Όταν οι εργαζόμενοι απεργούν χάνουν το μεροκάματο τους και αυτό το γνωρίζω προσωπικά καθώς το έχω ζήσει στον ιδιωτικό τομέα που εργάζομαι μια ζωή.
Η λευκή απεργία ως μη παραγωγή έργου δεν υφίσταται στο προλεταριάτο καθώς δεν υπάρχει τέτοια ασφάλεια παραγωγής και αμοιβής. Η λευκή απεργία δεν σημαίνει παύση της εργασίας.
Στα κόμματα που η συμμετοχή είναι εθελοντική επιτρέπεται η οποιαδήποτε απεργία που έχει σχέση με το κόμμα και όχι με το κράτος;
Αν επιτρέπεται θα πληρώνονται;
Και αν δεχτούμε ότι έχουν δικαίωμα στην απεργία τότε υπάρχει και εργοδότης και αυτός έχει το δικαίωμα της απόλυσης; Παράλληλα δικαιώματα.
Αν υπήρχε ηθική, αξιοπρέπεια και φιλότιμο στα στελέχη του κόμματος που κάνουν λευκή απεργία το αποτέλεσμα θα ήτανε να έχουν αποχωρήσει από τις έμμισθες θέσεις που κατέχουν αφού δεν αναγνωρίζουν την δημοκρατία και το αποτέλεσμα των εκλογών.
Η Αριστερά ουδεμία σχέση έχει με την καταισχύνη των στελεχών της κομματικής απεργίας που μιλάνε στο όνομα της Αριστεράς – ενώ τους ξεπέρασε ο λαός που τον υποτιμάνε & τον θεωρούν ούφο και άσχετο.
Και ως Ελίτ δεν δέχονται την δημοκρατία που είναι το προνόμιο του λαού καθώς δεν την αποδέχονται προφανώς από την εποχή του υπαρκτού Σοσιαλισμού.
Εύχομαι η -λευκή – απεργία να μην ισχύει την Κυριακή και να βαδίσουν ως την κάλπη και να ψηφίσουν τα ψηφοδέλτια στα οποία συμμετέχει το κόμμα το οποίο τους πληρώνει καθώς τους ανέδειξε.
Η ενότητα δεν είναι το παντεσπάνι της φράξιας και ας το αγαπάει η Ελίτ.
❝ ετικέτες ❞ #ΣΥΡΙΖΑ
