Γιώργος Πετρόπουλος

Τον Δεκέμβρη του 2011 κυκλοφόρησε από τον ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ το βιβλίο «ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ- ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ», του οποίου είχα την ευθύνη της συγκέντρωσης των κειμένων και της επιμέλειας. Τότε ήμουν ακόμη δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη. Η ηγεσία του ΚΚΕ είχε πλήρη γνώση του βιβλίου από το ξεκίνημά του ως το τέλος. Μόλις εκδόθηκε μου έδωσαν προειδοποίηση διαγραφής. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Ο εκδοτικός οίκος έστειλε το βιβλίο σε δημοσιογράφους και πολιτικούς αλλά σε ορισμένους από αυτούς το πήγα ο ίδιος προσωπικά.

Θυμάμαι την συζήτηση που είχα με έναν μεγάλο αστό πολιτικό όταν του πήγα το βιβλίο. Χάρηκε ανυπόκριτα γιατί τον Ζαχαριάδη τον ξεχώριζε ως πολιτική φυσιογνωμία. Μιλήσαμε περίπου 20 λεπτά για το βιβλίο και τον Ζαχαριάδη. Κι ύστερα περάσαμε στην κατάσταση της χώρας: Κρίση, μνημόνιο, προοπτικές. Μ’ αυτόν μιλούσα πάντα με όρους «εσείς κι εμείς, εσείς οι κομμουνιστές- εμείς οι αστοί». Έτσι ήθελε.

Παραθέτω το πιο ενδιαφέρον σημείο εκείνης της συζήτησης:

«Άκου, μου λέει. Το σύστημα κλυδωνίζεται αλλά εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Οι καιροί δεν είναι επαναστατικοί γιατί δεν υπάρχει Σοβιετική Ένωση και Σύμφωνο της Βαρσοβίας αλλά ούτε και σοβαρά κομμουνιστικά κόμματα στον υπόλοιπο κόσμο. Πάντα στην ζωή μου όταν αναζητούσα συνεννόηση με την Αριστερά αυτό σήμαινε συνεννόηση με το ΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν με απασχολεί ό,τι κι αν κάνει, όπου κι αν φτάσει. Το ΚΚΕ όμως είναι διαφορετικό. Το ΚΚΕ πρέπει να συνεννοηθεί μαζί μας μέχρι εκεί που μπορεί. Μπορεί όμως να μας βοηθήσει ουσιαστικά χωρίς να έρθει σε ρήξη με τον κόσμο του. Μπορεί να συμβάλει στην συγκράτηση της κατάστασης γιατί αν επιχειρήσει να ηγηθεί της έκρηξης που έρχεται ό,τι κι αν κερδίσει, στο σκοπό του δεν θα φτάσει. Το σύστημα δεν πρόκειται να παραδοθεί και το ΚΚΕ δεν μπορεί να το νικήσει. Πρέπει να συνεννοηθούμε. Κι όταν σου μιλάω για συνεννόηση μόνο το ΚΚΕ εννοώ. Αν το ΚΚΕ συνεννοηθεί μαζί μας δεν θα χάσει. Κι αν χάσει αυτό θα είναι κάτι εντελώς προσωρινό. Θα φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό».

Έμεινα για λίγο άφωνος και του είπα πως «αυτό είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη».

Σηκώθηκα να φύγω, με χαιρέτισε θερμά και μου είπε: «Μην ξεχνάς αυτό που σου είπα. Δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για όλους».

Βγήκα από το γραφείο του συνοδευόμενος από στενό του συνεργάτη. Όταν βγήκαμε έξω μου λέει: «Κατάλαβες τι σου είπε; Κατάλαβες τι σου ζήτησε; Αυτό που σου είπε είναι μήνυμα. Να το μεταφέρεις».

Μετέφερα την συζήτηση στην ηγεσία του ΚΚΕ στο ανώτατο επίπεδο. Όσο μιλούσα επικρατούσε απόλυτη σιγή. Χωρίς την παραμικρή διακοπή. Σιγή ακολούθησε και όταν τελείωσα την εξιστόρηση. Μετά περάσαμε σε άλλα θέματα.

Το συμπέρασμα που αποκόμισα ήταν πως δεν αιφνιδίασα τον (την) συνομιλητή μου στο ΚΚΕ με την πληροφορία που έφερνα. Μετά το τέλος της συνάντησης έφυγα με την εντύπωση πως το μήνυμα είχε έρθει κι από άλλες μεριές. Είχαν γνώση οι φύλακες…

❝ ετικέτες ❞ #ΚΚΕ