Αν η Νέα Δημοκρατία ήταν πράγματι το κόμμα της «σταθερότητας», της «ανάπτυξης» και της «Ευρώπης», τότε σήμερα η Ελλάδα θα ήταν μια άλλη χώρα. Θα είχαμε σύγχρονα νοσοκομεία, αξιοπρεπείς μισθούς, δημόσιες υπηρεσίες που να λειτουργούν χωρίς ρουσφέτια και έναν πολίτη που να νιώθει ασφάλεια και δικαιοσύνη. Θα είχαμε γίνει Ελβετία, ή τουλάχιστον, κάτι που να τη θυμίζει. Αν όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας πάσχιζαν για την πατρίδα κι όχι για τους δικούς τους, δεν θα μιλούσαμε σήμερα για διαφθορά, αναξιοκρατία και πελατειακά δίκτυα. Δεν θα υπήρχαν νέοι που φεύγουν στο εξωτερικό, ούτε συνταξιούχοι που μετρούν τα κέρματα στο φαρμακείο.
Η Νέα Δημοκρατία κυβέρνησε σχεδόν τα 2/3 της μεταπολίτευσης. Είχε τον χρόνο, είχε τις ευκαιρίες, είχε τα μέσα. Αν ήταν ικανή, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν Ευρώπη. Αλλά δεν είναι. Και αυτό, από μόνο του, λέει την αλήθεια που προσπαθούν να κρύψουν πίσω από τις λέξεις «μεταρρύθμιση» και «πρόοδος». Γιατί όταν ένα κόμμα κυβερνά τόσες δεκαετίες κι η χώρα παραμένει βυθισμένη στα ίδια προβλήματα, το πρόβλημα δεν είναι η Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι το κόμμα. Μετά την έξοδο από τα μνημόνια, θα έπρεπε να είχαμε πάρει πολλές ανάσες, να χτίζαμε ξανά την οικονομία και την κοινωνία μας. Αντί γι’ αυτό, βουλιάζουμε όλο και περισσότερο. Ίσως ήρθε η ώρα να ξυπνήσουν και όσοι συνεχίζουν να το ψηφίζουν ξανά και ξανά, πριν η Ελλάδα χαθεί εντελώς μέσα στις επιλογές τους.
❝ ετικέτες ❞ #ΝΔ
