Επειδή η ανθρωποφαγία τυφλώνει και η οπαδοποίηση καλά κρατεί εδώ μέσα -μακρια από εμένα όλα αυτά- δημιουργώντας ζόμπι και όχι ανθρώπους με κρίση κι αφού αποστασιοποιηθηκαμε λίγο από το hot του θέματος, θα ήθελα να εκφράσω την άποψη μου που δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί με όλων.
Η χαμηλών τόνων αξιοπρεπέστατη και σοβαρή επιστημων κ. Λινού δεν αναλύθηκε σε δάκρυα σκόπιμα. Της βγήκε αυτό που αισθάνθηκε. Γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας της. Υπερβολικό βέβαια, αλλά δεν είναι δα και “ψημένη” στα μαρμαρένια αλώνια της πολιτικής.
Η άλλη που δεν είναι μέλος του κοινοβουλίου, ισως σκόπιμα προκαλούσε με γκριμάτσες προσβάλλοντας και τον χώρο και τον ομιλητή, η οχι. Αδιάφορο.
Ο κ. Πολάκης είναι ένας ικανότατος επιστημων και πολιτικός. Όμως είναι οξύθυμος. Κι έρχονται στιγμές που κάτι τέτοιο τα χαλάει όλα.
Με τη στάση του της έστησε άγαλμα.
Όταν ανήκεις σ’ ένα κόμμα, μιλάς στη Βουλή παρουσιάζοντας συλλογικές θέσεις, οπότε είσαι υποχρεωμένος να φέρεσαι ανάλογα. Άλλο η Βουλή κι άλλο η προσωπική άποψη παρεας για την οποία υπεύθυνος είσαι μόνο εσύ. Στη Βουλή δεν είσαι. Δεν εκφράζεις μόνο τον εαυτό σου.
Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορα. Κάτι που δυστυχώς ο κ. Πολάκης αν και είχε δίκιο στη πλειονότητα των περιπτώσεων, -δεν είναι η πρώτη φορά- δεν κατάλαβε ποτέ.
Όπως δεν το καταλαβαίνει και η οπαδοποίηση.
Πολιτικός σημαίνει εκτός από το είναι και το φαίνεσθαι.
Πολιτικός σημαίνει να βλέπει το τυράκι αλλά να βλέπει και τη παγίδα.
Πολιτικός σημαίνει να προβλέπει τις συνέπειες.
Πολιτικός σημαίνει ότι μπορεί να κάνει λάθος, αλλά έχει την μεγαλοσύνη να το αντιληφθεί ζητώντας συγγνώμη.
Πολιτικός σημαίνει ότι συμβαδιζει με την παράταξη που επέλεξε και δεν της δημιουργεί άβολες συνθήκες με παρεκτροπές. Δεν είναι υπεράνω.
Αυτά τα λίγα κατά τη ταπεινή μου άποψη.
❝ ετικέτες ❞ #ΠΟΛΑΚΗΣ
