Από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στις υποκλοπές και τα Τέμπη, η κυβέρνηση μετρά σκάνδαλα και απώλειες αντί για πολιτικές – και κάποιοι αρχίζουν αντίστροφη μέτρηση για τις εκλογές

Στο Μαξίμου προσπαθούν να βαφτίσουν τον ανασχηματισμό «διορθωτική κίνηση». Στην πραγματικότητα, όμως, μοιάζει περισσότερο με διαχείριση κρίσης σε slow motion.

Γιατί όταν αλλάζεις πρόσωπα όχι επειδή δεν αποδίδουν, αλλά επειδή εμπλέκονται σε δικογραφίες, δεν κάνεις restart. Απλώς κερδίζεις χρόνο. Και ο χρόνος, αυτή τη στιγμή, δεν είναι με το μέρος της κυβέρνησης.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ανοίξει μια τρύπα που δεν κλείνει εύκολα. 13 εν ενεργεία βουλευτές της ΝΔ μέσα σε δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Έντεκα στην αρχή, δύο ακόμη προστέθηκαν σχεδόν αθόρυβα – αλλά καθόλου αθώα. Και αν βάλει κανείς στην εξίσωση και τους πρώην βουλευτές και υπουργούς της παράταξης που ελέγχονται, φτάνουμε σε έναν αριθμό που αγγίζει τους 20. Μόνο για μία υπόθεση. Για μία.

Γιατί αν ανοίξει κανείς τον φάκελο συνολικά, η εικόνα γίνεται πολύ πιο βαριά. Υποκλοπές, Τέμπη, μια αλυσίδα υποθέσεων που δεν λέει να κλείσει. Και κάπου εκεί, ο ανασχηματισμός έρχεται όχι ως πολιτική πρωτοβουλία, αλλά ως αναγκαστική αντίδραση. Σαν να τραβάς χειρόφρενο ενώ το αυτοκίνητο ήδη γλιστράει.

Στο εσωτερικό της κυβέρνησης, το κλίμα δεν είναι απλώς βαρύ – είναι ηλεκτρισμένο. Υπουργοί που μέχρι χθες θεωρούνταν «σταθερές», τώρα κοιτούν πίσω από τον ώμο τους. Βουλευτές που περίμεναν υπουργοποίηση ψάχνονται. Χαμηλός πήχης για μια κυβέρνηση που ξεκίνησε με αφήγημα «αριστείας».

Και το πιο εντυπωσιακό; Οι αριθμοί. 17 παραιτήσεις στελεχών μόνο στη δεύτερη θητεία. Πάνω από 30 συνολικά από το 2019. Όχι για πολιτικές διαφωνίες. Όχι για αποτυχίες πολιτικής. Αλλά γιατί κάθε φορά κάτι «σκάει». Κάτι που δεν μπορούσε να αγνοηθεί.

Ποιοι αντέχουν ακόμη;

Στο παρασκήνιο, οι εισηγήσεις για πρόωρες εκλογές πληθαίνουν. Όχι μόνο από τους συνήθεις «ανήσυχους», αλλά – και αυτό έχει σημασία – από ανθρώπους που βρίσκονται πολύ κοντά στον πρωθυπουργό. Η λογική είναι απλή: καλύτερα να πας σε κάλπες πριν σε σύρουν τα γεγονότα εκεί.

Από την άλλη, υπάρχει και το αντίθετο στρατόπεδο: εκείνοι που θεωρούν ότι μια εκλογική αναμέτρηση τώρα, με τόσα ανοιχτά μέτωπα, μπορεί να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτο ρίσκο. Γιατί όταν η πολιτική ατζέντα καθορίζεται από δικογραφίες, δεν την ελέγχεις εσύ. Την ελέγχουν οι εξελίξεις.

Και κάπως έτσι, η κυβέρνηση βρίσκεται σε μια ιδιότυπη μέγγενη. Από τη μία τα σκάνδαλα που δεν τελειώνουν. Από την άλλη οι αποφάσεις που δεν μπορούν να περιμένουν.  Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πίεση. Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη αντέχεται.

Το τυχερό 7 στο Αγροτικής Ανάπτυξης

Το lucky 7 υποτίθεται φέρνει τύχη. Στην περίπτωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, φέρνει… ανακύκλωση. Από το 2019 μέχρι σήμερα, επτά διαφορετικοί υπουργοί — Μάκης Βορίδης, Σπήλιος Λιβανός, Γιώργος Γεωργαντάς, Γιώργος Τσακίρης (υπηρεσιακός), Λευτέρης Αυγενάκης, Κώστας Τσιάρας και πλέον Μαργαρίτης Σχοινάς.

Σε μια επταετία διακυβέρνησης της Νέα Δημοκρατία, ο «μακροβιότερος» υπουργός, ο Τσιάρας, άντεξε περίπου 22 μήνες, ακολουθεί  ο Βορίδης με 18. Στο ΥΠΑΑΤ, η σταθερότητα μετριέται με το ρολόι, όχι με το έργο.

Κι όμως, μιλάμε για ένα χαρτοφυλάκιο που διαχειρίζεται δισεκατομμύρια. Μόνο που στην πράξη αντιμετωπίζεται σαν δεύτερης κατηγορίας υπουργείο — κάτι μεταξύ αγγαρείας και προσωρινού σταθμού. Ένα πέρασμα πριν το «κανονικό» πολιτικό βάρος.

Και κάπως έτσι, η αγροτική οικονομία μένει διαχρονικά στο παρασκήνιο. Όχι από αμέλεια — από επιλογή. Γιατί στο σκοτάδι δεν φαίνονται μόνο οι αδυναμίες. Φυτρώνουν και τα σκάνδαλα.

www.naftemporiki.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ