ΔΙΑΒΑΖΑ χθες το βράδυ τα βιογραφικά των νέων στελεχών του ΚΙΝ.ΑΛ, τα οποία με απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη αναλαμβάνουν πλέον κρίσιμες θέσεις στο Κίνημα. Καταγράφω λοιπόν:
Δημήτρης Μάντζος, Εκπρόσωπος Τύπου, γεννήθηκε το 1982.
Αναστασία Σιμητροπούλου, Αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου, γεννήθηκε το 1983
Απόστολος Πάνας, Επικεφαλής της Επιτροπής για την Αυτοργάνωση του Κινήματος, γεννήθηκε το 1979
Έλενα Αναστασίου, Διευθύντρια του Γραφείου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής, γεννήθηκε το 1978
Μάρα Κουκουδάκη, Υπεύθυνη Ανθρώπινου Δυναμικού, γεννήθηκε το 1982
Θανάσης Γλαβίνας, Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας, γεννήθηκε το 1987
ΠΛΗΝ του μπαρουτοκαπνισμένου Βαγγέλη Αργύρη που αναλαμβάνει υπεύθυνος της Επιτροπής Ψηφοδελτίων, όλοι οι υπόλοιποι είναι άγνωστα πρόσωπα με καλά βιογραφικά, τα οποία επίτηδες παρέλειψα να αναφέρω, θέλοντας να επικεντρωθώ μόνο στις ηλικίες τους.
ΌΛΟΙ τους νέα παιδιά, προφανώς με όρεξη, σίγουρα με μια διαφορετική οπτική από τους παλαιότερους. Φτάνει όμως αυτό; Είναι δηλαδή η επιλογή των νέων αυτών παιδιών ικανή συνθήκη επιτυχίας για το νέο πρόεδρο και κατ’ επέκταση του ίδιου του Κινήματος;
Η απάντηση είναι σίγουρα «όχι».
ΘΑ άξιζε ωστόσο κάποιος να σκεφτεί και την απάντηση στην ακριβώς αντίθετη ερώτηση:
ΑΝ ο Ανδρουλάκης είχε επιλέξει τους γνωστούς κατεστημένους της κομματικής μουχλιασμένης επετηρίδας θα είχε περισσότερες πιθανότητες να πετύχει;
ΟΥΤΕ αυτό μπορεί κάποιος να το προδικάσει, καθώς η πολιτική δεν είναι ένα απλό παιχνίδι ηλιακών ορμών και συγκρούσεων, αλλά κάτι πολύ πιο σύνθετο.
ΌΜΩΣ είναι προφανές πως η επιλογή του Ανδρουλάκη έρχεται να ικανοποιήσει δυο κοινωνικά αιτήματα:
ΠΡΩΤΟΝ, την ηλικιακή ανανέωση και δεύτερον, την αλλαγή «σκηνικού». Την αλλαγή ενός κουραστικού, επαναλαμβανόμενου θεατρικού μοτίβου, στο οποίο παρακολουθείς τους ίδιους πρωταγωνιστές να διανύουν τις φάσεις της ζωής τους με ή χωρίς τις δικές σου ευλογίες.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ αν τα άτομα που επέλεξε ο νέος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ μπορέσουν τελικά να πετύχουν στον ρόλο τους, η επιλογή τους δείχνει πως ο Ανδρουλάκης συνειδητοποιεί τι είναι αυτό που πρέπει να προσφέρει στο εκλογικό σώμα, τουλάχιστον σε επίπεδο προσώπων.
ΑΝ κάποιος το θεωρεί αυτό «λεπτομέρεια» δεν έχει παρά να δει την πορεία του Αλέξη Τσίπρα και το γιατί τελικά παραμένει στάσιμος. Αν δεν ανοίξεις πόρτες και παράθυρα, αέρας φρέσκος δεν μπαίνει μέσα. Κι όσο δεν αντιλαμβάνονται οι πολιτικές ηγεσίες πως σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη τον φρέσκο αέρα και το οξυγόνο, κακό του κεφαλιού τους.
ΠΗΓΗ: larissapress.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΚΙΝΑΛ
