Πώς εισέπραξαν τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών; Με συμφωνίες αλλά και με διαφορετικές προσεγγίσεις. Θεωρούν επικίνδυνο φαινόμενο τον διπλασιασμό των ποσοστών της Ακρας Δεξιάς (AfD) και τη δεύτερη θέση που κατέλαβε. Το ΠΑΣΟΚ έχει και άλλους δύο λόγους να μην είναι ευχαριστημένο. Ο πρώτος αφορά τον καταποντισμό του αδελφού κόμματος. Το αρχαιότερο κόμμα της Ευρώπης, το κόμμα που κάποτε ήταν σημείο αναφοράς για τη διεθνή σοσιαλδημοκρατία, κινείται σε ρηχά νερά. Αρνητικό μεταδοτικό παράδειγμα και για την Ελλάδα; Ο δεύτερος λόγος που κάνει το ΠΑΣΟΚ να προβληματίζεται είναι η τύχη που θα έχει το SPD αν μπει σε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού με τη χριστιανοδημοκρατία. Θα είναι ο μικρός εταίρος και είναι πολύ πιθανό να συμβεί ό,τι συνέβη στο παρελθόν. Δηλαδή στο όνομα της πολιτικής σταθερότητας και για να αποκλειστεί η Ακρα Δεξιά από την εξουσία, να υποχρεωθεί να συναινέσει σε πολιτικές με τις οποίες διαφωνεί κι αυτό θα του στοιχίσει. Η αριστερή πτέρυγα του ακροατηρίου θα αναγκαστεί να ζητήσει αλλού στέγη κι αυτή στην παρούσα φάση υπάρχει και είναι το Die Linke που είδε τα ποσοστά του να απογειώνονται και στα εργατικά στρώματα και στις νέες ηλικίες. Η σφήνα της ριζοσπαστικής αριστεράς στο εκλογικό σώμα των σοσιαλδημοκρατών δεν αρέσει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ γιατί φοβάται ότι κάτι ανάλογο ενδεχομένως να έχουμε και στη χώρα μας.
Περιέργως πώς ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ συμφώνησαν σε κάτι. Μην πάει το μυαλό σας στο… πονηρό. Συγκλίνουν όμως ως προς το θέμα της σοσιαλδημοκρατίας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, είπε ότι «η κατάρρευση των Σοσιαλδημοκρατών οφείλεται ξεκάθαρα στο γεγονός ότι το SPD επέλεξε να υλοποιήσει συντηρητικές πολιτικές και όχι φιλολαϊκές, αριστερές και προοδευτικές. Αποδείχτηκε για ακόμα μία φορά ότι οι επιλογές που ενισχύουν τις ανισότητες, τον κοινωνικό αποκλεισμό και που κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, τελικά τροφοδοτούν τον σκοταδισμό». Από την πλευρά του το ΚΚΕ σημείωσε ότι «για πολλοστή φορά αποδεικνύεται ότι οι σοσιαλδημοκρατικές και οι λεγόμενες «προοδευτικές» κυβερνήσεις, που διαφημίζονται και στη χώρα μας, δεν είναι αντίπαλος, αλλά ο καλύτερος χορηγός δεξιών και αντιδραστικών ακροδεξιών δυνάμεων που προσπαθούν να καπηλευτούν τη λαϊκή δυσαρέσκεια».
Για τον κ. Φάμελλο είναι «αχτίδα φωτός η άνοδος του Die Linke. Μιας ανανεωμένης και δυναμικής Αριστεράς». Ποιο είναι το μήνυμα; «Ολες οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να πάρουν το μήνυμα της στροφής προς αριστερές πολιτικές μακριά από τα αδιέξοδα νεοφιλελεύθερων και συντηρητικών επιλογών, ως τον μόνο δρόμο για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η Δεξιά και η ακροδεξιά». Εδώ σταματά η σύγκλιση ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Για τον Περισσό άλλη πρέπει να είναι η απάντηση: «Ελπίδα για τον λαό της Γερμανίας και όλης της Ευρώπης είναι η δυσαρέσκεια απέναντι στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ να αποκτήσει ριζοσπαστικό αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο… Γι’ αυτό και επείγει η αναγέννηση και συνολική ανασυγκρότηση του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος».
Για τον ΣΥΡΙΖΑ αυτό που προέχει για να ηττηθεί η Δεξιά και να αποκρουστεί η επέλαση της Ακρας Δεξιάς είναι η συμφωνία των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου σε μια στρατηγική με αριστερό προσανατολισμό. Λαϊκό μέτωπο σαν κι αυτό που έγινε στη Γαλλία; Ισως. Μα αυτό είχε μικρή διάρκεια ζωής. Να διδαχτούμε από τα λάθη τους, τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε, λένε στην Κουμουνδούρου. Η Νέα Αριστερά συμφωνεί σε γενικές γραμμές, το ΠΑΣΟΚ προς το παρόν δεν το συζητά. Σε άλλο μήκος κύματος ο Περισσός. Για το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ και τα λοιπά κόμματα της λεγόμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης είναι συστημικές δυνάμεις, δεν θέλει καμία σχέση μαζί τους και κατά την ανάλυσή του επιβάλλεται να δημιουργηθεί ένα μέτωπο με αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο εναντίον του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης με οδηγό το ίδιο.
● Κοντολογίς: άλλοι στόχοι, άλλοι δρόμοι. Με τον καπιταλισμό τι κάνουμε; Τον εξανθρωπίζουμε με μεταρρυθμίσεις; Παλεύουμε για να τον ανατρέψουμε με επανάσταση; Δύσκολες ερωτήσεις.
Ανάγωγα
Με τον κόφτη χρέους θα αναμετρηθούν τα γερμανικά κόμματα αν θέλουν να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες χωρίς να μειώσουν τις δαπάνες σε άλλα πεδία του προϋπολογισμού. Ποιος ήταν ο εμπνευστής του μέτρου που πήρε και συνταγματική διάσταση; Ποιος άλλος; Ο βάστα γερά Σόιμπλε. Αυτός δεν υπάρχει, η πολιτική του όμως ζει και βασιλεύει.
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
