Κάποτε, τότε που ήταν στα πάνω της, τις αποθέωνε η Δεξιά τις δημοσκοπήσεις και έδειχνε την άνετη πρωτιά της στους πολιτικούς αντιπάλους της που τολμούσαν να ασκούν κριτική στις επιλογές της. Οι πιο φανατικοί από τους παράγοντές της δεν δίσταζαν να ξεστομίζουν φράσεις του τύπου «Είμαστε πλειοψηφία και κάνουμε ό,τι γουστάρουμε». Αλαζονική στάση, αλλά αποστομωτική, γιατί οι μετρήσεις τούς επέτρεπαν να συμπεριφέρονται σαν ιδιοκτήτες της χώρας.
Ετσι πορεύτηκαν την πρώτη τετραετία, έτσι ξεκίνησαν και στη δεύτερη. Θράσος απύθμενο. Για τις πομπές τους, τις αστοχίες, τα σκάνδαλα δεν έφταιγαν οι ίδιοι, αλλά οι κακοδαιμονίες που παρακολουθούν το κράτος και οι εχθροί τους που οργανώνουν σκευωρίες για να τους πλήξουν. Πολύς κόσμος τσίμπησε είτε γιατί φοβήθηκε ότι θα μπλέξει σε περιπέτειες αν ψηφίσει διαφορετικά, είτε γιατί δεν είχε εναλλακτική, αφού στα άλλα κόμματα εξουσίας ή διαμαρτυρίας επικρατούσε αναβρασμός και μαίνονταν οι μάχες για το ποιο είναι σε θέση να αντιμετωπίσει καλύτερα τη συντηρητική παράταξη, είτε γιατί οπλισμένος με παρηγορητικές αυταπάτες ήλπιζε ότι θα συνετιστούν και θα αλλάξουν.
Ανέχτηκε τα εξωφρενικά επιχειρήματά τους που έκαναν το μαύρο άσπρο με τη βοήθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών οι οποίοι είχαν αναλάβει με το αζημίωτο να εξωραΐζουν τις βρόμικες πρακτικές τους, έκλεισε τα μάτια στις σκαστές περιπτώσεις διασπάθισης δημοσίου χρήματος, δεν έδωσε σημασία στην πρωτοφανή προσπάθεια του σκληρού πυρήνα του συστήματος να καταρρακώσει την έτσι κι αλλιώς προβληματική δημοκρατία με παρακρατικές μεθόδους (υποκλοπές) που θύμισαν στους παλιότερους τις ανώμαλες περιόδους που πέρασε ο τόπος, δεν τους τιμώρησε στις δεύτερες εκλογές παρά το γεγονός ότι ήταν ορατές διά γυμνού οφθαλμού οι παρανομίες και τα εξωθεσμικά όργια, ανεβάζοντας έτσι στα ουράνια τη σιγουριά τους ότι ουδείς μπορεί να τους απειλήσει, ότι ήταν, είναι και θα είναι στο απυρόβλητο.
Η σιγουριά όμως έφερε εφησυχασμό. Αρχισαν να κάνουν χοντράδες, δεν κρατούσαν ούτε τα προσχήματα, τα μέτρα προφύλαξης ατόνησαν, οι επιφορτισμένοι με το καθήκον να προσέχουν τα νώτα του πρωθυπουργού απέτυχαν, πολλοί απ’ αυτούς που εγκωμίαζαν με πλούσιο λεξιλόγιο την υποτίθεται καλύτερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης και τοποθετούσαν τον αρχηγό της δίπλα στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ξέμειναν από κοσμητικά επίθετα, τμήματα της οικονομικής ελίτ που είχαν βοηθήσει τον Κυρ. Μητσοτάκη να γίνει αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέχεια πρωθυπουργός, πήραν αποστάσεις, προφανώς γιατί ο εκλεκτός τους δεν τήρησε τις συμφωνίες.
Και τώρα το καθεστώς έχει απέναντί του τα δυσάρεστα ευρήματα των γκάλοπ. Πλήθος. Οι περισσότεροι πολίτες δεν το εμπιστεύονται, το κατηγορούν για την εκτεταμένη διαφθορά, για χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, για συγκάλυψη και στο έγκλημα των Τεμπών και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ζητούν πολιτική αλλαγή, ωστόσο η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη, με χαμηλά πάντως ποσοστά στην πρόθεση ψήφου. Κι αυτό κάπως την καθησυχάζει. Την ίδια στιγμή στις ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης επικρατεί αμηχανία για τις κακές επιδόσεις τους. Αναρωτιούνται πώς γίνεται να συμφωνούν οι ψηφοφόροι με την κριτική που κάνουν στη Ν.Δ., αλλά να μην εμπιστεύονται κανένα άλλο κόμμα για να κυβερνήσει. Ισως γιατί η λεγόμενη δημοκρατική παράταξη είναι κατακερματισμένη; Ισως γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν οι πολίτες τι εμποδίζει τα κόμματα αυτής της περιοχής να βρουν τρόπους επικοινωνίας;
Εχει λοιπόν ενδιαφέρον ένα στοιχείο που προκύπτει από τις τάσεις της MRB. Στο ερώτημα αν πρέπει τα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς να κινηθούν αυτόνομα ή να συνεργαστούν έχουμε το εξής αποτέλεσμα: με την πρώτη εκδοχή είναι το 32%, με τη δεύτερη το 51%. Ειδικότερα οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ που τάσσονται υπέρ της αυτόνομης καθόδου είναι στο 38% και υπέρ της συνεργασίας στο 59%. Αυτό πρέπει να προβληματίσει τη Χαριλάου Τρικούπη που επιμένει στη γραμμή «μόνοι μας μπορούμε» κι αν μετακινηθεί από τη συγκεκριμένη θέση, το πρόβλημα θα είναι του μεγάρου Μαξίμου.
Aνάγωγα
Σύμφωνα με τους Financial Times, οι κρυπτονομισματικές δραστηριότητες του Τραμπ έχουν ενισχύσει την καθαρή περιουσία του κατά δισεκατομμύρια δολάρια. Χωρίς δεύτερη σκέψη, μαζί με το Νόμπελ Ειρήνης και το Νόμπελ Οικονομίας το 2026.
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
