– Έγινε το “όχι” του δημοψηφίσματος “ναι”;
Σε καμιά περίπτωση. Όχι, δεν σήμαινε έξοδος από το ευρώ όπως διατείνονται όλοι οι υπόλοιποι πλην Τσίπρα. Ισχύει εκείνο το οποίο ο Τσίπρας έλεγε: μένουμε στο ευρώ, δώστε μου με το όχι σας στην αρχική πρόταση Γιουνκέρ τη δύναμη να φέρω μία καλύτερη συμφωνία.
– Ήρθε τελικά η καλύτερη συμφωνία;
Ναι. Γιατί το τρίτο μνημόνιο διέφερε ριζικά σε θέματα αιχμής από τα προηγούμενα δύο.
1. Το σκληρά κατασχετικό, τοκογλυφικό, αποικιοκρατικό αγγλικό δίκαιο αντικαταστάθηκε από το ευρωπαϊκό.
2. Τα πρωτογενή πλεονάσματα, ως δέσμευση, για την περίοδο 2015-2018 μειώθηκαν κατά 11% συνολικά. Αυτό σήμαινε €20 δισ. λιγότερες επιβαρύνσεις για τους πολλούς.
3. Για πρώτη φορά αναλήφθηκε -και στη συνέχεια έγινε πράξη- από τους ετέρους μία πρώτη αναδιευθέτηση του χρέους. Μέχρι τότε, οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έμεναν αδρανείς, άρα θετικοί διά της αδράνειας τους,, απέναντι στην ευρωπαϊκή άποψη ότι καμιά τέτοια διευθέτηση ήταν αναγκαίο να γίνει.
4. Εγκρίθηκε το λεγόμενο οικονομικό πακέτο Γιουνκέρ, ύψους €35 δισ. με εμπροσθοβαρή χρηματοδότηση.
Επιπλέον…
Σε αντίθεση με πριν όπου τυχόν υπερπλεονάσματα θα πήγαιναν όλα στη μαύρη τρύπα του χρέους, με το τρίτο μνημόνιο κατανέμονταν και τελικώς κατανεμήθηκαν κατά το 1/3 στο χρέος, κατά το 1/3 σε κοινωνικές πολιτικές (επιστροφές, μερίσματα, 13η σύνταξη κ.ο.κ.) και κατά το 1/3 σε αναπτυξιακές πολιτικές.
Το ΤΑΙΠΕΔ το οποίο ξεπουλούσε τα πάντα στους πάντες όσο-όσο, αντικαταστάθηκε από το λεγόμενο Υπερταμείο, το οποίο είχε αποστολή τον έλεγχο της ορθής οικονομικής-διοικητικής διαχείρισης και την αξιοποίηση τυχόν υπεραξιών.
Και πολλά ακόμη άλλα.
– Χρέωσε ο ΣΥΡΙΖΑ τη χώρα με €100 δισ. επιπλέον;
Όχι. Είναι ψέμα της ΝΔ. Στην ουσία μιλάμε για €80 δισ. αναχρηματοδότησης των πληρωμών του χρέους και για κανένα επιπλέον χρέος. Άλλωστε, τίποτα τέτοιο δεν εμφανίστηκε ή ουσιαστικά υπήρξε πάνω στο χρέος ως απόλυτο αριθμό.
– Παρέμεινε η χώρα υποχείριο της Τρόικας;
Ήταν η πρώτη φορά που η Τρόικα βρήκε απέναντι της διαπραγματευτή. Μέχρι τότε, πρωθυπουργοί και υπουργοί Οικονομικών έκαναν ανώδυνα για τους ετέρους, παθητικά για την Ελλάδα, περάσματα από τις διαπραγματεύσεις. Την ίδια εποχή, που στα υπουργικά γραφεία εισέβαλαν χαμηλόβαθμοι απεσταλμένοι της Τρόικα και έδιναν διαταγές σε υπουργούς και υφυπουργούς. Το “αν σου πουν, θα κάτσεις ακόμη και στα τέσσερα” αποδίδεται στον Σαμαρά ότι το είπε στον Νικολόπουλο, ως υφυπουργό Εσωτερικών, όταν ο τελευταίος του διαμαρτυρήθηκε.
– Έκλεισε ο Τσίπρας τις τράπεζες;
Το bankrun έκλεισε τις τράπεζες. Το οποίο, δεν το προκάλεσε η αναγγελία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος. Αλλά η φημολογία και οι κραυγές των στρατευμένων καναλιών ότι τάχα ο κόσμος βρισκόταν ήδη μπροστά στα ATM. Μέχρι 30′ μετά την αναγγελία, δεν βρισκόταν ψυχή στα ATM. Η φημολογία και οι κραυγές οδήγησαν τον κόσμο άτακτα εκεί, σε μία κατάσταση πανικόβλητου όχλου, στον οποίο η κυβέρνηση δεν διέθετε τα ΜΜΕ, ούτε τα επικοινωνιακά εργαλεία, να απευθυνθεί.
Επίσης, στα κανάλια μιλώντας και πάλι, ήταν τα στελέχη της ΝΔ που είχαν λυσσάξει επί έναν μήνα ότι τάχα θα έκλεινε το Τσίπρας τις τράπεζες και έχτιζαν αρνητική ψυχολογία. Η Μπακογιάννη είχε δηλώσει για παράδειγμα ότι μετά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, θα ήταν οι τράπεζες κλειστές.
– Πόσο πάλεψε ο Τσίπρας;
Όσο κανείς άλλος. Ειδικά σε εκείνη τη 17ωρη διαπραγμάτευση που έφερε την τρίτη συμφωνία. Ενώ απέναντί του δεν είχε απλώς την Τρόικα, αλλά και την εδώ τρόικα εσωτερικού. Ο Μεϊμαράκης καλούσε σε επαγρύπνηση τις αστικές δυνάμεις. Η Γεννηματά, Θεός σχωρέστην, έλεγε πάρε το στυλό και υπόγραψε ό,τι σου βάλουν μπροστά σου. Ο Θεοδωράκης ήταν ο Θεοδωράκης -δεν χρειάζεται κάτι άλλο,
Από την Τρόικα και μαζί με αυτή την τρόικα εσωτερικού διεξήχθη απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον μίας πρόσφατα εκλεγμένης κυβέρνησης με διαφορά περίπου 8% από τον δεύτερο. Στο Twitter, το hashtag #this_is_a_coup παρέμενε δεύτερο παγκοσμίως για τρεις μέρες.
– Δικαιούται να ομιλεί ο Γιάνης;
Ως θεωρητικός της Οικονομίας καλός. Μιλούσε θεωρητικά στους ετέρους και εκείνοι δεν είχαν αντεπιχειρήματα. Ως διαπραγματευτής αποτυχημένος. Με wow και με αυταρέσκειες δεν τα βγάζεις πέρα με τους παλιούς Ευρωπαίους, φυσικά όχι και με “παλιοευρωπαίους”. Επίσης το σχέδιο για τα IOUs και τα παράλληλα συστήματα, ήταν πρακτικά εκείνα τα οποία οδήγησαν τον Τσίπρα δίχως δεύτερες σκέψεις να τον απομακρύνει. Ευτυχώς για τον ίδιο τον Τσίπρα, ευτυχέστερα για τη χώρα!
Αντάμα και ο -στάση νομισματοκοπείο- Λαφαζάνης.
– Δικαιούνται να μιλούν όλοι αυτοί;
Ποιοι αυτοί; Γιάνης, Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου και οι αποδέλοιποι; Σίγουρα όχι! Καλύτερα να σωπάσουν. Διότι ερχόμενοι τάχα από τα αριστερά, ως προς το τελικό αποτέλεσμα το οποίο θα προέκυπτε, ήταν φιλί κλειδί με τον Σόιμπλε: ΚΑΙ χρεοκοπία – ΚΑΙ έξοδος από το ευρώ – ΚΑΙ μεταβατικό μνημόνιο χρηματοδότησης της εξόδου. Από παντού χαμένοι. Το χειρότερο; Μία χώρα σε άτακτη, ασύντακτη -ουσιαστικά- χρεοκοπία ως προϊόν εξαναγκασμού, χωρίς αποθέματα ή/και χωρίς παραγωγή σε τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα, πρώτες ύλες κ.α.
Στην πιο κρίσιμη στιγμή, όλοι αυτοί πούλησαν “επανάσταση” (του χαβιαριού και εκ του ασφαλούς), την έκαναν και ακόμη και σήμερα, “επανάσταση” πουλούν.
– Τι δεν αναφέρει κανένας και το αποκρύπτουν όλοι;
Ότι 20 Σεπτεμβρίου του 2015 έγιναν ξανά εκλογές και ο Τσίπρας τις κέρδισε πάλι με 8 μονάδες διαφορά.
Ακόμη και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών να μπει κανείς σήμερα, οι Εθνικές Εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 έχουν εξαφανιστεί ως διά μαγείας.
– Τι παρέλαβε ο Τσίπρας;
Χάος! Μία Οικονομία καθημαγμένη. Μία Κοινωνία σε κατάρρευση. Τα δύο πρώτα μνημόνια συνιστούσαν ένα δολοφονικό σπιράλ ανακύκλωσης και ανατροφοδότησης ανάμεσα σε ύφεση και ανεργία. Το είχε άλλωστε ομολογήσει αυτό και ο επιστημονικός επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ με τον “λάθος πολλαπλασιαστή”. Αλλά και ο εισηγητής της εξεταστικής της Ευρωβουλής για τα μνημόνια Ισπανός Αλεχάνδρο Σέρκας φώναζε ότι “αντί να οδηγήσουμε την Ελλάδα στο κρεβάτι του χειρουργού, την οδηγήσαμε στον πάγκο του χασάπη”.
Η διάλυση ξεκίνησε από την Οικονομία της δημιουργικής λογιστικής επί Σημίτη, την “πειραγμένη” ένταξή μας στο ευρώ, τα τεράστια ποσά εθνικού χρήματος που πήγαιναν στη Διαπλοκή, εντάθηκε με τα πειράματα ανικανότητας και κακοδιαχείρισης στα δημόσια οικονομικά Αλογοσκούφη-Παπαθανασίου, με πολιτική ευθύνη Καραμανλή και ολοκληρώθηκε με τον Παπανδρέου που μετέτρεψε μία κρίση χρέους και ελλειμμάτων σε κρίση δανεισμού της χώρας. Κάτι προσπάθησε να κάνει διαπραγματευτικά με “το πιστόλι πάνω στο τραπέζι”, αλλά δυστυχώς η κάνη ήταν πλέον στραμμένη πλέον προς εμάς.
Ο Τσίπρας παρέλαβε το χρέος στα €300 δισ., ως ποσοστό επί του ΑΕΠ στο 180%+, την ανεργία στο 27%, τα λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις πάνω από 250.000, και το φρικτότερο, 450.000 παιδιά (στοιχείο UNICEF) σε συνθήκες ελλιπούς, λόγω οικονομικής δυσχέρειας εντός των οικογενειών, σίτισης.
Στα ταμεία, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είχαν αφήσει στα ταμεία λεφτά για πληρωμές μόνο δύο μηνών σε μισθούς και συντάξεις.
Οι λεγόμενες δόσεις των δανείων, παρ’ όλα τα yesmen, έρεαν βραδέως ως προς την εκταμίευση. Τελευταία φορά που πήραν χρήμα ξένο Σαμαράς-Βενιζέλος ήταν κάτι ψιλά Αύγουστο του 2014 και εκείνα ήταν χρωστούμενα από Δεκέμβρη του 2013.
Η Οικονομία, μαζί και τα μνημόνια, ήταν στο παρά 1′ να σκάσουν στα χέρια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό τον λόγο εξάλλου και επέσπευσαν κατά 3-4 μήνες τη διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Επίτηδες, για να σκάσει η βόμβα που όλοι οι άλλοι μαζί, πλην του Τσίπρα, είχαν κατασκευάσει, στα χέρια του Τσίπρα. Ήταν το κατά τον στρατηγό Χρύσανθο Λαζαρίδη σενάριο της αριστερής παρένθεσης.
– Τι παρέδωσε ο Τσίπρας;
Μία Ελλάδα έξω από τα μνημόνια. Με τακτοποιημένο, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, το χρέος. και με άμεσα και έμμεσα αποθεματικά (ρευστό και εγγυήσεις) στα €37 δισ.
Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός που και τη χώρα έσωσε, και τα ταμεία άφησε πίσω του γεμάτα.
Και με την Κοινωνία όρθια, ενώ τη βρήκε γονατισμένη. Μείωσε την ανεργία από 27% σε 17%, πήρε ξανά εμπρός η Οικονομία της καθημερινής κατανάλωσης.
Αδίκησε με φόρους τη μεσαία τάξη και τους μεσαίους και μικρομεσαίους επιχειρηματίες; Αν έγινε πράγματι κάτι τέτοιο (εδώ χωρά στα αλήθεια πολλή συζήτηση), δεν συνέβη ούτε σε όφελος της τσέπης της δικής του και του ΣΥΡΙΖΑ, πολλώ δε μάλλον ούτε και σε όφελος της τσέπης των ολίγων και των ολιγαρχών, αλλά προκειμένου να σωθεί ένα σωρό κόσμος που κυριολεκτικά πέθαινε. Αλλά και τα υπερπλεονάσματα και πάλι στην Κοινωνία και στην Οικονομία ήταν που επέστρεφαν σε μεγάλο βαθμό. και τα υπερπλεονάσματα, δεν προέκυπταν από τη φορολόγηση και υπερφορολόγηση των μεσαίων (όπως ψευδώς ισχυρίζονται ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), αλλά από την καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και του μαύρου χρήματος, τον εξορθολογισμό και πάνω από όλα τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και των κρατικών προμηθειών (π.χ. στα νοσοκομεία) και από άλλες πολύτιμες πηγές στις οποίες, το διεφθαρμένο και διαπλεκόμενο σύστημα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν θα έφτανε ποτέ.
Το 2019, οι Έλληνες και η μεσαία τάξη, επέλεξαν να μην δώσουν στον Αλέξη Τσίπρα την ευκαιρία και τη δυνατότητα να πάει σε μία δεύτερη θητεία, έξω από τα μνημόνια.
Η ευκαιρία δεν χάθηκε παντοτινά.
Τους δίνεται ξανά τώρα!
❝ ετικέτες ❞ #ΕΚΛΟΓΕΣ
