Στο φως των καταιγιστικών αποκαλύψεων, της διεθνούς κατακραυγής και της έρευνας της PEGA ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε θλιβερός, φοβισμένος, απομονωμένος
ΟΚυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε από την πρώτη στιγμή να κυβερνήσει σαν καθεστώς. Συγκέντρωσε όλες τις εξουσίες στο πρωθυπουργικό γραφείο, χωρίς λογοδοσία, αρνούμενος τον έλεγχο, με τη στήριξη των επιχειρηματικών χορηγών και της ολιγαρχίας.
Τυφλωμένος από την αλαζονεία της εξουσίας, έστησε ένα δυσώδες παρακράτος παρακολουθήσεων ακόμα και του Υπουργικού του Συμβουλίου. Στο φως των καταιγιστικών αποκαλύψεων, της διεθνούς κατακραυγής και της έρευνας που πραγματοποίησε η PEGA -σήμερα παρουσιάζεται το προσχέδιο της έκθεσης για την κατάσταση στην Ελλάδα και στην Κύπρο- ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε θλιβερός, φοβισμένος, απομονωμένος.
Ένας πρωθυπουργός σε αποδρομή, που προσπάθησε να αποδράσει από τις ευθύνες του με ύβρεις και ψέματα, επιβεβαιώνοντας μέσα στον πανικό την ενοχή του αλλά και τη λειτουργία συστήματος παράνομων υποκλοπών. Ταυτόχρονα, όμως, παραδέχθηκε πως κυβερνά αλληλοεκβιαζόμενος από τις ελίτ που τον πήραν στους ώμους τους το 2019 και εκβιάζοντας τους υπουργούς που ο ίδιος παρακολουθούσε να τον στηρίξουν εκλιπαρώντας τον ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας.
Όσο κι αν προσπαθεί με φαιδρότητες και αξιοθρήνητες προσπάθειες να αποφύγει την πραγματικότητα, δεν θα μπορεί να κρύβεται για πολύ ακόμα. Ο πολιτικός χρόνος του κυρίου Μητσοτάκη έχει τελειώσει. Κάθε μέρα που περνάει με αυτόν στο τιμόνι είναι επιζήμια για τη χώρα.
Ας έχουμε, όμως, καλά στο μυαλό μας ότι τα καθεστώτα δεν πέφτουν από τις εσωτερικές συγκρούσεις της ολιγαρχίας και εξωθεσμικών κέντρων. Όχι προς όφελος των πολλών. Πέφτουν από την κοινωνία. Και τώρα περισσότερο από ποτέ η προοδευτική αλλαγή γίνεται ιστορική ανάγκη.
