Δημήτρης Χόνδρος

  • Οι επόμενες κινήσεις των Κυριάκου Μητσοτάκη, Νίκου Ανδρουλάκη και Αλέξη Τσίπρα σε ένα σκηνικό που μοιάζει ολοένα και πιο προεκλογικό.

Το πολιτικό κλίμα, όπως διαμορφώθηκε μετά τη συζήτηση στη Βουλή, δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αμφιβολιών. Η προεκλογική περίοδος θα προσφέρει ακόμα μεγαλύτερες δόσεις τοξικότητας από όσες έχουμε δει μέχρι σήμερα. Σκάνδαλα, εκβιασμοί, ρουσφιέτια και αναφορές σε ρήσεις «συγχωρεμένων» για τη δημιουργία εντυπώσεων.

Επιστροφή στον προηγούμενο αιώνα και ξανά στη συζήτηση για την πρώτη, ίσως, παθογένεια με την οποία έπρεπε να αναμετρηθεί το επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με την νοοτροπία του ρουσφετιού και του κράτους- λάφυρο.

Πως ξεπερνά ο Μητσοτάκης το εμπόδιο των σκανδάλων;

Η κυβέρνηση δεν είναι αθώα του αίματος αυτής της κατάστασης, όσο και αν προσπαθεί ο Πρωθυπουργός να «φορτώσει» το κλίμα τοξικότητας στην αντιπολίτευση. Δεν τον βοηθούν και οι υπουργοί του.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης θεώρησε κατάλληλη στιγμή, λίγες ώρες πριν τη συζήτηση στη Βουλή, να επιτεθεί με τρόπο απρόσμενο στην Ευρωπαία Εισαγγελέα. Πόπη Παπανδρέου, λέγοντας ανακρίβειες. Και δέκα λεπτά πριν την έναρξη της συνεδρίασης, ο Μακάριος Λαζαρίδης, έκανε δήλωση συγνώμης λέγοντας μάλιστα ότι είναι διατεθειμένος να δώσει πίσω τα χρήματα που παρατύπως έχει πάρει.

Τέζα η κυβερνητική γραμμή άμυνας. Στην υπόθεση Λαζαρίδη η κυβέρνηση μιλούσε «για αντιπολίτευση της απελπισίας». Τελικά αποδείχθηκε ότι υπερασπιζόταν μια …συγνώμη. Απίστευτος, για επιτελικό κράτος, επικοινωνιακός χειρισμός. Αντί να «μαζέψουν» τον υφυπουργό που έβγαινε και έλεγε διάφορες «ομορφιές» τον άφηναν ανενόχλητο επί πέντε ολάκερες μέρες να αλωνίζει στα κανάλια και στο διαδίκτυο και να προκαλεί την κοινή λογική.

Το θέμα δεν είναι αν ο κ. Λαζαρίδης επιστρέψει τα χρήματα. Είναι το πως παραμένει ακόμα στην κυβέρνηση. Η εντύπωση που έδωσε ο κ. Μητσοτάκης, που απέφυγε να αναφερθεί στο θέμα, είναι, «ότι ο ίδιος μετά από επτά χρόνια δεν είναι ο Μητσοτάκης των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησης του. Έχει βάλει πολύ νερό στο κρασί του. Ανέχεται συμπεριφορές που δεν θα ανεχόταν». Άλλοι υπουργοί έχουν δει την πόρτα της εξόδου για λιγότερο σημαντικούς λόγους.

Το ζητούμενο τώρα είναι κατά πόσο μπορεί να ξεφύγει η κυβέρνηση από τον ασφυκτικό κλοιό των σκανδάλων. Δεν πέρασε απαρατήρητο ότι ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να απαντήσει στα πυρά της αντιπολίτευσης για τη σιωπή του απέναντι στα όσα καταλογίζει στην κυβέρνηση ο καταδικασμένος πρωτόδικα κ. Dilian. Τα λογοπαίγνια με το όνομα του έδειξαν μάλλον αμηχανία. «Δεν εκβιαζόμαστε ούτε από συμφέροντα, δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν. Λογοδοτούμε μόνο στον ελληνικό λαό. Αυτός μας επέλεξε, αυτός μας εμπιστεύτηκε δύο φορές», είπε ο Πρωθυπουργός.

Το θέμα είναι αν ο λαός διατηρεί αυτή την εμπιστοσύνη ή αν αυτή έχει κλονιστεί σε βαθμό ικανό να τον βάλει σε περιπέτειες. Η απάντηση θα δοθεί στις κάλπες που, όπως είπε ο Πρωθυπουργός, θα στηθούν στην ώρα τους. Δηλαδή την άνοιξη του 2027. Θα μπορέσει η κυβέρνηση να πάει μέχρι εκεί; Ναι, υπό την προϋπόθεση ότι θα αλλάξει την ατζέντα και το γήπεδο της αντιπαράθεσης. Ότι θα ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Μόνο έτσι μπορεί να ξεφύγει από τον κλοιό των σκανδάλων. Αν το επόμενο διάστημα δεν αλλάξει κάτι δραματικά, τότε η διακυβέρνηση της χώρας θα γίνει μια δύσκολη ιστορία. Η αντιπολίτευση θα ζητά επίμονα εκλογές, και τη χώρα θα βρίσκεται σε μια άτυπη διαρκή προεκλογική περίοδο. Έτσι δεν έγινε ποτέ δουλειά.

Συνεπώς ή ο κ. Μητσοτάκης θα καταφέρει να αλλάξει την ατζέντα της αντιπαράθεσης ή θα πάει σε εκλογές ακόμα και αν αυτό δεν είναι το θέλω του. Οι πρόωρες εκλογές δεν εξαρτώνται πάντα από τα θέλω του πρωθυπουργού αλλά και από την πολιτική ατμόσφαιρα που δημιουργεί η πίεση των γεγονότων. Και η ΝΔ είναι αντιμέτωπη με θέματα όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές και τον χειρισμό του κράτους που έχουν την δική τους δυναμική.

Ο Ανδρουλάκης και η «σκιώδης» κυβέρνηση

Αν ο κ. Μητσοτάκης αντιμετωπίζει το ζήτημα της αλλαγής του γηπέδου της αντιπαράθεσης, προκειμένου να πετύχει τον απεγκλωβισμό του από τη συζήτηση για τα σκάνδαλα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει τα δικά του ζητήματα.

Το πολιτικό τοπίο, εμφανώς, δεν είναι το ίδιο με αυτό της προηγούμενης περιόδου. Το ΠαΣοΚ φαίνεται να αποκτά momentum, όχι μόνο λόγω της δύσκολης θέσης που βρίσκεται η κυβέρνηση αλλά λόγω και της δικής του εικόνας, που εμφανίζεται βελτιωμένη. Μετά το συνέδριο οι τόνοι της εσωκομματικής κριτικής έχουν πέσει αισθητά. Οι βελόνες που δεν κουνιούνται και η μετεκλογική στρατηγική του κόμματος έχουν πάψει να απασχολούν τον εσωκομματικό διάλογο, και είναι δύσκολο να επανέλθουν, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές.

Το κόμμα αποκτά διάταξη μάχης και ο αρχηγός του δείχνει να πατά καλύτερα στα πόδια του. Το πρόβλημα του κ. Ανδρουλάκη που θέλει να εμφανίζει το ΠαΣοΚ, ως κυβέρνηση εν αναμονή, είναι η έλλειψη απάντησης στο ερώτημα «ωραία, και με ποιους θα κυβερνήσει;»

Δεν είναι λίγοι, όσοι πιστεύουν ότι έχει έλθει η ώρα ο αρχηγός του ΠαΣοΚ να «δείξει» την ομάδα του. Να φτιάξει αυτό που αποκαλείται «σκιώδη κυβέρνηση». Όπως λέγεται, η δημιουργίας μιας ηγετικής ομάδας που θα αποτελείται από έμπειρα και νέα στελέχη θα λειτουργήσει και ενισχυτική της αρχηγικής του εικόνας.

Το βέβαιο είναι ότι ο κ. Ανδρουλάκης και το ΠαΣοΚ θα επιδοθούν σε ένα αγώνα για την αποδόμηση του προφίλ του πρωθυπουργού, στο κρίσιμο για τις εκλογές το ακροατήριο του κεντρώου χώρου, που δείχνει να είναι προβληματισμένο από τον Κ. Μητσοτάκη και τις επιδόσεις της κυβέρνησης.

Το ζητούμενο, επίσης, στην πορεία προς τις εκλογές, όμως, είναι να τεθεί στο τραπέζι και η λεγόμενη «θετική ατζέντα». Δεν φτάνει το να μην μπορεί ή να έχει απογοητεύσει ο αντίπαλος. Η επιμονή σε μια αρνητική ατζέντα εγκυμονεί τον «κίνδυνο του αντισυστήματος», της διάχυσης της ψήφου στα κόμματα διαμαρτυρίας. Πρέπει να περάσει στον κόσμο ότι οι δικές σου προτάσεις συγκροτούν μια άλλη πειστική πρόταση διακυβέρνησης.

Ο Τσίπρας και η «Ιθάκη» του

Σε κάθε περίπτωση η εικόνα συσπείρωσης που εμφανίζεται να δίνει κάποια μικρά δημοσκοπικά αποτελέσματα, δυσκολεύει το έργο του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός πόνταρε στην εσωστρέφεια του προηγούμενου διαστήματος, η οποία βοηθούσε το αφήγημα του για ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου. Τώρα; Πως ακριβώς θα ανασυνθέσει το χώρο; Όσο το ΠαΣοΚ ανεβαίνει και εμφανίζεται συσπειρωμένο, οι δεξαμενές για κάτι πραγματικά μεγάλο περιορίζονται.

Από το επιτελείο του κ. Τσίπρα μεταδίδεται, ότι ο πρώην πρωθυπουργός, είναι έτοιμος, να ανταποκριθεί σε μια εκλογική αναμέτρηση, όποτε και αν γίνει. Το πρόβλημα του, όμως δεν είναι το αν θα καταφέρει να συμμετάσχει στις εκλογές αλλά που τοποθετεί τον πήχη. Ακόμα και αν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά διαλυθούν προς χάρη του νέου κόμματος δεν είναι αρκετό για να φουσκώσει το εγχείρημα. Από το ΠαΣοΚ δεν έχει καταφέρει να πάρει κάποιο αξιοπρόσεχτο πρόσωπο.

Λογικά, ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών του. Θα παλέψει για τη δεύτερη θέση με το ΠαΣοΚ από δυσμενή θέση. Αν βγει δεύτερος έχει καλώς. Αν βγει τρίτος θα έχει χάσει, μετά τον Μητσοτάκη, και από τον Ανδρουλάκη. Θα πάρει το ρίσκο;

Εν κατακλείδι η χώρα μετά τη συζήτηση στη Βουλή φαίνεται να έχει εισέλθει σε μια άτυπη αλλά σκληρή προεκλογική περίοδο. Το πόσο παρατεταμένη θα είναι θα το δείξουν οι εξελίξεις της προσεχούς περιόδου.

www.tovima.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ