Οταν στο μυαλό σου συνεργάζονται αρμονικά οι ψευδαισθήσεις και η αλαζονεία, το αποτέλεσμα θα είναι αποφάσεις εκτός πραγματικότητας. Είναι επόμενο λοιπόν να αιφνιδιάζεσαι, να πέφτεις από τα σύννεφα, να αναζητάς τους ενόχους εκεί που δεν υπάρχουν και να υιοθετείς μέτρα αντίδρασης που, αντί να λειτουργήσουν εκτονωτικά, μεγεθύνουν το πρόβλημα και συσπειρώνουν τους αντιπάλους. Εξακολουθεί η κυβέρνηση να επιμένει ότι η κινητοποίηση των αγροτών δεν αφορά όλο τον κλάδο, ότι η κοινωνία ταλαιπωρείται από τα μπλόκα και υπάρχουν φαινόμενα τραμπουκισμού με δράστες τους πιο φανατικούς και θύματα τους πιο μετριοπαθείς.
Το είπε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στο Action 24, έστειλε μήνυμα προειδοποίησης ότι δεν θα ανεχτεί άλλο αυτήν την κατάσταση και έδωσε διορία μέχρι τα Φώτα, αλλιώς θα επιστρατεύσει άλλα μέσα για να υποχρεώσει τους αγρότες να πάνε στον διάλογο εκόντες-άκοντες και να γυρίσουν στις εργασίες τους με παχυλές υποσχέσεις για επίλυση των θεμάτων τους κάποτε στο μακρινό μέλλον. Πρόκειται για τη θεωρία περί σιωπηλής πλειοψηφίας που επικαλούνται τα συστήματα εξουσίας όταν βρίσκονται απέναντι σε μαζικά και δυναμικά κινήματα, όταν διαπιστώνουν ότι οι συνήθεις τακτικές τους δεν αποδίδουν και η διαχείριση της σύνθετης κατάστασης απαιτεί άλλου τύπου δεξιότητες που δεν έχουν και καλύτερο συντονισμό των ενεργειών τους – που και σ’ αυτό το πεδίο το έλλειμμα είναι εκκωφαντικό, γιατί αυτοί που ορίστηκαν ως αρμόδιοι αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.
Η σιωπηλή πλειοψηφία λοιπόν, σύμφωνα με την εκτίμηση του πρωθυπουργού, είναι εναντίον των αγροτών και να υποθέσουμε ότι πιστεύει πως είναι υπέρ της κυβέρνησης. Ιδού η απόδειξη ότι το ζευγάρι ψευδαισθήσεις και αλαζονεία που κουμαντάρει το μυαλό του τον έχει οδηγήσει στην πολιτική τύφλωση. Προφανώς δεν διαβάζει τις δημοσκοπήσεις ο ίδιος, αλλά υιοθετεί αυτά που του μεταφέρουν οι αυλοκόλακες που τον περιστοιχίζουν και εξωραΐζουν την κατάσταση για να μην τον φέρουν σε δύσκολη θέση. Αλλωστε, πολλοί και πολλές εξ αυτών ό,τι είναι το οφείλουν σ’ αυτόν που τους (τις) διόρισε. Ξέρουν ότι χωρίς τον αρχηγό τους δεν θα έχουν αύριο στην πολιτική ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα προσφερθούν να γίνουν παρατρεχάμενοι στη νέα κομματική ηγεσία με ρόλους κομπάρσου. Αν ο αρχηγός της Δεξιάς έβλεπε με τα ματάκια του τις μετρήσεις, θα διαπίστωνε ότι το 80% των πολιτών λέει ότι οι αγρότες έχουν δίκιο, τα αιτήματά τους είναι σωστά, και το 65% συμφωνεί με τις μορφές πάλης που έχουν επιλέξει. Τα ευρήματα αυτά προκύπτουν από όλες τις έρευνες και βγαίνει ακόμα ένα στοιχείο που πρέπει να θορυβήσει το μέγαρο Μαξίμου: τα μπλόκα είναι διακομματικά, συμμετέχουν ενεργά και ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, ενώ οι αγροτοσυνδικαλιστές που ανήκουν στη συντηρητική παράταξη είναι από τους πιο δραστήριους.
Ας δεχθούμε όμως τον βολικό ισχυρισμό του επικεφαλής της Δεξιάς ότι η πλειοψηφία δεν είναι στα μπλόκα, παραμένει σιωπηλή και την καλεί να ξυπνήσει και να υποστηρίξει την πολιτική σταθερότητα που μόνο αυτός μπορεί να εγγυηθεί. Οπως έχει αποδειχθεί σε διάφορες περιπτώσεις και εδώ και αλλού, όταν η πλειοψηφία είναι σε ύπνωση, είτε γιατί είναι χειραγωγημένη είτε γιατί συγκροτείται από φοβισμένους ανθρώπους, παρά το γεγονός ότι τα προβλήματα είναι πολλά, φωνάζουν για λύση και η εξουσία αδιαφορεί επιδεικτικά, τότε την πρωτοβουλία αναγκαστικά παίρνουν οι μειοψηφίες και αναλαμβάνουν να δείξουν τον στόχο και κυρίως τον δρόμο που οδηγεί στον στόχο. Ετσι γινόταν, έτσι γίνεται, έτσι θα γίνεται. Αυτός είναι ο κανόνας. Το ζητούμενο για τη μειοψηφία είναι να κινητοποιήσει τη σιωπηλή πλειοψηφία, να τη σηκώσει από τους καναπέδες και να διευρύνει το μέτωπο της αντίστασης, επιχειρώντας να κάνει δεσπόζουσα την άποψη ότι «η δύναμη των αδυνάτων είναι ότι μπορούν να πείσουν για την αδυναμία των δυνατών».
Το ζητούμενο για την εξουσία είναι να αποτρέψει κάτι τέτοιο και κυρίως να προσπαθήσει να διασπάσει με διάφορες μεθόδους το κίνημα. Να βγει δηλαδή από τη συμπαγή μοναξιά της, να τραυματίσει τη συνοχή των αντιπάλων της, είτε απειλώντας με αμετροεπείς παλικαρισμούς, είτε δωροδοκώντας τους πρόθυμους, είτε εκβιάζοντας ωμά τους δικούς της που έχουν ξεφύγει από τη θανατηφόρα αγκαλιά της, είτε ντύνοντας τις σκοτεινές προθέσεις της με μεγαλοστομίες και γλυκερές τιποτολογίες, με άλλα λόγια, να βάλει στο μάτι τους λιπόψυχους, να πλήξει τις φιλοδοξίες της ηγεσίας του κινήματος, διαδίδοντας με τη βοήθεια των ιδεολογικών μηχανισμών ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, ότι ματαιοπονούν όσοι (όσες) αγωνίζονται εναντίον της συνθηκολόγησης και του εξευτελιστικού συμβιβασμού και επιμένουν να ερωτοτροπούν με την ιδέα ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Ποια θα είναι η έκβαση της μάχης ανάμεσα σε μια ανάλγητη κυβέρνηση και τους θυμωμένους αγρότες; Σε ορισμένες περιπτώσεις άλλος κερδίζει τις μάχες και άλλος τον πόλεμο. Το παράδειγμα το έχει δώσει ο Ερικ Αμπλερ, μιλώντας για τον στρατηγό Λι των Νοτίων στον εμφύλιο πόλεμο στις ΗΠΑ. Κέρδιζε τις μάχες και έχασε τον πόλεμο.
Ανάγωγα
Σύμφωνα με το περιοδικό TIME, ο Ντόναλντ Τραμπ διπλασίασε την περιουσία του. Με την αξία του, τον τίμιο ιδρώτα του και καθαρές επιλογές. Κι ας φωνάζουν τα αποβράσματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
