Υπάρχουν δύο γραμμές άμυνας απέναντι στον νεοφιλελεύθερο ψυχαναγκασμό της οπωσδήποτε νομιμοποίησης, εδώ και τώρα, των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Η μία είναι η ίδια η ύπαρξη των δημόσιων πανεπιστημίων, που παρά την ελάχιστη χρηματοδότηση και τις συκοφαντίες εναντίον τους, έχουν αξιοπρέπεστατες θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις με κορυφαίο το ΕΚΠΑ που ανέβηκε πρόσφατα 16ο στην Ευρώπη και 89ο παγκοσμίως.

Ενώ η Ελλάδα να διαθέτει μόνο το 7,1% του προϋπολογισμού της για την Παιδεία συνολικά, το μικρότερο ποσοστό στην ΕΕ, σύμφωνα με τη Eurostat, υπάρχουν φόβοι ότι τα ήδη υποχρηματοδοτούμενα ΑΕΙ θα αφεθούν στη μαύρη μοίρα τους, όταν δημιουργηθούν ιδιωτικά.

Στην ίδια γραμμή άμυνας είναι το γεγονός ότι οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι από τους ελάχιστους θεσμούς στη χώρα όπου η ισότητα των πολιτών έχει μετρήσιμα κατοχυρωθεί. Πλούσιοι και φτωχοί στον ίδιο στίβο με μόνα εφόδια τις γνώσεις. Αυτή η ισότητα θα τελειώσει όταν για την Ιατρική Αθήνας κάποιος θα χρειάζεται 19.000 μόρια και για την Ιδιωτική Ιατρική θα χρειάζεται 9.000 ευρώ και 100.000 ευρώ.

Η άλλη γραμμή άμυνας, η απροσπέλαστη από το 1975, είναι το Σύνταγμα. Διαβάσαμε επιχειρήματα νομικών υπέρ και κατά του νομοσχέδιου. Οι υπέρμαχοι βρίσκουν τεχνάσματα και σοφιστείες για μιλήσουν για «παράκαμψη» του Συντάγματος, που λίγο ή πολύ το θεωρούν ξεπερασμένο.

Σε όλους αυτούς απάντησε η πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας Μαρία Καραμανώφ, με μια εντυπωσιακή παρέμβαση στη διαβούλευση για το νομοσχέδιο. Γράφει για τις ξεκάθαρες λέξεις του Συντάγματος που δεν μπορούν να «παρακαμφθούν» με κανένα τρόπο εκτός από αναθεώρησή του. Δεν είναι λέξεις που καθένας μπορεί να ερμηνεύσει όπως θέλει.

«Μπορεί κάποιοι να διαφωνούν με τη σκοπιμότητα της ρύθμισης, όλοι όμως γνώριζαν και εξακολουθούν να γνωρίζουν ότι το ρήμα «απαγορεύω» και το επίρρημα «αποκλειστικά» δεν είναι δεκτικά ερμηνείας», γράφει η κυρία Καραμανώφ.

«Η συγκεκριμένη μορφή κρατικής οργάνωσης που χαρακτηρίζεται «νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου» δεν μπορεί να υποδηλώνει ούτε κρατικά ιδρύματα ούτε κρατικές επιχειρήσεις ούτε κρατικά μη κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα, πολλώ δε μάλλον τα αντίστοιχα ιδιωτικά. Ο όρος δημόσιος λειτουργός δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι αναφέρεται και σε δημόσιους ή ιδιωτικούς υπαλλήλους, συμβασιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες ή επιχειρηματίες. Μοναδική συνταγματική οδός για να αλλάξουν όλα αυτά είναι η διαδικασία της αναθεώρησης. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής και μόνο είναι δυνατόν να ανοίξει η συζήτηση, να αντιπαρατεθούν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα και να δοκιμαστεί η αντοχή τους», εξηγεί.

Η αντίθεση στο νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια πρέπει να εκφραστεί από κάθε δημοκράτη που υπερασπίζεται το Σύνταγμα ακόμη κι αν ο ίδιος πιστεύει ότι πρέπει να υπάρξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Ομως για τα καθεστωτικά υποχείρια αυτό μοιάζει παράλογο. Αν θέλεις ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιατί να μην παρακάμψουμε λιγάκι το Σύνταγμα, ρωτάνε, και ερμηνεύουν τις απόλυτες απαγορεύσεις ως… σχετικές.

Οπως εξηγεί η κυρία Καραμανώφ, πρόκειται για «άποψη ενδιαφέρουσα ίσως στον τομέα της ψυχολογίας ή της μεταφυσικής, εξαιρετικά επικίνδυνη όμως για το Δίκαιο και τη νομική επιστήμη. Αν γίνει δεκτή η άποψη αυτή, η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης ουσιαστικά καταργείται ως περιττή, αφού οι συνταγματικές διατάξεις θα προσλαμβάνουν το επιθυμητό κατά περίπτωση περιεχόμενο με τη μέθοδο της διασκευής τους διά της ερμηνείας. Και το χειρότερο, δεν θα υπάρχει κανένα εμπόδιο να επεκταθεί η τακτική αυτή και στις ανεπίδεκτες αναθεώρησης διατάξεις του Συντάγματος, αρκεί να θεωρηθεί ότι το απαιτεί το δημόσιο συμφέρον και οι έκτακτες περιστάσεις».

Με απλά λόγια, αν περάσουν το νομοσχέδιο παραβιάζοντας το Σύνταγμα, ανεξάρτητα αν το νομοσχέδιο είναι καλό ή κακό, δυναμιτίζουν τα θεμέλια της Δημοκρατίας. Σήμερα με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και αύριο με οτιδήποτε άλλο θέλουν οι εκάστοτε κυβερνώντες. Στο τέλος το δρόμου το Σύνταγμα είναι στα σκουπίδια και το καθεστώς είναι Χούντα.

www.documentonews.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΑΕΙ #ΝΔ #ΣΥΝΤΑΓΜΑ