ΠΟΛΛΟΙ ΝΕΟΙ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΤΗ ΦΥΓΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
Του Λάμπρου Αναγνωστόπουλου
Αυτές τις μέρες βρέθηκα με αρκετούς φίλους οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Λόγω καλοκαιριού ήρθαν να περάσουν τις διακοπές τους πίσω στην Ελλάδα και οι συζητήσεις μαζί τους ήταν κάπως μελαγχολικές. Αρκετά καλά πλέον οικονομικά – κυρίως όσοι βρίσκονται παραπάνω από μια πενταετία στο εξωτερικό – και με περίσσια αυτοπεποίθηση έλεγαν ότι μπορούν να σχεδιάσουν τη ζωή τους για τον επόμενο χρόνο τουλάχιστον, τη στιγμή που εμείς εδώ με το ζόρι μπορούμε να κάνουμε σχέδια για τον επόμενο μήνα.
Βεβαίως υπάρχουν κι εκεί δυσκολίες, ειδικά για όσους βρίσκονται σε βορειότερες χώρες και έχουν να αντιμετωπίσουν ένα πολύ διαφορετικό κλίμα. Ως πότε όμως θα είναι μόνον ο καιρός ένα από τα πλεονεκτήματά μας; Κι εδώ που τα λέμε αν ήταν μόνο οικονομικό πρόβλημα, θα έλεγε κανείς ότι θα άξιζε τον κόπο οι νέοι άνθρωποι να παραμείνουν στη χώρα μας για να παλέψουν. Όμως εδώ πλέον τα πάντα ευτελίζονται, βιώνουμε μία συλλογική παρακμή σε επίπεδο θεσμών και αξιών. Δεν γινόταν να ξεφύγουν από τις συζητήσεις μας οι αθωωτικές αποφάσεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών αλλά και τη δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ.
«Δικαιοσύνη υπάρχει; Και πως ακριβώς την αντιλαμβάνονται όσοι παίρνουν τις αποφάσεις;». Εύλογα αλλά και ρητορικά τα ερωτήματα. Το μέλλον δεν φαντάζει ευοίωνο στον τόπο και αλήθεια ποιος και με ποια επιχειρήματα θα μπορέσει να σταματήσει κάποιον νέο άνθρωπο σήμερα που σκέφτεται να μεταναστεύσει; Σύμφωνα και με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ζει στο όριο της φτώχειας. Κι αυτό συμβαίνει εδώ και 15 χρόνια. Η πολιτική έχει ευτελιστεί πλήρως, κανένας πλέον δεν δίνει σημασία στους πολιτικούς κι αυτό αποτελεί κατόρθωμα αν μη τι άλλο για τους ίδιους.
Υπάρχουν και πολίτες βέβαια που πας να μιλήσεις σοβαρά μαζί τους και σου απαντούν «41%» λες και το μοναδικό πρόβλημα είναι αυτό. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε πει για την πολιτική, ότι είναι «η ικανότητα να παρουσιάζεις σήμερα τι θα γίνει αύριο και να εξηγείς αύριο γιατί δεν έγινε». Η ελληνική κοινωνία έχει κουραστεί από τα ανούσια λόγια και τις μεγάλες υποσχέσεις. Υπάρχει η ανάγκη, περισσότερο από ποτέ, για έργα και όχι για λόγια. Πολλοί είναι εκείνοι άλλωστε που σκέφτονται πιο έντονα από ποτέ τη φυγή στο εξωτερικό. Και με το δίκιο τους.
www.larissanet.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΦΤΩΧΕΙΑ
