Τα μηνύματα από πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι σαφή, κάνουν θόρυβο και μάλιστα εκκωφαντικό και πρέπει να είσαι εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμό σου για να μην τους δίνεις σημασία και να συνεχίζεις να πορεύεσαι σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν μην υπάρχει καμία απειλή για σένα, αλλά και για τη δημοκρατία.
Ο ρατσιστικός λόγος των ακροδεξιών κομμάτων, η επιθετική ασχήμια των ηγεσιών τους, οι αποκρουστικές ιδέες τους, ο φανατισμός και η θορυβώδης χυδαιότητά τους, οι θεωρίες συνωμοσίας και η κατασκευή αποδιοπομπαίων τράγων, οι χαμερπείς κολακείες στους αδύναμους και οι πομπώδεις υποσχέσεις ότι είναι σε θέση να λύσουν γρήγορα όλα τα προβλήματα που ταλαιπωρούν τις κοινωνίες, έχουν ακροατήριο το οποίο διευρύνεται συνεχώς. Εκμεταλλεύονται την ανημπόρια των προοδευτικών κομμάτων να εκφράσουν τον θυμό, την απελπισία και τον φόβο που επικρατούν σε μεγάλα τμήματα των κοινωνιών.
Στη Γαλλία το κόμμα της Λεπέν είναι σταθερά πρώτο στις δημοσκοπήσεις σε απόσταση από το κόμμα του Μακρόν, του προέδρου των πλουσίων. Ολοι προεξοφλούν ότι θα νικήσει στις ευρωεκλογές και θα βάλει πλώρη για την κατάκτηση της προεδρίας. Στην Ιταλία η συμμαχία της Ακρας Δεξιάς κυβερνά και παρά τις αψιμαχίες μεταξύ των σχημάτων που τη συγκροτούν για το ποιο θα έχει το πάνω χέρι στη διαχείριση των δημόσιων υποθέσεων δεν φαίνεται να ανησυχεί αφού η Αριστερά δεν δείχνει μέχρι τώρα ικανή να αντιδράσει και να παρουσιάσει μια πειστική και ελκυστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Στη Γερμανία η συγκυβερνώσα σοσιαλδημοκρατία αγωνίζεται για να μη χάσει τη δεύτερη θέση από την Ακρα Δεξιά που έχει γίνει μια κανονικότητα με παρουσία σε όλα τα κρατίδια –αλλού καχεκτική, αλλού πολύ ισχυρή. Το ακροδεξιό VOX της Ισπανίας διεκδικεί ρόλο ρυθμιστή στην κεντρική πολιτική σκηνή και συμμετέχει μαζί με την ισπανική Δεξιά στη διοίκηση περιφερειών της χώρας. Στην Ελλάδα τα δύο από τα τρία κόμματα που βρίσκονται δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας ανεβάζουν τα ποσοστά τους, το ένα μάλιστα εξ αυτών, η Ελληνική Λύση, σύμφωνα με σχεδόν όλες τις μετρήσεις παλεύει με το ΚΚΕ για την τέταρτη θέση.
Και το τελευταίο χτύπημα ήρθε από την Πορτογαλία, όπου για οχτώ χρόνια κυβερνούσαν οι σοσιαλιστές μόνοι τους ή με τη στήριξη της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς. Η Ακρα Δεξιά υπερδιπλασίασε τα ποσοστά της και ζητάει (απαιτεί) να γίνει μέλος της κυβέρνησης συνεργασίας. Προς το παρόν η πορτογαλική Δεξιά, που τερμάτισε πρώτη με μικρή διαφορά από τους σοσιαλιστές, αρνείται τη σύμπραξη, αλλά με τα συντηρητικά κόμματα ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι δεν θα κάνουν κάποια στιγμή, υπό τον φόβο μιας νέας εκλογικής αναμέτρησης που ενδεχομένως θα ανατρέψει τις ισορροπίες, αυτό που σήμερα αποδοκιμάζουν με το επιχείρημα ότι προέχει η ομαλότητα και η πολιτική σταθερότητα. Αντί δηλαδή να πηγαίνουμε κάθε τρεις και λίγο σε εκλογές, ας δεχτούμε με αυστηρούς όρους (υποτίθεται) μια συνεργασία με τους δηλωμένους εχθρούς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Εκτός όμως από την αδυναμία όλων των εκδοχών της Αριστεράς να βρουν τρόπους συνεννόησης για να βάλουν φρένο στην επέλαση της Ακρας Δεξιάς, επιτρέποντάς της έτσι να διεισδύει στα λαϊκά στρώματα με τα οποία κάποτε είχε προνομιακή σχέση η Αριστερά, έχουμε και την προσπάθεια των συντηρητικών κομμάτων να κόψουν τη φόρα της Ακροδεξιάς υιοθετώντας πλευρές της ατζέντας της. Οπου αυτό επιχειρήθηκε, το αποτέλεσμα ήταν αποκαρδιωτικό. Η συντηρητική παράταξη μόλυνε με ακροδεξιές απόψεις το ιδεολογικό σώμα της και τα κόμματα της Ακρας Δεξιάς δεν υποχώρησαν εκλογικά.
Ανάγωγα
Το κόμμα που χρωστάει παντού, που δεν πρόκειται να ξεχρεώσει στον αιώνα τον άπαντα γιατί έκανε σκανδαλώδεις συμφωνίες με τις τράπεζες, κουνάει το δάχτυλο και δίνει μαθήματα ενάρετης διαχείρισης. Το είδαμε κι αυτό.
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ
