Όταν η πολιτική δουλειά ενοχλεί
Στο επίκεντρο δημόσιων επιθέσεων βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες η Μιλένα Αποστολάκη, με σειρά σχολίων σε στήλες και αναλύσεις μεγάλων εφημερίδων να επιχειρούν την αποδόμηση του πολιτικού της ρόλου. Η συγκυρία δεν είναι τυχαία: η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έχει αναδειχθεί σε μία από τις πιο ενεργές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις στο ζήτημα του ιδιωτικού χρέους, των τραπεζών και των funds, ενώ παράλληλα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέταση της μεγάλης υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η στοχοποίησή της από μερίδα αρθρογράφων και αναλυτών μπορεί να διαβαστεί με έναν μόνο τρόπο: η πολιτική και θεσμική δουλειά της προκαλεί δυσφορία στα κέντρα που ελέγχουν κρίσιμες οικονομικές ροές και ισορροπίες.
Τι προηγήθηκε
Πρόσφατες παρεμβάσεις της κ. Αποστολάκη στη Βουλή αφορούσαν:
την κατάθεση ολοκληρωμένων προτάσεων για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους,
τη διάκριση ρυθμισμένων και «κοκκινισμένων» δανείων,
την αυστηροποίηση της εποπτείας σε funds που αποκτούν χαρτοφυλάκια δανείων,
και την προστασία δανειοληπτών από υπέρογκες χρεώσεις και πρακτικές πίεσης.
Παράλληλα, στην εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, υπήρξε από τις πιο συνεπείς κοινοβουλευτικές παρουσίες ,αναδεικνύοντας σημεία που πολλοί θα προτιμούσαν να μείνουν στο σκοτάδι.
Όταν η πολιτική έρευνα δεν είναι αθόρυβη
Δεν είναι η πρώτη φορά που πολιτικό πρόσωπο δέχεται πυρά την ώρα που ανοίγει θεσμικά ζητήματα. Στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου πολλοί επιχείρησαν να απομακρύνουν ευθύνες από κυβερνητικά πρόσωπα και διοικήσεις, οι ερωτήσεις και οι επισημάνσεις της Αποστολάκη θεωρήθηκαν «ενοχλητικές».
Αντίστοιχα, στις συζητήσεις για τις τραπεζικές προμήθειες, την τιμολόγηση προϊόντων και τις πρακτικές είσπραξης των funds, άσκησε κριτική συνοδευόμενη από τεχνικά επιχειρήματα και στοιχεία, προκαλώντας συζήτηση που δεν βολεύει.
Δεν είναι σύνηθες ένας βουλευτής αντιπολίτευσης να ανοίγει τόσο εξειδικευμένα πεδία, πόσο μάλλον πεδία που αγγίζουν συμφέροντα εκατοντάδων εκκατομυρίων ευρώ.
Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν αφορά μία απλή πολιτική αντιπαράθεση. Το χτύπημα έχει επιλεχθεί να δοθεί:
• όχι στις επιτροπές,
• όχι στις κοινοβουλευτικές συζητήσεις,
• αλλά στη δημόσια σφαίρα, μέσω σχολίων, υπαινιγμών και αιχμών.
Όταν η πολιτική αντίθεση παράγει επιχειρήματα, η απάντηση δεν είναι επιχείρημα αλλά απόπειρα υποβάθμισης προσώπου. Και αυτό είναι δείγμα έλλειψης ουσιαστικής απάντησης.
Αν κάτι αποτυπώνεται καθαρά είναι ότι η δραστηριότητα της Μιλένας Αποστολάκη:
• αγγίζει ευαίσθητους μηχανισμούς οικονομικής ισχύος,
• ανοίγει συζητήσεις που συνήθως μένουν εκτός δημοσιότητας,
• προκαλεί πολιτικό τριγμό εκεί όπου τα συμφέροντα είναι θωρακισμένα,
• και μετατρέπει την αντιπολίτευση σε θεσμικό και τεκμηριωμένο έλεγχο.
Η ένταση με την οποία αντιμετωπίζεται επιβεβαιώνει την ουσία της δουλειάς της. Το πολιτικό σύστημα και ιδίως τα κυβερνητικά κέντρα ενοχλούνται περισσότερο όχι από τους φωνακλάδες, αλλά από όσους επιμένουν με μεθοδικότητα σε επώδυνες αλήθειες.
Η επίθεση δεν αποδομεί την Αποστολάκη ,την αναδεικνύει.
Όταν το σύστημα επιλέγει να στοχεύσει κάποιον, δεν το κάνει επειδή δεν τον υπολογίζει.
Και στη χώρα όπου οι θεσμικές ευθύνες συνήθως χάνονται ανάμεσα σε επιτροπές, χρονοτριβές και σιωπές, το γεγονός ότι μία πολιτική παρουσία προκαλεί θόρυβο είναι πολιτικό γεγονός από μόνο του.
❝ ετικέτες ❞ #ΜΙΛΕΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
