Είναι υπεύθυνος ένας νέος ηγέτης κόμματος για όσα έγιναν υπό την αρχηγία άλλου την περίοδο που αυτός δεν ήταν στα πράγματα, δεν καθόρισε δηλαδή με τη στάση του από τη θέση που βρισκόταν τις εξελίξεις; Το καθαρό «όχι» δεν μπορεί να σταθεί.
Ακόμη και στην περίπτωση που απουσίαζε από το προσκήνιο. Δεν γίνεται να εξαφανίσει το παρελθόν, αφού είναι επικεφαλής ενός κόμματος που διαμόρφωσε το παρελθόν, δεν γίνεται επίσης να το εξωραΐζει κρατώντας μόνον αυτά που θεωρεί θετικά και εξοστρακίζοντας όσα είναι αμφιλεγόμενα ή αρνητικά. Εκτός αν αποφασίσει να δημιουργήσει κάτι νέο. Για παράδειγμα, οι διάδοχοι του Ανδρέα Παπανδρέου μιλούσαν με κολακευτικά λόγια για τις επιτυχίες του κόμματός τους την εποχή που κυβερνούσε τη χώρα και έκαναν έστω ντροπαλά κάποια κριτική για τις κακές πλευρές της διακυβέρνησης, χωρίς πάντως να τις χρεώνουν στον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά στους συνεργάτες του που δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και τον εξέθεσαν με τη συμπεριφορά τους.
Οι διάδοχοι του Κωνσταντίνου Καραμανλή αναφέρονταν συχνά σε αυτά που θεωρούσαν επιτεύγματα, απέφευγαν όμως όπως ο διάολος το λιβάνι να πουν κάτι επιτιμητικό. Σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις, γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, έλεγαν μερικές κουβέντες, όχι για τον ιδρυτή του κόμματος, αλλά για τα διαχρονικά κενά του κράτους και για συλλογική ευθύνη ώστε να στοχοποιούνται όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν. Αυτό κάνει σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μιλώντας για τις χρόνιες παθογένειες που είναι οι αιτίες για ό,τι στραβό συμβαίνει στη χώρα, επιχειρεί να μεταφέρει τις ευθύνες στις πλάτες όλων των κομμάτων που διαχειρίστηκαν τις δημόσιες υποθέσεις.
Οι πολιτικοί ηγέτες δεν τα πάνε καλά με την αυτοκριτική. Δεν θυμάμαι να έχει παραδεχτεί κάποιο λάθος του ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η φράση του μετά τη δολοφονία του Λαμπράκη «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» δεν ειπώθηκε δημοσίως. Την είπε, υποτίθεται, σε ιδιωτική συζήτηση και οι τότε συνομιλητές του τη διέδωσαν urbi et orbi. Ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν εύκολος στην αυτοκριτική. Το έκανε δύο φορές. Τη μία λέγοντας το περίφημο mea culpa επειδή είχε βάλει το Κυπριακό στο ράφι και την άλλη όταν ανέλαβε τις πολιτικές ευθύνες για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Αναγκάστηκε να το κάνει για να μην παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο, κάτι που δεν απέφυγε. Σίγουρα τον ωφέλησε γιατί εμφανίστηκε ως θύμα συνωμοσίας της τότε Δεξιάς και της τότε Αριστεράς και επέστρεψε στην εξουσία.
Από την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας παραδέχτηκε ότι το κόμμα του στη μάχη με τους δανειστές είχε μπόλικες αυταπάτες και λίαν προσφάτως δήλωσε ότι δεν «διαχειριστήκαμε σωστά και το θέμα των τηλεοπτικών αδειών και το σκάνδαλο Novartis». Ρωτήθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης από τον Γιάννη Πρετεντέρη και τη Ράνια Τζήμα στη συνέντευξη που έδωσε στο MEGA για το επίμαχο ζήτημα και απάντησε ότι «ο κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ 2015 – 2019 έχει κλείσει, μπορείτε να ρωτήσετε τον κ. Τσίπρα». Δικαιούται ο κ. Κασσελάκης να απαντά έτσι; Οχι. Είναι αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και μέχρι τώρα εμφανίζεται ως συνέχεια του Τσίπρα. Δικαιούται ο κ. Κασσελάκης να επικαλείται άγνοια; Οχι. Αυτός δεν ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ όταν στο κέντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος ήταν τα συγκεκριμένα ζητήματα, υπήρχαν όμως τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα είναι κοντά του και τον στηρίζουν. Δικαιούται ο κ. Κασσελάκης να επιλέγει από την κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ εκείνες τις στιγμές που θεωρεί θετικές, όπως το κάνει συνεχώς μιλώντας για τη Συμφωνία των Πρεσπών, για την έξοδο από τα μνημόνια, για τα γεμάτα ταμεία που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ και να πετάει την μπάλα στην εξέδρα όταν καλείται να αναμετρηθεί με πολιτικές επιλογές της προηγούμενης διοίκησης του κόμματος που δεν άφησαν καλό αποτύπωμα; Δεν δικαιούται, αλλά δεν πρόκειται για κάτι ασύνηθες στην πολιτική.
Οι νέοι ηγέτες κομμάτων διαβάζουν την Ιστορία κατά πώς τους βολεύει και κατά πώς εξυπηρετεί τα σχέδιά τους. Προσπαθούν να πείσουν ότι γυρίζουν σελίδα, ότι αλλάζουν κεφάλαιο για να μην πούμε αφήγημα, ότι κάνουν επανεκκίνηση, οπότε δεν είναι διατεθειμένοι να απολογηθούν και να κάνουν αυτοκριτική για όσα έγιναν υπό την καθοδήγηση των προκατόχων τους, να ζητήσουν συγγνώμη για πράξεις και παραλείψεις άλλων. Κατά το κοινώς λεγόμενο θέλουν να μηδενίσουν το κοντέρ. Αυτό επιχειρεί να κάνει ο κ. Κασσελάκης. Εχει δώσει δείγματα γραφής. Αυτός είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα άρρωστο κόμμα. Αυτός δήλωσε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα κανονικό κόμμα δεν θα εκλεγόταν αρχηγός. Αυτός λέει ότι πρέπει να αλλάξει ο ΣΥΡΙΖΑ από τη βάση μέχρι την κορυφή για να γίνει ελκυστικός. Αυτός υπόσχεται ρήξεις με ό,τι κρατάει το κόμμα του καθηλωμένο. Τώρα αν το κόμμα που θα διοικεί θα λέγεται ΣΥΡΙΖΑ –άρα τον αφορά και το παρελθόν του- ή κάπως αλλιώς για να δώσει την εντύπωση ότι κάτι καινούργιο δημιουργείται, θα το διαπιστώσουμε σύντομα.
Ανάγωγα
Από την ταπείνωση στον θρίαμβο, ένα τσιγάρο δρόμος.
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΚΟΜΜΑΤΑ
