Την 1η Νοεμβριου εκανα την πρωτη εξαχνωση με το Βαροφονια, οπως σας ελεγα. Στις 4 εκανα τη δεύτερη και σημερα στις 7 Νοεμβρίου την τριτη, και επεται συνεχεια. Πιο κατω δημοσιευω 4 φωτογραφιες από τα 4 μελισσια, που εβαλα παγιδες.Δεστε τι ποσοστο βαροα επεσαν, αν και επι 2 μηνες εκανα ανα διαστηματα θεραπεία πότε με τακ τικ και ποτε με μαυρικ. Απ οτι φαινεται η βαροα απεκτησε ανοσια στα χημικα, τα οποια την εξολοθρευουν μεν σε ενα μεγαλο ποσοστό, αλλα αφηνουν και ακαρια ανθεκτικα. Αυτα, συν το χρονο, θα δημιουργήσουν απογονους ανθεκτικους στα φαρμακα, που αυτη τη στιγμη χρησιμοποιουμε. Ειναι ζητημα χρονου η βαροα να γινει ανεξελεγκτη. Μετα απ αυτες τις εξαχνωσεις καταλαβα πλέον, γιατι κάποτε έφτιαχνα πενταοροφα μελισσια και τωρα μετα βιας δυοροφα. Αν και τον Ιούνιο επανελθουμε, εστω κατα προσεγκεση, στην παλιά καλη εποχή, τοτε θα γίνω υπέρμαχος της εξάχνωσης και τον Μοσχο με τον Χρηστο θα τον μνημονευω εσαει. Προς το παρόν ειναι άξιοι επαίνου και ειναι ντροπη μας να τους κανουμε δυσμενή κριτικη.