Το ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να οργανώσει 300 εκδηλώσεις για την 3η Σεπτέμβρη και όχι μία στην Κρήτη. Ο Ν. Ανδρουλάκης συμπεριφέρεται σαν «τοπάρχης».
Ποιος από τους δύο; Όχι «ποιος ξυρίζεται με Kolynos;», που έλεγε μια παλιά διαφήμιση, αλλά ποιος οργανώνεται με επάρκεια – για να αντιμετωπίσει την απερχόμενη κυβέρνηση στις προσεχείς εκλογές. Η ΕΛΑΣ ή το ΠΑΣΟΚ; Απάντηση: Ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος.
Ο μέσος ψηφοφόρος που επιθυμεί πολιτική αλλαγή – μετά από δυο θητείες Μητσοτάκη με αρνητικά αποτελέσματα για την κοινωνική πλειοψηφία – απογοητεύεται τόσο στην πορεία προς τις κάλπες, που αντί για την αναμέτρηση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης, κυριαρχεί διαγκωνισμός ανάμεσα σε δυο αντίπαλους της.
Ένα κόμμα που έχει στη Βουλή ρόλο μείζονος αντιπολίτευσης και ένα άλλο που… δεν έχει ούτε έναν εκπρόσωπο στα παλαιά Ανάκτορα. Δεν χρειάζεται σοφία για να προκύψει ποιος ωφελείται. Η σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ που επιδιώκει η ΕΛΑΣ είναι το σημαντικότερο πλεονέκτημα του Πρωθυπουργού.
Η ΕΛΑΣ δυσκολεύεται να χαράξει εκλογική στρατηγική με βάθος, καθώς δεν έχει η ίδια πολιτικό βάθος, ως κόμμα. Μέχρι στιγμής παραμένει προσωπικό εγχείρημα: Ένας πρώην Πρωθυπουργός επιδιώκει δεύτερη καριέρα, με άλλον πολιτικό φορέα, άλλο ιδεολογικό αφήγημα και άλλους υποστηρικτές.
Επειδή δεν έχει διακριτή παραταξιακή ταυτότητα, καθετοποιημένη οργανωτική δομή και ηγετική ομάδα με ενιαία πολιτικά χαρακτηριστικά, χρησιμοποιεί ως πυξίδα αποκλειστικά τα δημοσκοπικά προϊόντα.
Αρκείται ότι του δίνουν προβάδισμα στο χώρο της αντιπολίτευσης και παραβλέπει ότι ταυτόχρονα δίνουν την εκλογική νίκη και την ακαταλληλότητα για την πρωθυπουργία στον Μητσοτάκη. Αυτός με τη σειρά του είναι μάλλον ευτυχής με την ιδέα ότι βασικός αντίπαλός του μπορεί να είναι ο συγκεκριμένος ο πρώην Πρωθυπουργός και κάνει ό,τι μπορεί να το διασφαλίσει.
Όσοι αυτοτοποθετούνται στον πυρήνα της Δημοκρατικής παράταξης περιμένουν πρωτίστως από το ΠΑΣΟΚ να προσεγγίζει το εκλογικό σώμα με καθαρές θέσεις και ρεαλιστικές επιδιώξεις. Αλλά την ίδια στιγμή διακρίνουν περιορισμένη οξυδέρκεια στην προεκλογική του οργάνωση. Παρότι στο κομματικό σπιράλ υπάρχει πάντα το «ιστορικό ΠΑΣΟΚ». Φιγούρες της ιδρυτικής περιόδου όπως ο Λαλιώτης, ο Σκανδαλίδης, ο Σουλαδάκης ή ο Κακλαμάνης και άλλοι λιγότερο προβεβλημένοι.
Το συγκριτικό πλεονέκτημα
Αν μη τι άλλο μπορούν να «διαβάσουν» την πολιτική στόχευση της Δεξιάς και τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ο σημερινός επικεφαλής της εναντίον τους για να πετύχει – και μπορούν να αντιμετωπιστούν.
Έχει δηλαδή ένα συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντί στην πλευρά της ΕΛΑΣ, της οποίας ο επικεφαλής ως κεντρικός αντίπαλος του Μητσοτάκη αθροίζει μόνο ήττες με κερασάκι την απουσία της λήγουσας τετραετίας. Ίσως για αυτό στο νέο κόμμα του είναι προτιμότερο να συγκρούεται με το ΠΑΣΟΚ παρά με την κυβέρνηση.
Οι διορατικοί μάλιστα συγκρίνουν τη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα για τις πυρκαγιές – που έμοιαζε περισσότερο με προστασία στην κυβέρνηση ζητώντας αναβολή της κριτικής για τα λάθη της – και το μένος με το οποίο αντιμετωπίζεται το ΠΑΣΟΚ από τα άπειρα πρόσωπα της ΕΛΑΣ που διεκδικούν ρόλο πολιτικού στελέχους.
Στο ΠΑΣΟΚ ορισμένοι «παλιοί» θεωρούν πρόβλημα ότι, υπό τη ηγεσία Μητσοτάκη, η ΝΔ κατάφερε για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο, να έχει ένα είδος… «προγεφυρώματος» στο κόμμα τους. Έτσι ερμηνεύουν τουλάχιστον, ότι στην Άννα Διαμαντόπουλου αποδίδεται ότι επιδιώκει μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ – κόντρα στην συλλογική συνεδριακή απόφαση και στη «φύση» του ΠΑΣΟΚ.
Ενδεχομένως τη χάραξη αποτελεσματικής εκλογικής τακτικής δυσχεραίνει και η ψευδαίσθηση της πρώτης θέσης – παρότι ούτε οι πιο αιθεροβάμονες δεν στοιχηματίζουν. Υποτιμάται έτσι η σημασία που θα έχει για τις πολιτικές μετεκλογικές εξελίξεις η ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ, ως ιστορικού φορέα της Δημοκρατικής παράταξης, σε ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης, με το καλύτερο δυνατό ποσοστό.
Η στοιχειώδης λογική προβλέπει ότι θα είναι το κρίσιμο βήμα για να ξαναγίνει κυβερνώσα δύναμη – ακόμη και αν χρειαστεί να αλλάξει πρόσωπα και πράγματα στη δομή του. Δεν είναι λίγο, αν σκεφθεί κανείς από πού ξεκίνησε μετά την μνημονιακή πανωλεθρία του 4,6%
Άλλοι κομματικοί παράγοντες θεωρούν αψυχολόγητη την ευκολία με την όποια η Χαρ. Τρικούπη παρασύρεται σε διαμάχες με την ΕΛΑΣ, αφήνοντας στην άκρη το ιστορικό προνόμιο του ΠΑΣΟΚ να ηγείται της Δημοκρατικής παράταξης. Όπως το θεμελίωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το υπηρέτησε σε έναν βαθμό ο Σημίτης.
Εννοούν ότι με τη σημερινή ασύντακτη ηγετική ομάδα, το κόμμα που έδωσε κυβερνητική υπόσταση στη Δημοκρατική παράταξη μεταπολιτευτικά και σημάδεψε την Ελλάδα με τρεις Πρωθυπουργούς και έξι κυβερνητικές θητείες, συμπεριφέρεται ως… αμυνόμενο απέναντι στη νεόκοπη ΕΛΑΣ.
Η πολιτική γραμμή του ΠΑΣΟΚ
Δείχνει ότι φοβάται τη διαρροή ψηφοφόρων του υπό την επήρεια της παλαιάς σαγήνης του Τσίπρα. Παρότι στις σημερινές συνθήκες το ΠΑΣΟΚ έχει τις προϋποθέσεις – και όσες δεν εχει οφείλει να τις δημιουργήσει- να επαναπατρίσει τις απώλειες μεταξύ 2012-19 -και να διεκδικήσει τη μερίδα του λέοντος στις νεότερες γενιές ψηφοφόρων. Ενδεχομένως μπορεί και να ελκύσει και ψηφοφόρους του παλαιού ΣΎΡΙΖΑ που απομακρύνθηκαν απο την πολιτικη- και την κάλπη-πρώτα λόγω Καμμένου , στη συνέχεια λόγω Κασσελάκη και πλέον λόγω της αμοιβαδοποίησης του χώρου.
Συνεπώς η πολιτική γραμμή του ΠΑΣΟΚ- και ανεξάρτητα απο το εκτόπισμα του επικεφαλης του – πρέπει να κατατείνει στην ανάδειξη της «ανωτερότητας« του στο παραταξιακό πλαίσιο και να το αποδεικνύει εμπράκτως. Ας δουμε ένα παράδειγμα, αυτής της περιόδου.
Προλαβαίνει να ακυρώσει τη βλακώδη απόφαση εορτασμού της 52ης επετείου της 3ης Σεπτέμβρη στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ανδρουλάκη- σαν να πρόκειται επίδειξη τοπάρχη. Αντί για αυτό, να οργανώσει τριακόσιες – αριθμός: 300, μια σε κάθε Δήμο- κομματικές συγκεντρώσεις για να τιμήσει την ίδρυση του πανελλαδικά.
Δεδομένου ότι η ΕΛΑΣ ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να διεκπεραιώσει ένα τέτοια εγχείρημα, θα είναι απόδειξη ισχύος για το ΠΑΣΟΚ, που θα δείξει ποιος είναι το αφεντικό στην Παράταξη, ιδιαίτερα στην περιφέρεια.
Με αυτό το δεδομένο, με επιχείρημα ότι η διασπορά ωφελεί μόνον τον Μητσοτάκη και στη βάση της αρχής «ο ισχυρότερος έχει και την ευθύνη της πρωτοβουλίας» το ΠΑΣΟΚ οφείλει να καλέσει την ΕΛΑΣ τον ΣΎΡΙΖΑ και τις λοιπές δυνάμεις σε συμπόρευση με βάση τις προτάσεις του.
Στην πραγματικότητα μόνο τυφλοί δεν μπορούν να δουν ότι η ΝΔ δεν θα ηττηθεί, όσο η αντίπαλη παράταξη δεν εκπροσωπείται από αντιστοίχως ισχυρό φορέα. Ποια άλλη κομματική δύναμη εκτός από το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ηγηθεί της συσπείρωσης που απαιτείται;
Ο κλεφτοπόλεμος Τσίπρα-Ανδρουλάκη
Όσο συνεχίζεται ο κλεφτοπόλεμος Τσίπρα-Ανδρουλάκη – και ακούγονται ακρότητες για το ποιος είναι «εχθρός» του άλλου – ο Μητσοτάκης ενισχύει τα χαρτιά του: Έχει οργανωμένο και αρκετά συμπαγές κόμμα με παραταξιακή συνείδηση στη βάση, διαθέτει οικονομικούς πόρους, μιντιακή ισχύ και ποίκιλες διασυνδέσεις και διαχειρίζεται το κράτος, μαζί με τα εγχώρια και κοινοτικά κονδύλια, με στόχο να διαμορφώσει ως νησίδες εκλογικής υποστήριξης .
Ενδεχομένως θα εντάξει στο οπλοστάσιο του την αναθέρμανση του Κυπριακού και σίγουρα την ελληνικη προεδρία στην Ευρωπαικη Ένωση. Ας υπάρχουν αυταπάτες: οι εκλογες σε χρονο που εφάπτεται της 1ης Ιουλίου 2027, ώστε να προβάλει την εκπροσώπηση της χωράς με το δίλλημα: «εγώ ή το συνονθύλευμα των άλλων;».
Κοντολογίς το «σύστημα Μητσοτάκης οργανώνεται » , αλά οι αντίπαλοι του κοιμούνται τον ύπνο του δίκαιου και βλέπουν ένα παραπλανητικό όνειρο: δημοσκοπικά το 70% θέλει να φύγει η ΝΔ, αρα… θα φυγή. Πλανώνται. Αυτό ακριβώς το στοιχείο θέλει να αξιοποιήσει η ΝΔ: να χρησιμοποιήσει το 70 %,, για να συσπειρώσει το υπόλοιπο 30%. Που μπορει να είναι μεγαλύτερο λόγω της αποχής.
Ότι η ΕΛΑΣ είναι μάλλον εξω απο το κλίμα των εξελιξεων συνιστά έναν παραπάνω λόγο για το ΠΑΣΟΚ να βγει από αυτόν το λήθαργο και να βγάλει κα τη Δημοκρατική παράταξη απο τη σύγχυση.
Ο κοιμώμενος γίγαντας
Όσο ενισχύεται η συλλογική αίσθηση ότι το σύστημα Μητσοτάκης διευκολύνει τον Τσίπρα, οι ως τώρα αδιάφοροι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, πεισμώνουν και δημιουργούν τείχος αδιαπέραστο για τον πρώην Πρωθυπουργό. Για πολίτικούς αναλυτές, αν ξυπνήσει ο κοιμώμενος γίγαντας του ΠΑΣΟΚ, η ΕΛΑΣ θα δει τη σκόνη του.
Αρκεί ο Ανδρουλάκης να μην αφήσει περιθώρια νέων οπορτουνιστικών αμφισβητήσεων και εσωστρέφειας. Να εξηγήσει στα στελέχη του που λοξοκοιτούν προς τον Μητσοτάκη ότι ο χώρος θα τους αποβάλει. Και σε όσους προσβλέπουν στον Τσίπρα ότι η ΕΛΑΣ οφείλει να στοιχηθεί στο ΠΑΣΟΚ και όχι το αντίθετο.
Όσοι συνυπολογίζουν τη νεότερη πολιτική ιστορία στις αναλύσεις τους, καταλήγουν ότι από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ μόνο μπορεί να προκύψει εκ νέου η κυβερνώσα προοπτική της Παράταξης. Όσο κι αν δεν είναι η ώρα του να κατανικήσει τη Δεξιά – πολύ περισσότερο δεν είναι η ώρα κανενός άλλου..
Εφόσον στις εκλογές το σημερινό ΠΑΣΟΚ «κοντύνει», όσο γίνεται, τον Μητσοτάκη και ταυτόχρονα κλείσει τον λογαριασμό με το ευκαιριακό κόμμα Τσίπρα, στην επομένη φάση, με οποιαδήποτε ηγεσία, να φέρει το παιχνίδι με τη ΝΔ στα παραδοσιακά μαρμαρένια αλώνια: Και τώρα οι δυο μας.
Όποιος βλέπει άλλη στρατηγική, να σηκώσει το χέρι…
www.ieidiseis.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΕΛΑΣ #ΠΑΣΟΚ
