Ούτε να γελάσεις δεν μπορείς! Στις μέρες της μητσοτακικής «ευδαιμονίας» που περνάμε άπαντες, δεξιοί-κεντρώοι-αριστεροί, είναι τόσες οι αθλιότητες και οι γελοιότητες που αποκαλύπτονται καθημερινά, που πια μας έχει κοπεί και το γέλιο.
Αν μάλιστα είχαμε ανεβεί και λίγο παραπάνω από τα τελευταία σκαλοπάτια στην ενημέρωση (108η θέση!) και στη διαφάνεια (εκεί, κοινοτικώς, πάμε χέρι χέρι με Ουγγαρία, Πολωνία και Βουλγαρία), από το πολύ γέλιο η χώρα ολόκληρη θα είχε πλαντάξει στο κλάμα.
Εβλεπα στη «Συντακτών», κάπως παλαιότερα, αλλά και τώρα, Δευτέρα και Τρίτη, τα ρεπορτάζ του Απόστολου Λυκεσά για «πλιάτσικα», «παρ’ ολίγον πλιάτσικα» και «φαρσο…τραγωδίες» των, πάλαι ποτέ, ενδόξων εργοστασίων μας ζάχαρης, στο Πλατύ Ημαθίας και στις Σέρρες, της άλλοτε περιώνυμης Ελληνικής Βιομηχανίας Ζαχάρεως, μεγάλη δύναμη όντως, που τα διέλυσαν, πρώτα οι κυβερνήσεις (θυμάμαι ότι έκλειναν εργοστάσια, στην Ξάνθη, στη Λάρισα… και άλλα τα πουλούσαν, όταν ήταν βέβαιη θεαματική ανατίμηση της τιμής ζάχαρης στην παγκόσμια αγορά και, επί ΕΟΚ, χάσαμε, ενώ μπορούσαμε να διεκδικήσουμε, ποσοστώσεις, με ωφελημένη τη Βρετανία…).
Τώρα, τα αποτελειώνουν οι επενδυτές. Που αφού τα αγόρασαν, «κοψοχρονιά» και με «τα καλύτερα λόγια» για το «λαμπρό μέλλον της εθνικής οικονομίας» από διάφορους υπουργούς… Γεωργιάδηδες, πρώτα σταμάτησαν την παραγωγή και τώρα… πιάνονται στα πράσα (έκπτωτοι όντες της επενδύσεως με δικαστική απόφαση!) να προσπαθούν να τα… ξαλαφρώσουν από σιλό χωρητικότητας 200 τόνων, δικαιολογούμενοι (δικαιολογούμενος, ένας είναι, κάποιος Καραθανάσης) ότι τα φόρτωσαν (σε φορτηγό), για να τα καθαρίσουν από… τέσσερις τόνους… καραμελωμένη ζάχαρη! Επενδυτές που πάνε να… γδύσουν δηλαδή…
Αν δεν κάνω λάθος, καραμελωμένη ζάχαρη είναι τα γνωστά… γλειφιτζούρια: μηλαράκια, κοκοράκια και άλλα όρνεα της ημετέρας πτηνοπανίδας που άρεσαν στα παιδιά. Λέω «άρεσαν». Γιατί, τώρα πια, αμφιβάλλω αν αρέσουν στα παιδιά αυτές οι… επενδυτικές σαχλαμάρες. Και, μακάρι, λέω, να ψηφίζανε τα παιδιά. Που δεν «πιάνονται κότσοι», όπως εμείς οι μεγάλοι…
❝ ετικέτες ❞ #ΝΔ
