Για τη χώρα. Όχι για το κόμμα (μόνο)

Ο ΣΥΡΙΖΑ που δημιούργησε ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένα κόμμα εξουσίας. Ένα πρώην μικρό κόμμα που έφτασε το 36%, κυβέρνησε αποτελεσματικά και έκανε καλό στη χώρα

Θα χρειαστεί να ξαναγνωριστούμε, λοιπόν. Στον νέο κύκλο που άνοιξε, με τα νέα πρόσωπα που θα πρωταγωνιστήσουν.

Κατ’ αρχάς, να θέσουμε τη βάση της συζήτησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ που δημιούργησε ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένα κόμμα εξουσίας. Ένα πρώην μικρό κόμμα που έφτασε το 36%, κυβέρνησε αποτελεσματικά και έκανε καλό στη χώρα. Γέμισε τα άδεια ταμεία που βρήκε, την έβγαλε από τα Μνημόνια, ρύθμισε το χρέος, έλυσε το Μακεδονικό, έκανε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις αποδίδοντας δικαιώματα σε ομάδες που επί δεκαετίες η Δεξιά έκανε ότι δεν τις έβλεπε. Αυτά είναι παρακαταθήκη για τη χώρα, προφανώς και για την Αριστερά. Πρωτίστως, όμως, για τη χώρα. Τέσσερα χρόνια αυτοδύναμη η Δεξιά δεν τόλμησε να τα ακουμπήσει.

Αν αποτελεί ένα αποδεκτό δεδομένο για το μέλλον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα εξουσίας, προσδιορίζεται αναλόγως και το περιεχόμενο της προσυνεδριακής περιόδου. Διότι ένα κόμμα εξουσίας απευθύνεται σε ευρύτερα «κοινά», μιλά και πέραν του παραταξιακού του χώρου και θέλει να πείσει και όσους δεν ανήκουν σε κόμματα, ούτε καν σε πολιτικές παρατάξεις.

Οι εκλογές των τελευταίων χρόνων μάς έδειξαν ότι οι περισσότεροι ψηφοφόροι -και σίγουρα αυτοί που κρίνουν ποιος θα κυβερνήσει- δεν ταυτίζονται με κόμματα και δεν έχουν δεσμεύσεις με παρατάξεις. Έτσι έφτασε ο ΣΥΡΙΖΑ στο 36%, συσπειρώνοντας τους δικούς του και ελκύοντας ψηφοφόρους από άλλες παρατάξεις. Στις εκλογές το 20% αποφάσισε πάνω στην κάλπη. Το κριτήριό τους είναι τι θα κάνει αυτός που τους ζητά την ψήφο τους – για την ακρίβεια, τι νομίζουν οι ψηφοφόροι ότι θα κάνει αυτός που ζητά την ψήφο.

Η επισήμανση δεν είναι άσχετη με την εκλογή ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ. Αφορά την εκλογή ηγεσίας σε έναν ΣΥΡΙΖΑ που είναι κόμμα εξουσίας. Ο Σημίτης το 1996 κέρδισε το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ όχι επειδή μιλούσε για το ΠΑΣΟΚ, αλλά γιατί έδειξε κυβερνησιμότητα. Το θέμα δεν είναι να κερδίσεις την ηγεσία ενός κόμματος. Μπορείς να την κερδίσεις και να το ρίξεις στα βράχια. Άσε που για να κερδίσεις την ηγεσία του κόμματος εξουσίας πρέπει να μιλάς στους πολίτες όχι ως πρόεδρος κόμματος, όχι για το κόμμα, αλλά για τη χώρα. Για το τι θα κάνεις αν… Για το πώς θέλεις να λειτουργούν η δημόσια διοίκηση, η Δικαιοσύνη, για τις αρχές της εξωτερικής πολιτικής, για τις συνθήκες εργασίας και τις αμοιβές, για την ιδιωτική επιχειρηματικότητα.

Για να γίνεις πρόεδρος κόμματος εξουσίας πρέπει να μιλάς ως πρωθυπουργός.