Ο λίθος ερρίφθη.

Όχι βέβαια στην Αθήνα.Εννοώ το Βερολίνο όπου — καλώς η κακώς — λαμβάνονται οι αποφάσεις που προδικάζουν συνήθως για σημαντικά θέματα τι θα γίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη.Ο νέος κυβερνητικός συνασπισμός (που δεν ανέλαβε ακόμη την εξουσία) προανήγγειλε ότι από τον Μάρτιο θα ισχύσει υποχρεωτικπός εμβολιασμός για όλους. Παρά τα όσα λέγανε πριν δυο τρεις εβδομάδες μόλις.Άρα: Η βιασύνη Μητσοτάκη να επιβάλει τιμωρητικό εμβολιασμό με συνεχές πρόστιμο στους 60αρηδες και πάνω από τον Ιανουάριο αποκαλύπτει απλά ότι η κατάσταση στην ελληνική δημόσια υγεία είναι πολύ χειρότερη απο τη δοκιμαζόμενη και πολύ καλύτερα οργανωμένη και στελεχωμένη Γερμανία.Συμπέρασμα: Το σύστημα κι εδώ ( αλλά κι αλλού — είτε οι χώρες έχουν υψηλό ποσοστό εμβολιασμοπύ είτε όχι — απέτυχε μέχρι στιγμής να τα βγάλει πέρα με τον ιό.Και τα πραγματα δυσκολεύουν καθώς η νέα μετάλλαξη Όμικρον, μυστηριώδης και ανεξιχνίαστη για την ώρα, δειχνει ανθεκτική στα γνωστά εμβόλια. Ίσως να είναι η αντιδραση της φύσης στην προσπάθεια να την καθυποταξει ο άνθρωπος με το ζόρι. Ξέρω. Ολσ συτά μπορεί να φαίνονται λίγο φιλοσοφικά. Ίσως και μοιρολατρικά. Δεν είναι.Γι αυτό κι αναρωτιέμαι: Αφού ο υποχρεωτικός εμβολιασμός είναι το τελευταίο γνωστό “μέτρο” για την αναχαίτιση/αντιμετώπιση τηε πανδημιας τι θα γινει, αν αποδειχθεί κι αυτό ασφαίρο; Αν μεχρι να φτάσουμε στην μετάλλαξη…Ωμέγα δεν έχουμε πετύχει τίποτε.Πιστεύω πολύ στην επιστήμη που έχει κάνει άλματα. Έχω λιγότερη εμπιστοσύνη στις σημερινες πολιτικές ηγεσιες, κι εδώ και στο εξωτερικό, που μέσα στη θλιβερή μετριότητα τους τους έλαχε να διαχειριστούν τη χειρότερη κρίση των τελευταίων 100 ετών. Δώσανε πολλες υποσχεσεις. Μοιράσανε μπόλικη ελπίδα για τελικες ευθείες και τελευταίο μίλι. Δεν τα κατάφεραν.

Και δεν υπάρχει κάτι που να με πείθει ότι θα τα πάνε καλύτερα από εδώ και πέρα. Ακόμη και με τον απεχθή σε μένα κι επικίνδυνο για τη δημοκρατία σταδιακό περιορισμό των συνταγματικών ελευθεριών που επιχειρούν άτσαλα με νομικίστικες ακροβασίες. Όλα αυτά απλά αποδεικινύουν ότι δεν ξέρουν πως θα τους βγει η προσπάθεια. Γιατί όταν καταφεύγεις στο τελευταίο σου “όπλο” παραδέχεσαι σε πόσο μεγάλη απόγνωση είσαι βυθισμένος.Ότι ο κόσμος, κι εδώ και πέρα από τα συνορα, φαινεται να είναι πλειοψηφικά υπέρ του υποχρεωτικού εμβολιασμού, δεν λέει πολλά πράγματα. Ούτε σημαίνει ότι εξουσιοδοτούν εν λευκώ τις ηγεσίες να κάνουν ότι νομίζουν. Αποκαλυπτει την αγωνια του μέσου ανθρωπου . Την αναγκη να τελειώσει αυτός ο απίθανος εφιάλτης. Που, δυστυχώς, δεν φαίνεται να έχει τέλος. Κι αυτό είναι το χειρότερο. Για το χτισιμο του μέλλοντος καθε κοινώνιας. Φυσικά και της δικης μας. Γιατί της αφαιρεί το κινητρο της προοπτικής.