Στάθης Σχινάς
Οι περισσότεροι στις ναυαρχίδες του καπιταλισμού μιλούν για το τέλος της παγκοσμιοποίησης
Μπαράζ προβλέψεων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας -με προεξάρχουσα αυτή του ΔΝΤ τις τελευταίες μέρες-, οι οποίες έρχονται να σμικρύνουν τις προσδοκίες ανάπτυξης, ενώ για τον πληθωρισμό επαναλαμβάνονται τα γνωστά σενάρια.
Τα νούμερα, όμως, αυτή τη στιγμή δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, γιατί ο «απροσδόκητος» πόλεμος στην Ουκρανία περιλαμβάνεται ως προσωρινή μεταβλητή σε σενάρια εκτιμήσεων και μοντέλα υπολογισμού των βασικών οικονομικών δεικτών. Για την ακρίβεια, ως μια παρένθεση στην προγενέστερη «κανονικότητα».
Μόνο που δεν είναι καθόλου έτσι. Οι περισσότεροι στις ναυαρχίδες του καπιταλισμού μιλούν για το τέλος της παγκοσμιοποίησης. Η ελεύθερη μεταφορά κεφαλαίων και εμπορευμάτων δεν αφορά πλέον όλον τον πλανήτη. Διαμορφώνονται ζώνες που σε μεγάλο βαθμό είναι ορατές .Αρκεί να παρατηρήσει κανείς το ποιος είναι με ποιον στο θέμα της Ουκρανίας.
Μέχρι στιγμής, το μόνο κόστος που είναι ορατό είναι αυτό της κατακόρυφης αύξησης των τιμών πρώτων υλών. Αλλά ακόμη κι αν -όπως προβλέπει το ΔΝΤ- ο πόλεμος τελειώσει στο δεύτερο τρίμηνο του 2022 και οι τιμές σταθεροποιηθούν, θα υποχωρήσει ο πληθωρισμός, όχι όμως οι τιμές. Απλώς γιατί ο πληθωρισμός μετράει, ως γνωστόν, τη μεταβολή των τιμών. Για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση, χρειάζεται επιστροφή των τιμών αερίου, πετρελαίου, σιτηρών και πολλών commodities στα προπολεμικά επίπεδα. Πόσο ορατό είναι κάτι τέτοιο;
Οι ανατροπές θα είναι στις νομισματικές ισοτιμίες και στα επιτόκια. Στο εμπορικό ισοζύγιο και το ισοζύγιο κεφαλαίων. Τα ρωσικά και τα κινεζικά κεφάλαια για την Ελλάδα, τέλος. Τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια.
Ένας καινούργιος κόσμος δημιουργείται. Με νέες συμμαχίες και αντιπαλότητες. Με βαθιές αλλαγές που ακόμη δεν μπορούν να περιγραφούν. Τα εναλλακτικά οικονομικά σενάρια που διατυπώνονται τον καιρό αυτόν με τη λογική της επιστροφής κάποια στιγμή στην «κανονικότητα» είναι μάλλον μακριά από το «αύριο». Μακάρι να μην ήταν…
❝ ετικέτες ❞ #ΔΝΤ
