Σπύρος Ραπανάκης
Όσο κι αν ο πρωθυπουργός δεσμεύεται ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το καλοκαίρι μπορεί να δώσει το τελειωτικό χτύπημα
Αν όλα γίνονται για κάποιον λόγο, η αναβολή που έφερε το ξέσπασμα της πανδημίας αλλά και η μακρά συζήτηση που άνοιξε -όχι χωρίς εντάσεις- το νέο Καταστατικό και η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εκλογής της ηγεσίας φέρνουν το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στο καλύτερο timing.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή. Το «ξύλο» που τρώει στις δημοσκοπήσεις η Ν.Δ.- ο Άρης Πορτοσάλτε το λέει, όχι εμείς- είναι πολύ και μόλις ξεκίνησε. Τους τελευταίους δύο μήνες η κυβέρνηση, παρά τη μιντιακή υπεροπλία της, βλέπει τα ποσοστά της να ψαλιδίζονται με απώλειες που αγγίζουν ακόμα και το 10%. Η κοινωνία βιώνει απογοήτευση και θυμό για την κυβέρνηση και γι’ αυτό δεν φταίει ο πόλεμος. Το Ευρωβαρόμετρο για τον χειμώνα του 2021 αποκαλύπτει ότι πάνω από 3 στους 4 Έλληνες (77%, έναντι 33% στην Ε.Ε. των 27) δεν μπορούν να πληρώσουν του λογαριασμούς. Κι αυτό είναι η φτωχοποίηση Μητσοτάκη, όχι η κρίση του πολέμου, που τώρα θα αρχίσει να αποκτά υλική υπόσταση στην καθημερινότητα.
Όσο κι αν ο πρωθυπουργός δεσμεύεται ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το καλοκαίρι μπορεί να δώσει το τελειωτικό χτύπημα. Ο Ντράγκι φρόντισε να θέσει το δίλημμα όσον αφορά την Ιταλία: «Προτιμούμε την ειρήνη ή να έχουμε αναμμένο κλιματιστικό;». Ακόμα και να μην υπάρξει τέτοιο ζήτημα στη χώρα μας, οι Έλληνες θα βιώσουν το δίλημμα της επιβίωσης: «Air condition ή ψώνια στο σούπερ μάρκετ;». Παράλληλα, ο κίνδυνος φυσικών καταστροφών είναι πάντα πάνω από το κεφάλι μας. Είμαστε λοιπόν στο σημείο χωρίς επιστροφή. Κάθε μέτρο που θα ανακοινώνεται από δω και πέρα θα πρέπει να λογίζεται ως προεκλογικό και επί της ουσίας αναποτελεσματικό. Πώς θα ανακουφίσει η ελάχιστη αύξηση στον κατώτατο μισθό τα νοικοκυριά που έχουν δει το κόστος ζωής τους να τριπλασιάζεται;
Τι πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. το βράδυ της Κυριακής; Να αναδειχθεί ως πειστική και αξιόπιστη εναλλακτική. Να διαμορφώσει στρατηγική και πρόγραμμα. Να βγει ηγεμονικά και να διεκδικήσει συνεργασίες – ο λαός θα τις επιβάλει. Και να δώσει σάρκα και οστά στο αίτημα της προοδευτικής διακυβέρνησης. Να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που καίνε τη νέα γενιά και τον κόσμο της εργασίας: μισθός, στέγη, κοινωνικό κράτος, ασφάλεια, δικαιώματα, αξιοπρέπεια. Να μετατρέψει δηλαδή τον θυμό και την απογοήτευση σε δύναμη συστράτευσης και πολιτικής αλλαγής.
Τι δεν πρέπει να κάνει; Να μετατρέψει τα ελάσσονα σε μείζονα. Ή, ακόμα χειρότερα, να επικρατήσουν μικροπολιτικές και παλαιοκομματικές λογικές «ξεκαθαρίσματος». Η κοινωνία δεν θα το συγχωρήσει. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Τώρα είναι η ώρα για μια νέα αρχή.
❝ ετικέτες ❞ #ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
