Αετομηλίτσα: Ανάσταση στις 5 μ.μ., αλλά και πασχαλινό γλέντι σ’ ένα από τα πιο ψηλά χωριά της Ελλάδας (φωτ.)

Χτισμένη στις νότιες πλαγιές του Γράμμου σε υψόμετρο 1.450 μέτρων, η Αετομηλίτσα ή αλλιώς Ντένισκο (στα βλάχικα σημαίνει Προσήλιο) είναι από ένα από τα τρία…ψηλότερα χωριά της Ελλάδας με τους μόνιμους κατοίκους να μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Το ορεινό χωριό, περιβάλλεται από τις κορφές Γκέσσος (Μνημείο), Περήφανο, Κιάφα, Μαύρη Πέτρα, Άνω Αρρένα και Κάτω Αρρένα, ενώ αποτελεί σημείο αφετηρίας για πολλά πεζοποπορικά μονοπάτια. Στη διαδρομή του μονοπατιού, ο επισκέπτης θα δει πολλά απομεινάρια του εμφυλίου πολέμου, ενώ παράλληλα η ματιά του θα αγγίζει όλες σχεδόν τις κορφές της Βόρειας Πίνδου έως και τον Όλυμπο.

Σύμμαχος οι καιρικές συνθήκες

Με σύμμαχο τον εξαιρετικό καιρό και έπειτα από δύο χρόνια περιορισμών και τήρησης των υγειονομικών πρωτοκόλλων, η Αετομηλίτσα το φετινό Πάσχα γέμισε από ντόπιους και επισκέπτες που έσπευσαν να μείνουν εκεί στο διάστημα της άδειάς τους, όπως εξομολογείται στο GRTimes, ο Θόδωρος Φερφέλης, κάτοικος του χωριού και παράλληλα διαχειριστής του μοναδικό ξενώνα που διαθέτει το χωριό.

«Σήμερα, Κυριακή του Πάσχα ο καιρός είναι υπέροχος. Μας βοήθησε πολύ το γεγονός αυτό, διότι μόλις πριν από λίγες ημέρες οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλές και το κρύο τσουχτερό. Από την στιγμή που άλλαξε, το χωριό γέμισε από κόσμο, ο ξενώνας μας είχε φέτος είχε 100% πληρότητα και περάσαμε υπέροχα. Μετά από δύο χρόνια πανδημίας, φέτος η προσέλευση στο χωριό μας ήταν δυνατή, γι’ αυτό και το βράδυ της Ανάστασης χορέψαμε και γλεντήσαμε, όπως προστάζουν οι μέρες αυτές» ανέφερε ο κ. Φερφέλης.

Χωρίς Επιτάφιο αλλά με απογευματινή Ανάσταση λόγω έλλειψης…ιερέα

Σ’ ότι αφορά πάντως τα θρησκευτικά μυστήρια στο διάστημα της Μεγάλης Εβδομάδας, λόγω της ιδιαίτερης τοποθεσίας του χωριού και της έλλειψης ιερέων, τελέστηκαν μεν, αλλά με διαφορά ώρας δε.

«Η ακολουθία και η περιφορά του Επιταφίου φέτος δεν στάθηκαν δυνατό να τελεστούν. Δεν υπήρχε παπάς να φτάσει μέχρι εδώ, στα 1.450 μέτρα υψόμετρο ειδικότερα τις νυχτερινές ώρες. Αντίθετα Ανάσταση κάναμε κανονικά, αλλά στις 5 το απόγευμα. Με το φως του ήλιου ακόμα, διότι ο ιερέας έπρεπε να κάνει κάτι ανάλογο και σε άλλα πέντε-έξι απομακρυσμένα χωριά της περιοχής μας» σημειώνει στο GRTimes ο κ. Φερφέλης.

Το γεγονός αυτό πάντως δεν πτόησε καθόλου ντόπιους και επισκέπτες, καθώς τηρήθηκαν όλα τα έθιμα της Πασχαλιάς, ενώ παράλληλα υπήρχαν εν αφθονία τα εδέσματα των ημερών, όπως η μαγειρίτσα και ο παραδοσιακός οβελίας.