Αρρωστη χώρα

Ο Άδ. Γεωργιάδης δεν ήρθε για να επαναφέρει κάποιον εργασιακό μεσαίωνα, αλλά για να εξαργυρώσει τα θέλω επιχειρηματιών και πολιτικών φίλων

Η χώρα είναι υπό κατάληψη μιας συμμορίας επικίνδυνων αλαζόνων που στέκονται στη μόστρα». Η Κλέλια Ρένεση με μια πρόταση είπε αυτά που λένε οι απλοί άνθρωποι στις στάσεις του λεωφορείου ή περιμένοντας στο όρθιο να πάρουν έναν καφέ, πηγαίνοντας ή φεύγοντας από τη δουλειά τους. Και συνέχισε: «Όταν όλη η χώρα καίγεται, έχουμε νεκρούς, χιλιάδες στρέμματα στάχτη, παρθένα δάση, άπειρα ζώα, δηλητήριο και καπνό πάνω από όλη τη χώρα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης παίζουν για πολλές ώρες το κανονικό τους πρόγραμμα, τότε ξέρεις σίγουρα ότι έχει γίνει πραξικόπημα και έχουμε κανονική δικτατορία». Μην αρχίσουμε τώρα κουβέντα για λεκτικές υπερβολές και διάφορα «πολιτικώς ορθά» γιατί μόνο σε μια άρρωστη χώρα, που καίγεται από την Πάρνηθα μέχρι τον Έβρο, θα στοχοποιούσαν μετανάστες, επιχειρώντας παρακρατικά πογκρόμ.

Δεν μπορούσα να μην αναφερθώ στη φρίκη που ζούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Ήθελα, όμως, να κάνω μια μικρή αναφορά σε όσα θλιβερά προωθεί ο «αυτοφωράκιας» των εργοδοτών, το παιδί για τα θελήματα του ΣΕΒ, ο εξειδικευμένος τηλεπωλητής και αγαπημένο παιδί της «αγοράς» που παριστάνει τον υπουργό Εργασίας. Και όχι τόσο επί της ουσίας των μέτρων που προωθεί, τα οποία καθυστερεί να παρουσιάσει σε νομοσχέδιο, συγκλονισμένος, όπως μαθαίνω, και ο ίδιος από τις πυρκαγιές που κατακαίνε όλη τη χώρα.

Ο Άδωνης Γεωργιάδης λοιπόν, όπως και ο προκάτοχός του Κ. Χατζηδάκης και ο προ-προκάτοχός του Γιάννης Βρούτσης, δεν ήρθε για να επαναφέρει κάποιον εργασιακό μεσαίωνα, αλλά για να εξαργυρώσει με τη νομοθέτηση συγκεκριμένων μέτρων τα θέλω και τις απαιτήσεις επιχειρηματιών και πολιτικών τους φίλων. Τίποτε δεν άλλαξε στην – μισοκατεστραμένη την τελευταία δεκαετία- αγορά εργασίας από το δίωρο των απλήρωτων υπερωριών που νομοθέτησε ο σημερινός υπουργός Οικονομικών. «Παραγγελιά» κάποιων επιχειρηματιών ήταν το συγκεκριμένο μέτρο, αδιάφορο παραμένει για τις περισσότερες επιχειρήσεις στη χώρα. Το ίδιο σε μεγάλο βαθμό θα συμβεί και με τα περίφημα συμβόλαια μηδενικού ωραρίου. Γιατί εκτός από τους βιομήχανους που θέλουν να καθιερώσουν την εξαήμερη εργασία, στο πελατολόγιο (του υπουργού) έχουν προστεθεί και οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών (π.χ., catering). Όπως ο φίλος που πήρε τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και ο άλλος που έδωσε την αλυσίδα σούπερ μάρκετ στη γνωστή CVC Capital, όπου εργάζεται σε επιτελική θέση η θυγατέρα του πρωθυπουργού.

Άρρωστη χώρα, είπαμε…