Δύο εικόνες, όσο δύο χιλιάδες λέξεις. Ο Αποστολάκης φωτογραφίζεται σε θερμή χειραψία με τον Ανδρουλάκη, για να επισφραγίσουν την προσχώρησή του στο ΠΑΣΟΚ. Και ο Φλωρίδης φωτογραφίζεται με τη σημαία της Ν.Δ. ανά χείρας να πανηγυρίζει τη μετάβασή του από το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη στη Ν.Δ. του Κυριάκου
Δύο εικόνες, όσο δύο χιλιάδες λέξεις. Ο Αποστολάκης φωτογραφίζεται σε θερμή χειραψία με τον Ανδρουλάκη, για να επισφραγίσουν την προσχώρησή του στο ΠΑΣΟΚ. Και ο Φλωρίδης φωτογραφίζεται με τη σημαία της Ν.Δ. ανά χείρας να πανηγυρίζει τη μετάβασή του από το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη στη Ν.Δ. του Κυριάκου. Αν κάνετε τον κόπο να διαβάσετε το «ανάγωγο» του Τάσου Παππά για όσους φτύνουν εκεί που έγλειφαν και τα σχόλια των αναγνωστών για όσους γλείφουν εκεί που έφτυναν, ή για το πολιτικό ήθος που προβάλλουν οι μετακινήσεις αυτού του είδους, θα καταλάβετε πώς γίνονται δεκτές από τουλάχιστον έναν κόσμο. Για να μην πούμε για τους οργισμένους και τους βωμολόχους.
Προσέξτε τώρα το κωμικοτραγικό μπλέξιμο. Τον Φλωρίδη το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του τον έχουν στολίσει με όλα τα κοσμητικά επίθετα που διαθέτει η ελληνική γλώσσα. Τα ευγενέστερα, αναξιόπιστος και αποστάτης. Τον Αποστολάκη όμως τον υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες και γλώσσα μέλι. Η Ν.Δ. από την πλευρά της θωπεύει τον νεότουρκο Φλωρίδη, ο Μητσοτάκης μάλιστα έσπευσε να τον ορίσει υποψήφιο στη Θεσσαλονίκη.
Αλλά τον Σαμαρά τον κακοποιούν συστηματικά ως αποστάτη, προδότη της παράταξης, ολετήρα και γενικώς όσα σέρνει η σκούπα τους. Είναι θέμα δρομολογίου όπως θα καταλάβατε. Αν κάποιος την κάνει σε μας και το μαντρί μας, είναι καλός και άγιος. Αν την κάνει από μας για άλλο μαντρί, είναι πήξε και δείξε. Το λιγότερο αποστάτης. Γιατί ο Ανδρουλάκης πιστεύει ότι από αυτό το ανυπόληπτο αλισβερίσι κερδίζει κάτι, είναι απορίας άξιον. Το πιστεύει πάντως και οργανώνει πανηγυρικές τελετές προσχώρησης, μετά φωτογραφιών και δηλώσεων. Με απαραίτητες τις μπηχτές για τον προηγούμενο σταθμάρχη όσων προσέρχονται στον νέο σταθμό εξυπηρέτησης του λαού. Για τη Δεξιά δεν υπάρχει καμιά απορία, αφού το εξοργιστικό για τους «υγιείς» δεξιούς βίτσιο του Μητσοτάκη είναι να στρατολογεί πασόκους. Να κοσμεί το τζάκι της εξουσίας του με τα κέρατα του κάποτε λαμπρού πράσινου στρατού, γιατί έτσι ίσως πιστεύει ότι εξισορροπεί τους ακροδεξιούς που συνωμοτούν στην αυλή του. Και γίνεται διά του Φλωρίδη και των λοιπών ο κεντροδεξιός ηγήτωρ των κεντρώων που ονειρεύεται.
Θα το πληρώσουν αυτό το πήγαινε-έλα, το ΠΑΣΟΚ κυρίως. Αυτό είναι για πολλούς πρόβλεψη κι ελπίδα. Σίγουρα πάντως το πληρώνουν ήδη ακριβά η έρμη η δημοκρατία και το πολιτικό της σύστημα. Γιατί με κάτι τέτοια και κάτι τέτοιους εδραιώνεται το στερεότυπο σε ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης ότι η πολιτική δεν είναι παρά παιχνίδι συμφερόντων ανάμεσα σε ανθρώπους χωρίς αρχές και ιδέες. Οτι το προσωπικό συμφέρον είναι πάνω απ’ όλα και τα υπόλοιπα είναι κουραφέξαλα. Ουδέν κακόν πάντως. Με τα δρομολόγια αυτά δικαιώνεται τουλάχιστον ο Τσίπρας, που έχει επιβάλει στην ΕΛΑΣ έναν κανόνα: Είστε ευπρόσδεκτοι, αλλά χωρίς τη βουλευτική έδρα που αποκτήσατε με άλλο κόμμα. Ως απλοί ναύτες κι ας ήσασταν ναύαρχοι. Και κερδίστε τους βαθμούς σας στο νέο καράβι, με τους νέους κανόνες…
❝ ετικέτες ❞ #ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
