«Κατακτώντας κορυφές» έγραψε ο Κούλης σε λεζάντα φωτογραφίας που τον δείχνει με την κόρη του σε μια από τις ψηλότερες κορυφές της Κρήτης κι όντως έχει κατακτήσει πολλές κορυφές. Κορυφή σε θανάτους εκτός ΜΕΘ, κορυφή στην ακρίβεια, κορυφή στις υποκλοπές, κορυφή στη διαφθορά, κορυφή στην εγκληματικότητα, κορυφή στην καταστροφή του περιβάλλοντος, κορυφή στη διασπάθιση δημοσίου χρήματος και τις απευθείας αναθέσεις, κορυφή στην καταστρατήγηση ανθρώπινων δικαιωμάτων, κορυφή στα pushbacks, κορυφή στα σκάνδαλα, τις μίζες, το νεποτισμό και την αναξιοκρατία, κορυφή στη διάλυση της χώρας.
Η σωστή πλευρα της ιστορίας θέλει θυσίες…
Οι Ρώσοι έγιναν πλουσιότεροι πέρυσι παρότι ο πόλεμος στην Ουκρανία μαινόταν, ενώ οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έχασαν τρισεκατομμύρια δολάρια, υποστηρίζει η UBS σε ειδική ετήσια έρευνα.
Η Ρωσία πρόσθεσε 600 δισεκατομμύρια δολάρια σε συνολικό πλούτο, ενώ παράλληλα, ο αριθμός των Ρώσων εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά περίπου 56.000 σε 408.000 το 2022. Ο αριθμός των ατόμων εξαιρετικά υψηλής καθαρής περιουσίας – άτομα που έχουν πάνω από 50 εκατ. δολάρια- αυξήθηκε κατά σχεδόν 4.500.
Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ έχασαν περισσότερο πλούτο από οποιαδήποτε άλλη χώρα πέρυσι, συνολικά 5,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη μαζί έγιναν 10,9 τρισεκατομμύρια δολάρια φτωχότερες, ανέφερε η UBS.
Υπήρχαν επίσης 1 εκατομμύριο λιγότεροι Αμερικανοί εκατομμυριούχοι μέχρι το τέλος του 2022, αν και οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% των ατόμων εξαιρετικά υψηλής καθαρής αξίας στον κόσμο, ανέφερε η τράπεζα.
Περί ακρίβειας και απληστίας!
Με ρώτησε ένας φίλος… «Γιατί οι τιμές δεν πέφτουν στα σούπερ μάρκετ;» Του απάντησα απλά…Διότι οι πολυεθνικές στην Ελλάδα έχουν καλομάθει σε υπερκέρδη και νέα ρεκόρ κάθε χρονιά με αποτέλεσμα την λεηλασία του καταναλωτή. Δείτε ένα παράδειγμα Ariel (κάψουλες) είναι ακριβότερες στην Ελλάδα από 130,20% έως 270,57% σε σύγκριση με τη φθηνότερη χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο!Καλό; Η ιστορία αυτή κρατάει χρόνια! Το βλέπουν λοιπόν αυτό και οι άλλοι και σου λέει βαράτε!!! Αποτέλεσμα η φέτα το γιαούρτι το τυροπιτάκι η ίδια συσκευασία και η ίδια μάρκα πωλείται στην Γερμανία, στην Αυστρία, στην Αγγλία 30% φθηνότερα σε σχέση με το σουπερ μάρκετ στην Ελλάδα. Κορόιδα είναι να μην πάρουν μέρος στο πάρτυ; Και αφού βλέπει η αγορά ότι υπάρχει ασυδοσία και κανένας έλεγχος δώσε στο κεφάλι και ακτοπλοϊκα και αεροπορικά και εστίαση και ξενοδοχεία και καφέ και μπαρ και πάρε να χεις!!! Η αύξηση κερδών προκαλεί αύξηση τιμών, όσοι δεν το καταλαβαίνουν ζούνε σε άλλο πλανήτη! ΤΩΡΑ πρέπει να μπει ταβάνι στα κέρδη των πολυεθνικών,σε πρώτη φάση,αν τα αφήσουμε όλα ελεύθερα στην αγορά να ρυθμιστούν όπως συμβαίνει σήμερα θα φτάσουμε το ARIEL να το πληρώνουμε 1000% παραπάνω από ότι το πληρώνει ο Ολλανδός! Αυτά να ξέρετε ΔΕΝ τα λέει το ΚΚΕ, τα λένε από τον Ο.Ο.Σ.Α, το Δ.Ν.Τ και η Κριστίν Λαγκάρντ «Ο κύριος παράγοντας υπερπληθωρισμού είναι τα επιχειρηματικά κέρδη»
Πλαφόν τώρα στις τιμές στα βασικά είδη κατανάλωσης,να εφαρμοστεί το μοντέλο που έχουμε στα φάρμακα δηλαδή ένα προϊόν να μπορεί να πωληθεί στην μέση τιμή των 3 φθηνότερων στην Ευρωζώνη πχ Ariel ποσό το πουλάνε στην Ευρώπη; Τόσο! Τσιμπάμε τις 3 χαμηλότερες τιμές κάνουμε μ.ο και λέμε τόσο μπορείς να πουληθείς στην Ελλάδα και άμα σου αρέσει! Το ίδιο για όλα τα προϊόντα των πολυεθνικών αλλά και των ελληνικών προϊόντων που κάνουν εξαγωγές. Έλα εδώ ρε μάγκα ποσο το πουλάς το γιαούρτι στην Γερμανία Αγγλία Βέλγιο; Τόσο! Οκ στην Ελλάδα θα το πουλήσεις τουλάχιστον στην ίδια τιμή,όχι 30% παραπάνω! Και όλα αυτά ελέγχοντας τα κέρδη από χρονιά σε χρονιά! Πέφτουν οι τιμές μετά η όχι!
Θα τρελαθούμε εντελώς με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για την βία στον χώρο του ποδοσφαίρου.
Πρώτον, από πού έως πού ο φορολογούμενος θα πληρώνει την αστυνομία για να ελέγχει την είσοδο και την τάξη σε αγώνες που οργανώνουν ιδιωτικές κερδοσκοπικές εταιρείες στα ιδιωτικά τους γήπεδα. Πουθενά στην Ευρώπη ή στην Β. Αμερική δεν υπάρχει αστυνομία στον έλεγχο εισόδου ή στην εξασφάλιση τάξης εντός του χώρου τέλεσης των αγώνων. Αν οι εταιρείες δεν μπορούν να το κάνουν να τρώνε ένα πολύ τσουχτερό πρόστιμο ίσο με το ποσό μεταγραφής του ακριβότερου παίκτη τους και αν είναι υπότροποι απαγόρευση τηλεοπτικής μετάδοσης των αγώνων τους για ικανό χρονικό διάστημα..
Δεύτερον, και σημαντικότερο. ΟΛΕΣ οι δολοφονικές επιθέσεις οπαδικού χαρακτήρα τα τελευταία είκοσι χρόνια έχουν διαπραχθεί ΕΚΤΟΣ γηπέδων! Αποτελούν συνισταμένη κοινωνικών οικονομικών και ιδεολογικών (φασισμός) συνεπειών από την γκετοποίηση κομματιών της νεολαίας των φτωχών και κοινωνικά απελπισμένων στρωμάτων.
Τρίτον, ως μικρή συμβολή στα μέτρα εναντίον της “οπαδικής” βίας. Follow the money… Ποιος συντηρεί τις ομάδες “οπαδικής” βίας, ποιος χαρτζιλικώνει τους άεργους ηγετίσκους τους κλπ κλπ…
Kostas Karaoulis
Πώς ξεχωρίζεις μια Ελληνίδα από μια ξένη στην παραλία :
-Καπνίζει
-Απλώνει 32 φορές κρέμα, άλλη για το πρόσωπο, άλλη για το σώμα, άλλη για τα πόδια
-Φοράει τζιν σορτσάκι 3-10 νούμερα μικρότερο έτσι ώστε να σαγηνεύει τα αρσενικά
-Φοράει παρεό 1 νούμερο μικρότερο (για άγνωστους λογους)
-Έχει το μαλλί πιασμένο σε ποικίλα τρισδιάστατα και αεροδυναμικά σχέδια
-Έχει παππούτσια με διαστημική αερόσολα, κυρίως ΝΙΚΕ
-Έχει τσάντα Gucci
-Δεν βάζει (φυσικά) μακιγιάζ, απλώς είναι απαλά βαμμένη. Στην πράξη έχει ετοιμαστεί για ώρες, και το μαλλί έχει και extensions
-Έχει φυσικά 2 μαγιό. Το δεύτερο το βάζει από απόγευμα και μετά, κι ας μην κολύμπησε.
-2) Αν την κοιτάξεις και της χαμογελάσεις, θα ξινίσει. Η ξένη θα σου χαμογελάσει πίσω και ανάλογα το χαμόγελο “μπαίνεις ή όχι” …
-Παίζει όλη την ώρα με το κινητό, προσπαθεί να βρει την τέλεια πόζα για φωτογραφία.
-Στο τέλος, αφού βρει την τέλεια πόζα και έχει διαλέξει μέσα από μια γκάμα χιλιάδων φίλτρων, ανεβάζει την φώτο με τη φράση: “No filters needed”
Εγω ένα πράγμα δεν έχω καταλάβει
Γίνεται ρεντικολο ο σκατοδημαρχος του Ναυπλίου στο πανελλήνιο και βγαίνει όλο το φαν κλαμπ κάτω απ την δημοσίευση του και τον αποθεώνει
Μπραβο δήμαρχε της καρδιάς μας , να ζήσεις αληθινε άνθρωπε που τα παραδέχτηκες ( τον έχει πιάσει η κάμερα εν τω μεταξύ 22 φορές, σχεδόν ταινία γυρίζεις ), είμαστε μαζί σου όσο σκατο κι αν πετάξεις, σε γονατισε η τοξικότητα του άλλου!!! ( εγώ την λέξη αυτή δεν την ξεστομιζω πλέον) κι άλλα τέτοια όμορφα κι υποστηριχτικα .
Κι εσείς όλοι θελετε να με πεισετε ότι όχι όχι αυτός ο λαός ειναι καλα στα μυαλά του?
Βγαίνει απ την άλλη η Μενδωνη , ποιος η Μενδωνη ( που την μάγεψε ο Λιγναδης, αυτή που επί υπουργίας της χάσαμε τα βυζαντινά μνημεία στην Σαλονικη) και στερει απ τους αρχαιολόγους το κτίριο που τους στεγάζει.
Κι οι υποτακτικοι την επευφημουν ” μπραβο έβγαλες τους συνδικαλιστές στους δρόμους!! “
Δεν θα πιάσω το κορυφαίο της εξαθλίωσης ενός ψηφοφόρου ( δεν τον λέω ανθρωπο ) να ψηφίζει τον Καραμανλή μετά τα Τέμπη.
Τον Γεωργιάδη , ( πέρα απ το σίχαμα που είναι )που κλείσε τα μισά νοσοκομεία της χώρας κι απέλυσε τόσους γιατρούς.
Δεν θα πω για την μισή κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ που ναι λαμογια
Ας μην μιλήσω για την κυβέρνηση που ψήφισε αυτός ο λαός!!
Το ερώτημα είναι γιατί επιμένουμε ότι οι λαοί είναι καλοί με το ζόρι? Ότι έχουν πάντα δίκιο κι οτι δεν φταίνε?
Εγω γιατί στο πέρασμα της ιστορίας βλέπω λαούς να υποκύπτουν σε καθεστώτα, σε ναζισμους, σε εθνικισμους, σε δοσιλογες συμπεριφορές και σε ανιστόρητους τυχοδιωκτισμους .
Γιατι τώρα βλέπω έναν ελληνικό λαό απαθή και ναρκισσο να νοιάζεται μόνο για το τομαρι του , με έναν εθνικισμό της υπογας, κοντόφθαλμο κι ανιστορητο, έναν λαό θρησκόληπτο , δεισιδαιμονα και τυχοδιωκτικα φίλοχρήματο.
Άνθρωποι Απάνθρωποι…
Τον κρατούν, δύο μέρες, δεμένο και ακίνητο.
Του βάζουν βαζελίνη στα μάτια, για να μην βλέπει καλά και να καθηλώνεται από το τσούξιμο.
Του κλείνουν, με εφημερίδες, τα αυτιά.
Του γεμίζουν την μύτη με βαμβάκι,
ώστε να μην μπορεί να αναπνεύσει και να αποδυναμώνεται εντελώς.
Του καρφώνουν βελόνες, στα γεννητικά όργανα.
Του ρίχνουν καυστικό υγρό στα πόδια,
για να μην μπορεί να καθίσει από τον πόνο.
Και έτσι..,
μην καταλαβαίνοντας τι του συμβαίνει,
μόλις τον αφήνουν ελεύθερο, τρέχει να σωθεί…στην αρένα.
Εκεί, τον βασανίζουν και τον σκοτώνουν,
με αργό και επώδυνο τρόπο… την ώρα που χιλιάδες ανεγκέφαλα δίποδα, πανηγυρίζουν και ζητωκραυγάζουν ολόγυρα, για τον λεβέντη ταυρομάχο, για έναν ακόμη σαδιστή δολοφόνο.
Κι έλα κατόπιν να μου πεις, για το ανώτερο του ανθρώπου…
Όλο και πιο ξεκάθαρο γίνεται ότι στις εκλογές για τη νέα ηγεσία στις 10 και 16 Σεπτεμβρίου το δίλημμα για όσους προσέλθουν στην κάλπη θα είναι ένα: « Ή συνέχιση στη γραμμή της κυβερνητικής παράταξης που χάραξε ο Αλέξης Τσιπρας το 2012, η επιστροφή στο πλαίσιο μιας ιδεολογικής πλην όμως περιχαρακωμένος και παρωχημένης στην πράξη από τα σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα, καθαρότητας»!
Το πρώτο, μέχρι στιγμης το εκφράζει ξεκάθαρα μόνον η υποψηφιότητα του Νίκου Παππά, ενώ εν μέρει το υπηρετεί και εκείνη του Στέφανου Τζουμάκα. Στο δεύτερο ουσιαστικά ομνύουν αν και με διαφορετική αφετηρία και αφήγημα, τόσο η γραμμή της Εφης Αχτσιογλου όσο και η πλευρά του Ευκλειδη Τσακαλώτου. Δυο κείμενα μάλιστα που είδαν το φως της δημοσιότητας το Σαββατοκύριακο πιστοποιούν τη σύμπλευση των δυο τελευταίων υποψηφίων κυρίως σε ότι έχει να κάνει στην (απο) «κάθαρση» του ΣΥΡΙΖΑ απο τα «στοιχεία » της περιόδου Τσίπρα και τον «εξωραισμό» του κόμματος απο τα κυβερνητικά «χαρακτηριστικα» που του είχε προσδώσει ο ιστορικός του ηγέτης. «Άτυχης, άσχετη με την αριστερά και χωρίς καμία ψυχολογική και ιδεολογικη συνταύτιση με τον ΣΥΡΙΖΑ» η επιλογή του Αλέξη Τσίπρα για τον Δήμο της Αθήνας με τον μπασκετμπολίστα Νίκο Παππά» για τους υπογράφοντες την επιστολή «ανησυχίας» που δημοσιεύτηκε στην Εφ.Συν ( απο στελέχη προσκείμενα κυρίως στον πρώην γραμματέα Δημ Τζανακοπουλο αλλά και στη Γέφυρα του Νίκου Μπίστη που έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ της υποψηφιότητας της Εφης Αχτσιογλου). Με σαφέστατο «άρωμα» Νίκου Φίλη αλλά και Ομπρέλας το σημερινό άρθρο της δεξιάς Καθημερινής που ουσιαστικά αποδομεί ιδεολογικά αλλά και πολιτικά την περίοδο Τσίπρα αποδίδοντας σε αυτόν τις ήττες του 2019 ( 32%) και του 2023 (20%)! Ξεχνώντας όμως σκοπίμως ότι για να θεωρούν ως ήττα το 32 και το 20% είχε προηγηθεί η εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα με 25% το 2012, 37% τον Ιανουάριο του 2015 και 36,5% τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Διαφορετικά, ακόμα και το 17,85% του Ιουνίου θα ήταν θριαμβος μπροστά στο 5% που έπαιρνε ο ιδεολογικά «άμεμπτος» ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την εμφάνιση Τσίπρα
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ:
2004,2005,2006,2007,2008,2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023
ΝΑΙ, ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΦΤΑΙΝΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΟΙ.
Και όταν λέω αυτοί, δεν εννοώ μόνο σαν κόμμα, εννοώ και σαν άτομα.
Τα τελευταία 20 χρόνια, κυβερνούν τα 15.
Είναι παραπάνω από σίγουρο ότι οι ολιγαρχες με τα κανάλια και τα Μεσα τους δημιούργησαν και έθρεψαν ένα τέρας και τώρα βλέπουν με τρόμο τα αποτελέσματα τους και προσπαθούν δειλα δειλά να αποστασιοποιηθουν γιατί βλέπουν ότι το τερας άρχισε να γίνεται αδηφαγο που απειλεί να καταβροχθησει και τους ίδιους. Και το λέω διότι δεν είναι τυχαίο ότι αρχίζουν και κάνουν κριτική ανοικτά πλέον στις τεράστιες αστοχίες, και γκάφες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αν και είναι πολυ νωρίς από τις τελευταίες εκλογές αντιλαμβανονται ότι οι ανοχές και οι αντοχες της κοινωνίας απέναντι στη νέα-παλιά κυβέρνηση αρχίζουν πλεον να εξασθενούν και να ξεθωριάζουν και ότι κάποια στιγμή θα ξεσπάσει τέτοια κοινωνική αναταραχή που δεν θα μπορούν πια να την ελεγχξουν ουτε τα ΜΜΕ αλλά ούτε και η κυβέρνηση. Τα κινήματα ” της πετσέτας ” και οι κατά τόπους κινήσεις κατά των πλειστηριασμων είναι τα πρώτα σπέρματα αυτής της κοινωνικής αναταραχής που κάποια στιγμή θα ξεσπάσει γιατί η οικονομική ασφυξία και η αδιαφορία της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την ακρίβεια και την διαφθορά δεν θα μπορούν πλέον να ελεγχθούν.
Μέσα στο γήπεδο είναι επιτρεπτό να βρίσεις, είναι επιτρεπτό να ξεσπάσεις και να ξεσκασεις, έχει περάσει στο υποσυνείδητο μας, ότι η ομάδα μας, είναι κάποιου τύπου άλλοθι για να βγάζουμε στοιχεία από τον πιο ακατέργαστο χειρότερο εαυτό μας, θέματα που μένουν μέσα μας χωρίς εκλογίκευση κι αναλόγως το φορτίο του καθένα αυτά εκτονώνονται και εκδραματιζονται.
Κι όλο αυτό έρχεται μέσα από κάποιου τύπου τελετουργία μύησης όπου ο γονέας θα πάρει το παιδί του από το χέρι, θα πάνε μαζί στο γήπεδο, θα νιώσει αυτή τη μυσταγωγικη ατμόσφαιρα, τα συνθήματα, τα πανό, θα εμπλουτισει το λεξιλόγιο του με θεαρεστες νέες λέξεις και θα επιστρέψει σπίτι με τη σαγήνη αυτού που βίωσε κυρίαρχη και με μόνη επιθυμία να ζήσει ξανά αυτό το συναίσθημα.
Όμως όλα αυτά δεν συμβαίνουν στο κενό, το γήπεδο δεν είναι ένας χώρος τέχνης. Μέσα σε αυτό συρρέει κόσμος, διαταξικος, φέροντας μαζί του όλα τα στραβά της κοινωνίας μας κι όταν μιλάμε για τη χώρα μας, προφανώς θα κουβαλήσει σεξισμό, πατριαρχία, ομοφοβία. Το τι θα κρατήσει ο καθένας μας εναπόκειται στον υπόλοιπο πλούτο που θα μας εφοδιάσει η οικογένεια, στην προσωπική δουλειά με τον εαυτό μας, στο σχολείο και τους δασκάλους μας.
Η ομάδα μας όμως έχει εγγραφεί εκεί, ως ένα άλλοθι στον εαυτό μας, να σπαμε τις νόρμες της ορθότητας – πολιτικής η μη -, να βγαίνουμε έξω από όρια του εαυτού μας, να ξεφεύγουμε χάριν μιας κουβέντας, να λέμε μια ατάκα παραπάνω, συχνά να εκτονωνουμε συναισθήματα που σε άλλη περίπτωση δεν θέλαμε η δισταζαμε η ακόμη να γινόμαστε και βίαιοι που σε άλλη περίπτωση της ζωής μας δεν έχουμε υπάρξει.
Ας μην απορούμε λοιπόν γιατί μέσα σε αυτό το περιβάλλον, θα βρουν καταφύγιο, φασιστικά στοιχεία, γιατί θα προσέλθουν παραβατικοι άνθρωποι ή και αδύναμοι/άρρωστοι που ζουν στο περιθώριο, ας μην προκαλεί εντύπωση γιατί από τις αρενες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όλες οι εξουσίες χρησιμοποίησαν αυτού του τύπου τα θεάματα για την κοινωνική εκτόνωση, ας έχουμε κατά νου με άλλες λέξεις τους κινδύνους χωρίς να δαιμονοποιούμε.
Μεγαλώνοντας έμαθα να αγαπώ τις αντίπαλες ομάδες, γιατί κατάλαβα ότι αγαπώ το άθλημα, γιατί για μένα το ποδόσφαιρο ήταν και είναι μια διέξοδος από την καθημερινότητα, κάπου που ακουμπά η σκέψη μου, για να ξεκουράζεται ανεξοδα το μυαλό μου. Αγάπησα τους απέναντι γιατί αγαπώ τους φίλους μου, τον Γιώργο και το Άλκη, τον Βασίλη και τον Νικόλα κι έμαθα να σέβομαι την ομάδα τους όπως σέβομαι αυτούς. Μισό βήμα παραπέρα το έκανα και θέλω να κάνω αλλο τόσο. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να δω την πραγματικότητα ως έχει.
Όχι δεν ζούμε στη μεταπολεμική Ελλάδα, που οι ερασιτέχνες στη γειτονιά έφτιαχναν μικρά σωματεία, που άπαντες αγωνίζονταν για μια καλύτερη μέρα και οι μικρές αυτές ομάδες συμβόλιζαν έναν συλλογικό μόχθο για ένα καλύτερο αύριο. Δεν είναι ο φωστήρας στον Ταύρο ή ο Αργοναύτης στο Χατζηκυριάκειο το σημερινό ποδόσφαιρο, δεν είναι επαρχιακές πόλεις όπως το Αγρίνιο – το μόνο μας και ουν κλουμπ της χώρας – που μέσα από το ποδόσφαιρο παρείχαν κοινωνικό έργο εχιντας μέχρι τεχνικές σχολές.
Η σημερινή κατάσταση έχει μίσος, φασιστικό μίσος, με ιστορικές καταβολές, με διεθνεις δεσμούς, που προφανώς και ανθούν στα πλαίσια των οργανωμένων οπαδών, των λούμπεν ή και παραβατικών στοιχείων, στις λαϊκές γειτονιές αλλά και στα αστικά σαλόνια που συχνά δια των προέδρων χορηγών χρηματοδοτουν αυτήν την κατάσταση όπως ιστορικά έπραξαν σε κάθε αντίστοιχη κατάσταση.
Κι εμείς δεν είμαστε υποχρεωμένοι ούτε να σταθμισουμε υποκειμενικά ποιος είναι ο καλύτερος από αυτούς, ούτε να δικαιολογήσουμε κάποιον γιατί όλοι είναι ίδιοι αλλά να σταθούμε απέναντι , με ορθολογικά κείμενα, να μην τους χρηματοδοτούμε αγοράζοντας φανέλες κι εισητηρια, αντίθετα όσων βαστούν τα κουράγια πρέπει να καταγγέλλουμε αν όχι να συμμετέχουμε ενεργά κι οργανωμένα εναντίον τους.
Η συμμετοχή μου σε διάφορες διαδικασίες που αφορούν τα κοινά .μου έδειξε ότι..
Μια μικρή μερίδα ανθρώπων όντως ασχολείται για να αναδείξει..να συγκρουστεί όπου απαιτείται..να πάρει θέση (πολύ σημαντικό)..να δουλέψει για το συλλογικό…
Ειδικά το τελευταίο διάστημα..το μονο που αντιλαμβάνομαι γύρω μου είναι ότι επιβιώνουν όσοι έχουν ως μέλημα τους .. τις προσωπικές φιλοδοξίες και όχι μόνο ..τις υπόγειες συμφωνίες…την αναζήτηση ανθρώπων που να μην τους δημιουργούν κανένα κίνδυνο παρά μόνο να τους χειρζονται…κατά το δοκούν..την στρατηγική του αποκλεισμού όσων δεν μπορούν στα ίσα και δίκαια να αντιμετωπίσουν….το κράτημα των βελαετιων τους..
Δεν είναι η στιγμή να αναλύσω πιο πολύ….
Θα ρθει η ώρα ….κοντεύει…
Ας τους χαίρεται η κοινωνία όλους αυτούς…..χωρίς όμως να διαμαρτύρεται γιατί τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο..
❝ ετικέτες ❞ #ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
