- Η δεδηλωμένη πρόθεση του Ηλία Κασιδιάρη να επιστρέψει στην ενεργό δράση μετά την αποφυλάκισή του ξυπνά παλιούς εφιάλτες και ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα περιθώρια ανοχής του δημοκρατικού πολιτεύματος απέναντι στους ορκισμένους εχθρούς του
Ηδημοκρατία διαθέτει μια μοναδική, ριψοκίνδυνη ίσως, αλλά απόλυτα ενδεικτική της γνησιότητάς της γαλαντομία, καθώς παραχωρεί χώρο στην πολιτική έκφραση ακόμη και όταν απέναντί της ορθώνονται πρόσωπα και ιδέες που αμφισβητούν ανοιχτά τις ίδιες τις αξίες πάνω στις οποίες εδράζεται. Αυτή είναι, άλλωστε, όχι μόνο η ουσιαστική δύναμη αλλά και η δομική ευαλωτότητα της φιλελεύθερης δημοκρατίας, ενός συστήματος που εμπιστεύεται την κρίση των πολιτών και αντλεί την αυτοπεποίθησή του από την ελευθερία, τη συμμετοχή και την ατομική ευθύνη.
Η δεδηλωμένη πρόθεση του Ηλία Κασιδιάρη να επιστρέψει στην ενεργό δράση μετά την αποφυλάκισή του ξυπνά παλιούς εφιάλτες και ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα περιθώρια ανοχής του δημοκρατικού πολιτεύματος απέναντι στους ορκισμένους εχθρούς του. Ο ίδιος επιδιώκει να επανέλθει στον πολιτικό στίβο μέσα από μια φόρμουλα που θα του εξασφαλίσει το διαβατήριο για τις επικείμενες κάλπες, με τα σχέδιά του όμως να τελούν υπό τη δοκιμασία του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου και την τελική κρίση του Αρείου Πάγου.
Παρ’ όλα αυτά, το διακύβευμα δεν αρχίζει ούτε τελειώνει στο πεδίο της Δικαιοσύνης. Μια τέτοια ανάγνωση κοιτάζει μονάχα τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, επιχειρώντας να ανακόψει με όρους καταστολής και όχι πρόληψης ένα βαθιά πολιτικό σύμπτωμα οικουμενικής υφής, για το οποίο τον τόνο δίνει πλέον ανοιχτά η τωρινή αμερικανική διοίκηση.
Πριν από κάθε δικαστικό ανάχωμα προηγείται η ίδια η κοινωνία. Οι υπόγειες διαθέσεις της, η κόπωση, η διάχυτη ματαίωση και οι συνθήκες που κάνουν το περιθώριο να φαντάζει ξανά ελκυστικό. Τέτοιοι εφιάλτες δεν ζωντανεύουν στο κενό. Ανδρώνονται στα ρήγματα που αφήνει πίσω του ένα αυτάρεσκο πολιτικό σύστημα, το οποίο ξεχνά πως ό,τι σπέρνει θερίζει. Ένα σύστημα που θυμάται να οχυρώσει τη φιλελεύθερη δημοκρατία μόνο την ύστατη ώρα, όταν διαπιστώνει με τρόμο ότι οι αρνητές της διεκδικούν ξανά μερίδιο στην εξουσία. Πολύ λίγο, πολύ αργά και, κυρίως, δίχως καμία πρόνοια.
❝ ετικέτες ❞ #ΗΛΙΑΣ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ
