Κοινωνία δύο κατευθύνσεων

Την ώρα που η χώρα κατεβαίνει σκαλί – σκαλί προς τα υπόγεια της φτωχοποίησης, σε κάποια ρετιρέ ετοιμάζονται για φανταχτερά ρεβεγιόν με δημόσιο χρήμα

Και ενώ η χώρα ετοιμάζεται να γυρίσει σελίδα στο ημερολόγιο για χιλιάδες νοικοκυριά, ο χρόνος δείχνει να γυρνά πίσω επιστρέφοντας στις μαύρες εποχές των πρώτων Μνημονίων. Εποχές φτώχειας. Εποχές σκοτεινές και χρόνια δίσεχτα που σημαδεύτηκαν από την οικονομική εξαθλίωση χιλιάδων οικογενειών. Εποχές που η ενεργειακή φτώχεια σκότωνε ανθρώπους από αναθυμιάσεις και η ανέχεια οδηγούσε ανθρώπους να ψάχνουν τους κάδους των απορριμμάτων. Εποχές που όποιος τολμούσε να μιλήσει για την εξαθλίωση βαφτιζόταν αυτομάτως λαϊκιστής, αντιευρωπαϊστής και νοσταλγός της δραχμής.

Σε αυτά τα χρόνια και σε αυτές τις εποχές επιστρέφουν με γοργούς ρυθμούς χιλιάδες νοικοκυριά παραμονές του 2022, που όλο και θυμίζει 2012 και 2014. Η ακρίβεια σαρώνει με την ανοχή της κυβέρνησης και η ενεργειακή φτώχεια βυθίζει στο σκοτάδι όλο και πιο πολλά σπίτια. Τα τιμολόγια της ΔΕΗ είναι ο οικονομικός εφιάλτης. Οι διακοπές ρεύματος πολλαπλασιάζονται με τρομακτικούς ρυθμούς.  Άνθρωποι κρυώνουν μέσα στα σπίτια τους και οι παράπλευρες απώλειες του κυβερνητικού κυνισμού χτυπάνε κόκκινο μέσα στο μαύρο των ημερών μας.

Μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο του 2021 χάθηκαν 14 ανθρώπινες ζωές από πυρκαγιές που ξέσπασαν μέσα σε σπίτια από ακατάλληλες και επικίνδυνες μορφές θέρμανσης. Φαινόμενο ντροπιαστικό για μια χώρα που οι κυβερνώντες της προσπαθούν να μας πείσουν πως διάγει βίον ανθόσπαρτο στα λιβάδια της ανάπτυξης και της ευημερίας.

Μόνο που, αν είναι τέτοια η ανάπτυξή τους, καλύτερα να μας λείπει. Να μας λείπει η ανάπτυξη της φτώχειας, της ανέχειας, του κρύου και του θανάτου. Να μας λείπουν και οι κούφιες υποσχέσεις τους για δήθεν στήριξη των οικονομικά αδύναμων όταν αυτές εξανεμίζονται στα ταμεία των σούπερ μάρκετ και στα γκισέ της ΔΕΗ, όπου οι ουρές για διακανονισμούς και επανασυνδέσεις είναι μεγαλύτερες από αυτές όσων πάνε να πληρώσουν τον δυσβάσταχτο λογαριασμό. Γιατί οι υποσχέσεις τους και τα δήθεν μέτρα που εξαγγέλλουν είναι μονάχα για να έχουν κάτι να πουν τα προπαγανδιστικά δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης ανακυκλώνοντας τον αέρα ευφορίας που αποπνέει η κυβέρνηση.

Την ώρα που η χώρα κατεβαίνει σκαλί – σκαλί προς τα υπόγεια της φτωχοποίησης, σε κάποια ρετιρέ ετοιμάζονται για φανταχτερά ρεβεγιόν με δημόσιο χρήμα από απευθείας αναθέσεις. Την ώρα που χιλιάδες οικογένειες επιστρέφουν στην εξαθλίωση της περιόδου 2012-2014 ένας βολεμένος και καλοταϊσμένος μηχανισμός δείχνει σε αυτούς που κρυώνουν μέσα στο σπίτι τους τις νέες ηλεκτρονικές υπηρεσίες του επιτελικού gov.gr και του ζητάει να χορτάσουν τη φτώχεια τους με τις πλατφόρμες του σεφ Πιερρακάκη, που οδηγεί τη χώρα σε ένα ψηφιακό μέλλον ενώ ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας επιστρέφει ολοταχώς στο ζοφερό παρελθόν.

Γιατί πλέον δεν έχουμε να κάνουμε με μια κοινωνία δύο ταχυτήτων, αλλά για μια κοινωνία δύο κατευθύνσεων, που αλλού πάει το ένα κομμάτι της και αλλού πάει το άλλο. Και όποιος επιβιώσει. Μόνο που είναι προδιαγεγραμμένο ποιοι θα επιβιώσουν στους μονόδρομους που μας επιβάλλουν να ακολουθήσουμε αν δεν αποφασίσουμε να βγούμε και να αλλάξουμε κατεύθυνση προς ένα μέλλον για όλους και όχι για λίγους.