Νίκος Παπαδημητρίου

Συνολική επίθεση κατά της «εθνικά επικίνδυνης» κυβέρνησης από τον πρώην πρωθυπουργό, που έθεσε το πολιτικό δίλημμα: διασπάθιση δημόσιου χρήματος και διαφθοράς με όρους μαφίας ή προοδευτική παράταξη νίκης ● Κριτική προς την αντιπολίτευση που… γλυκοκοιτάζει προς τη Ν.Δ., αλλά και σε εκείνη που κρατά το… αριστερόμετρο ● Πρόταση άρσης του αδιεξόδου στο αγροτικό: πληρωμή των δικαιούχων στο 100% από εθνικούς πόρους και μετά ο τελικός συμψηφισμός με την ολοκλήρωση των ελέγχων

Tο πολιτικό δίλημμα, καθεστώς διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και διαφθοράς με όρους μαφίας από τη μια και προοδευτική παράταξη νίκης από την άλλη, έθεσε χθες από την Πάτρα ο Αλέξης Τσίπρας. Παίρνοντας, δε, αφορμή από το σχεδόν πάνδημο αίτημα, «Δεν πάει άλλο», επεσήμανε ότι δεν υπάρχει χρόνος για καθυστέρηση. Παρούσα στις πολιτικές εξελίξεις η «Ιθάκη», απειλεί την πολιτική στασιμότητα, «όχι ως ένα ταξίδι που έγινε στο παρελθόν, αλλά ως ένα ταξίδι που ετοιμάζεται για το μέλλον», διεμήνυσε χαρακτηριστικά. Με τα λόγια αυτά ο πρώην πρωθυπουργός έκανε χθες εν τέλει άλλο ένα βήμα μπροστά, εξαπολύοντας επίθεση κατά της κυβέρνησης, αλλά και επιμένοντας στην κριτική του για την ανήμπορη, όπως την χαρακτήρισε, αντιπολίτευση. Νέο στοιχείο, σε σύγκριση με προηγούμενες ομιλίες, η… φωτογραφική κριτική κατά του Νίκου Ανδρουλάκη.

Προτάσσοντας, αναλυτικά, όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας για την ανάγκη συνεννόησης της προοδευτικής αντιπολίτευσης, σημείωσε ότι «η πολιτική αλλαγή είναι κοινωνική και εθνική ανάγκη […] οφείλουμε συνεπώς να επιταχύνουμε». Και χαρακτήρισε τον λαό ως τον κοιμισμένο γίγαντα που «μπορεί όλα να τα αλλάξει». Σύμφωνα με τον πρ. πρωθυπουργό, «χρειάζεται μια δημιουργική διεργασία επανίδρυσης της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης που θα ξεπεράσει την αδρανή γραφειοκρατία των σημερινών πολιτικών σχηματισμών. Από τα κάτω και με τους πολίτες ενεργούς».

Εν προκειμένω, «με πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης των πολιτών που μπορούν να γίνουν δυνάμεις αφύπνισης, αντίστασης και κινητοποίησης στις τοπικές κοινωνίες και στους κλάδους της παραγωγής που σηκώνουν τα βάρη της σημερινής πολιτικής. Για μια νέα δυναμική, οργανωμένη από τα κάτω, που θα αποκρυσταλλωθεί σε πολιτικό κίνημα, ικανό και αποφασισμένο να ανατρέψει τους συσχετισμούς και να φέρει την πολιτική αλλαγή».

Τόσο αποφασισμένο ώστε «στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, η σημερινή κυβέρνηση να βρει απέναντί της ισχυρό αντίπαλο, ικανό να την κερδίσει». Και σε αυτήν την προοδευτική συμπαράταξη δεν θα υπάρχουν αποκλεισμοί, προαπαιτούμενα και πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, αλλά «με μια γόνιμη και δημιουργική ρήξη με το παρελθόν».

«Εχει τελειώσει»

Στην ομιλία του, ο πρ. πρωθυπουργός θύμισε εξάλλου έναν Τσίπρα από τα… παλιά, με τη σφοδρότατη επίθεση κατά της κυβέρνησης, η οποία, όπως είπε, «καταρρέει κάτω από το βάρος της αναποτελεσματικότητάς της και της διαφθοράς. Στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας έχει πια τελειώσει. Και το γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι έχουν τελειώσει».

Και η οποία κυβέρνηση «έχει μετατρέψει τη χώρα σε έναν απέραντο βάλτο διαφθοράς. Τον βάλτο των υποκλοπών. Τον βάλτο των Τεμπών και της συγκάλυψης. Τον βάλτο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τον βάλτο των καρτέλ στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα σούπερ μάρκετ και στις τράπεζες που θησαυρίζουν από την ασφυξία εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών. Τον βάλτο μιας κοινωνίας των τεσσάρων πέμπτων».

Ενώ δεν απέφυγε και τις συγκρίσεις, θυμίζοντας ποια χώρα παρέλαβε εκείνος το 2015 και ποια παρέδωσε 4,5 χρόνια μετά. «Οι γόνοι και τα τζάκια βύθισαν τη χώρα στην κρίση και τη χρεοκοπία, ενώ εμείς την οδηγήσαμε στην ασφάλεια και τη δημοκρατική κανονικότητα», σχολίασε επίσης και ζήτησε να ρωτηθεί ένας μισθωτός «Πότε έπιανε περισσότερο ο μισθός του, το 2019 ή σήμερα;».

«Να γίνει κάτι»

Στο κεφάλαιο της κριτικής του για την αντιπολίτευση, είπε: «Με κατηγορούν πολλοί ότι είμαι σκληρός όχι μόνο με την κυβέρνηση αλλά και με την αντιπολίτευση. Δεν είμαι εγώ σκληρός, σκληρή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε. Η κραυγή “να γίνει κάτι” αντηχεί απελπισμένα. Αναζητούν όλοι ελπίδα. Και για να αναζητείται η ελπίδα, προφανώς δεν υπάρχει στους σημερινούς πολιτικούς σχηματισμούς». Και συνέχισε: «Γιατί για να υπάρχει η ελπίδα της αλλαγής πρέπει να συντελούνται δύο προϋποθέσεις: να θέλεις και να μπορείς. Και φοβάμαι ότι δεν συντελείται ούτε η μία ούτε η άλλη από τους υπάρχοντες σχηματισμούς».

Περισσότερο συγκεκριμένος και δηκτικός στην κριτική του ακολούθως, έθεσε σειρά ερωτημάτων όπως: «Αλήθεια, μπορεί να αμφισβητήσει τη σημερινή κυβέρνηση όποιος αφήνει ανοικτό να κυβερνήσει με τη Δεξιά, αρκεί να φύγει ο Μητσοτάκης; Και όποιος δεν μπορεί να βρει στελέχη να τοποθετήσει σε θέσεις ευθύνης στο κόμμα του, που να μην έχουν κάποια στιγμή δημόσια θαυμάσει τον Μητσοτάκη; Ή θέλει να αμφισβητήσει τη Δεξιά όποιος διστάζει να πάρει ουσιαστικές ενωτικές πρωτοβουλίες ανασύνθεσης της σημερινής εικόνας του κατακερματισμού, θέτοντας πάντα ως προϋπόθεση τη δική του κομματική επιβίωση;»

Τα βέλη, πάντως, δεν στράφηκαν μόνο προς το ΠΑΣΟΚ αλλά και προς τα κόμματα της Αριστεράς: «[Αλήθεια, μπορεί να αμφισβητήσει τη σημερινή κυβέρνηση] όποιος εμμένει στην κριτική του αριστερόμετρου και στα λάθη των άλλων, όταν δεν έχει τολμήσει ποτέ ούτε να ψελλίσει για τα δικά του λάθη και τις δικές του αποτυχίες;»

Και, επιστρέφοντας στην αντιπαράθεση με το αντίπαλο στρατόπεδο, δήλωσε ότι το δίλημμα είναι μεταξύ νέου πατριωτισμού και διαφθοράς, ενώ ζήτησε και πάλι «να θεσπιστεί μια πατριωτική εισφορά, ένας ειδικός φόρος, που θα επενδύεται στη νέα γενιά».

Εθνικά επικίνδυνη

Κλείνοντας, όμως, ο πρ. πρωθυπουργός έθεσε και μία ακόμα παράμετρο, που θα πρέπει να προβληματίσει κάθε πολίτη ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης: «Δεν είναι μόνο ο κίνδυνος της Ακροδεξιάς και της αντιπολιτικής που καραδοκεί. Δεν είναι μόνο η οικονομία και η κοινωνική συνοχή που απειλούνται. Αλλά και η εθνική κυριαρχία, η ίδια η ασφάλεια της πατρίδας», υποστήριξε.

Κι αν ο ισχυρισμός αυτός του Αλ. Τσίπρα ακούγεται υπερβολικός, έσπευσε να εξηγήσει το «γιατί»: «Μια αναξιόπιστη, με ελάχιστη κοινωνική συναίνεση, βουτηγμένη στα σκάνδαλα κυβέρνηση, είναι και εθνικά επικίνδυνη» και μάλιστα «όταν γίνονται τεκτονικές γεωπολιτικές αλλαγές στον κόσμο. Οταν στη Γάζα συντελείται γενοκτονία από την κυβέρνηση του Ισραήλ. Οταν στην Ουκρανία είναι σε εξέλιξη, μετά την παράνομη ρωσική εισβολή, ένας πόλεμος που μπορεί ανά πάσα στιγμή να γενικευθεί. Οταν η Τουρκία ενισχύει τη διεθνή της παρουσία και θέση».

Εν κατακλείδι, «μια αδύναμη κυβέρνηση, που δρα με την καταστροφική λογική του πρόθυμου και υπάκουου συμμάχου, δεν είναι σε θέση να παράγει ασφάλεια. Μόνο ανασφάλεια και κινδύνους», τόνισε κλείνοντας.

Η αγωνία κτηνοτρόφων – αγροτών

Μικρή αποδείχθηκε, και χθες, η αίθουσα στην Πάτρα, ενώ μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της βραδιάς ήταν η παρέμβαση του Απόστολου Νεμουτιάνου, εκπροσώπου των κτηνοτρόφων Ερυμάνθου: «Δεν είμαστε ΟΠΕΚΕΠΕδες […] μας έκλεψαν τα λεφτά μας από τον ΟΠΕΚΕΠΕ», ήταν η χαρακτηριστική αγωνία που βγήκε από τα χείλη του κτηνοτρόφου, ο οποίος έθεσε, παράλληλα, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος. Στην ομιλία του, δε, ο Αλ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι η κοινωνία είναι δίπλα στους αγρότες, που δίκαια εξεγείρονται. Πρότεινε, μάλιστα, να πληρωθούν οι δικαιούχοι στο 100%, από εθνικούς πόρους, έστω με τη μορφή επιστρεπτέας προκαταβολής και μετά να γίνει ο τελικός συμψηφισμός όταν ολοκληρωθούν οι έλεγχοι.

Κοιτώντας εξάλλου το πάνελ των ομιλητών που προηγήθηκαν της ομιλίας Τσίπρα ήταν προφανής η διάθεση των διοργανωτών να εκπέμψουν κάτι νέο: μέλη της τοπικής κοινωνίας, εκπρόσωποι των δικαιωμάτων και του πολιτισμού, κάποιοι από τους οποίους με αναφορά στη σοσιαλδημοκρατία.

Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο συγγραφέας και πρώην πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ «Ανδρέας Παπανδρέου», Γιώργος Σιακαντάρης, ο οποίος υπογράμμισε την ανάγκη ανοίγματος στη σοσιαλδημοκρατία με διατήρηση των σημαντικότερων στοιχείων του ριζοσπαστισμού. Ο Γ. Σιακαντάρης ήταν, κατά το παρελθόν, στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, χθες, ωστόσο, εξέφρασε τη λύπη του που είχε παρανοήσει το δίλημμα του δημοψηφίσματος, που δεν είχε καταλάβει από τότε τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο αυτοδιοικητικός Βασίλης Αϊβαλής παρομοίασε την «Ιθάκη» με «πολιτική μαρτυρία ευθύνης και αυτοκριτικής», επαναλαμβάνοντας το μότο που ο Αλ. Τσίπρας είχε χρησιμοποιήσει στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.»: σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Ο πρόεδρος του τοπικού Οικονομικού Επιμελητηρίου Γιώργος Παππάς προέταξε, από την πλευρά του, την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου, με στήριξη, μάλιστα, του πρωτογενούς τομέα, ενώ προειδοποίησε, και αυτός, για την ύφεση και τα λουκέτα που αναμένεται να πλήξουν τη χώρα μας από την ώρα που θα μπει τέλος στο Ταμείο Ανάκαμψης.

Η Συνήγορος του Παιδιού Θεώνη Κουφονικολάκου έθεσε ένα επιμέρους, αλλά τόσο ευαίσθητο θέμα: τα δικαιώματα των παιδιών στη μέγγενη της φτώχειας. Και, τέλος, ο ηθοποιός Αιμίλιος Χειλάκης που σημείωσε ότι απολαύσαμε (επί Τσίπρα) την πολιτική στην υπηρεσία του πολίτη και τώρα θέλουμε να το ξαναζήσουμε. Η χυδαιότερη λέξη της Μεταπολίτευσης είναι η κανονικότητα, δήλωσε τέλος. Την εκδήλωση συντόνισε η δημοσιογράφος Λίνα Μπάστα.

Στο ακροατήριο συναντούσε κανείς όλες τις ηλικίες, κυριαρχούσαν οι άνω των 50 ετών (αρκετοί από τους οποίους με τα παιδιά τους), επίσης (κυριαρχούσαν) μεσαία στρώματα. Ιδεολογικά, παρών ήταν ο παλαιός ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η αριστερή συνιστώσα του ΠΑΣΟΚ. Κατά την είσοδο, τέλος, του πρώην πρωθυπουργού, ακούστηκε το σύνθημα, «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Πάτρα γαρ…

Θερμή, πέρα από κάθε προσδοκία, η υποδοχή του ακροατηρίου την ώρα που ο πρ. πρωθυπουργός ανέβηκε στη σκηνή. Ενώ στις φωνές, τέλος, για ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, ο Αλ. Τσίπρας απάντησε με χιούμορ προτείνοντας στις επόμενες παρουσιάσεις οι… βιαστικοί να βρίσκονται στο… φουαγιέ!

www.efsyn.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ