Να μην εξοικειωθούμε με τον θάνατο

Η στυγνή δήλωση Μητσοτάκη, το Λιμενικό “δεν είναι επιτροπή υποδοχής”, νομιμοποιεί το αφήγημα περί εισβολέων και τη εξοικείωση με το θάνατο

Διεθνώς η ακραία Δεξιά, από το AfD μέχρι τον Τραμπ, εδώ και χρόνια προωθεί το πολιτικό αφήγημα του remigration, του υποχρεωτικού και μαζικού επαναπατρισμού μεταναστών – πρώτης, δεύτερης γενιάς, ενταγμένων, ακόμα και όσων απέκτησαν υπηκοότητα. Ζητούν -στις ΗΠΑ, εφαρμόζουν ήδη- πολιτικές αποπομπής όσων «αλλοιώνουν τον πολιτισμό και την ταυτότητά μας» με κριτήριο το δίκαιο του αίματος…

Η προβολή ενός τέτοιου αφηγήματος, το οποίο παρακάμπτει κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου και ανθρωπισμού, αποσκοπεί στην καλλιέργεια κλίματος ανοχής τραγωδιών σαν αυτή που ζήσαμε παλαιότερα στην Πύλο και τώρα στη Χίο. Ώστε, τελικά, να μην εξεγείρονται οι συνειδήσεις μπροστά στις κλειστές κάμερες σε σκάφη του Λιμενικού την ώρα πολύνεκρων επιχειρήσεων, ούτε καν όταν τη διερεύνηση τέτοιων υποθέσεων αναλαμβάνει η ίδια υπηρεσία, που ελέγχεται…

Ο νόμος Πλεύρη για το μεταναστευτικό, που ανοίγει τον δρόμο σε τέτοιους επαναπατρισμούς ανθρώπων οι οποίοι δουλεύουν χρόνια εδώ και ξαφνικά μένουν άνεργοι, συνέπεσε τραγικά με την τραγωδία της Χίου. Και φωτίζει με ανατριχιαστική ακρίβεια το πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου εξελίχθηκε.

Το βεβιασμένο πολιτικό πόρισμα των υπουργών και, ακόμα χειρότερα, η ωμή πρωθυπουργική παρέμβαση σε μια υπόθεση που διερευνάται από τη Δικαιοσύνη, αποδεικνύει για πολλοστή φορά πόσο βαριά νοσεί το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα. Οι διεθνείς καταδίκες της χώρας σε συνδυασμό με τα αμείλικτα ερωτήματα που εγείρονται από τα ρεπορτάζ από τη Χίο καθιστούν αδήριτη την ανάγκη ενδελεχούς έρευνας από μια διαφανή Ανεξάρτητη Αρχή.

Η υποχρέωση της Πολιτείας να ενημερώσει αξιόπιστα την ελληνική κοινωνία και τη διεθνή κοινότητα για όλα όσα έχουν συμβεί, τόσο με τους διακινητές όσο και τις αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας, δεν υπηρετείται από δηλώσεις σαν αυτή του κ. Μητσοτάκη, ότι το Λιμενικό «δεν είναι επιτροπή υποδοχής». Μια στυγνή δήλωση, που νομιμοποιεί το αφήγημα περί εισβολέων και τη συνακόλουθη εξοικείωση με το αναπόδραστο του θανάτου τους. Οφείλουμε να αντισταθούμε στην εξοικείωση με τον θάνατο.