Σε αντίθεση με άλλες κυβερνήσεις, o Μητσοτάκης επιμένει στην επιλογή ενός μίγματος πολιτικής, που ευνοεί τους πολιτικούς του φίλους, διυλιστήρια και τράπεζες
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετέθετε για τον Ιούνιο την παρουσίαση μιας εργαλειοθήκης στοχευμένων προσωρινών μέτρων για την αντιμετώπιση των αυξήσεων των ορυκτών καυσίμων -αυτή την εργαλειοθήκη πίσω από την οποία κρύβεται ο κ. Μητσοτάκης-, τα προπολεμικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ παρουσίαζαν την αμείλικτη πραγματικότητα της ζωής στη χώρα: Περισσότεροι από 2,8 εκατομμύρια συμπολίτες μας, 1 στους 3 Έλληνες, διαβιούν στο όριο της οικονομικής εξαθλίωσης, με αυξημένα τα ποσοστά των παιδιών.
Μιλάμε για ανθρώπους, όχι για αριθμούς. Ανθρώπους που βγαίνουν από τα σούπερ μάρκετ με μισοάδεια τα καρότσια ήδη από τις πρώτες μέρες του μήνα, την ίδια στιγμή που βλέπουν την αύξηση των καυσίμων να μεγεθύνει τα κέρδη των διυλιστηρίων, που η κυβέρνηση αρνείται να αγγίξει, και τα φορολογικά έσοδα της κυβέρνησης, που πληρώνουμε όλοι οι υπόλοιποι όσο φτωχαίνουμε.
Αυτή η αύξηση των φορολογικών εσόδων δεν γίνεται κοινωνική πολιτική, δεν βελτιώνει τις υποδομές και υπηρεσίες Υγείας και Παιδείας – αντίθετα, δημιουργούνται νησίδες για λίγους και για τους ιδιώτες που εξαγοράζουν φτηνά μερίδια αυτών των τομέων. Οι φόροι κατευθύνονται σε εταιρείες συμβούλων, σε pass φιλευσπλαχνίας, σε πελατειακά συστήματα σαν του ΟΠΕΚΕΠΕ, σε επιδόματα που παραπέμπουν στις ελληνικές καλένδες τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές.
Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ακόμα και σκληρά δεξιές όπως αυτή της Ιταλίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιμένει στην επιλογή ενός μίγματος πολιτικής που ευνοεί τους πολιτικούς της φίλους, τους πολιτικούς της χορηγούς, διυλιστήρια και τράπεζες, σε βάρος των αγροτών, των μικροεπιχειρηματιών, των νέων, των εργαζομένων, που ήδη αναγκάζονται να κάνουν δύο δουλειές. Επιμένει δηλώνοντας πως θα δείξει… ευελιξία, αν και όταν, λένε, χρειαστεί!
Στο μεταξύ, η απελπισία μεγαλώνει. Δεν είναι τυχαίο ότι η ανάλυση των λυμάτων του Λεκανοπεδίου δείχνει υπερδιπλασιασμό της χρήσης κοκαΐνης στην Αττική τα χρόνια της Ν.Δ., 2020-2025, παράλληλα με την αύξηση της χρήσης ecstasy την τελευταία διετία.
Ήρθε η ώρα για ένα «Στοπ στην απελπισία» με ένα πρόγραμμα προοδευτικής διακυβέρνησης.
