Θα μπορούσε να έχει σώσει την Αυγή.
Θα μπορούσε να πληρώσει τα εκατομμύρια που χρωστάει το κόμμα του σε προμηθευτές.
Θα μπορούσε να έχει χρήματα για να κάνει διαφήμιση στο διαδίκτυο προεκλογικά – που έκαναν όλοι και ο ΣΥΡΙΖΑ απουσίαζε.
Θα μπορούσε όλα τα παραπάνω, αρκεί να έλεγε ένα ναι.
Ναι στο μαύρο χρήμα που προσφέρουν σχεδόν σε όλα τα κόμματα οι ισχυροί αυτού του τόπου προκειμένου να τα έχουν με το μέρος τους την κατάλληλη στιγμή.
Θα ήταν σχεδόν επιβεβλημένο να πει ναι στο μαύρο χρήμα, τώρα που η κρατική επιχορήγηση έπεσε στο μισό λόγω της εκλογικής συντριβής του 2023.
Και, ως επιχειρηματίας που είναι μέσα στην αγορά, θα μπορούσε να βρει και πολύ εύκολα το μαύρο χρήμα.
Θα έλεγε ένα ναι και τώρα θα ήταν ήσυχος.
Κι εκείνος είπε όχι.
«Εγώ μαύρο χρήμα δε θα πάρω ποτέ».
Και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.
Όλοι αυτοί που έπεσαν τάχα μου από τα σύννεφα, ξέρουν πώς λειτουργούν τα περισσότερα κόμματα στην Ελλάδα.
Ξέρουν όμως και κάτι χειρότερο: Ότι οι περισσότεροι εκλέγονται βουλευτές με μαύρο χρήμα.
Γι’ αυτό του όρμησαν όλοι μαζί – από δεξιά και αριστερά.
Ο Κασσελάκης είπε τη φράση που δεν έπρεπε στη χώρα που δεν έπρεπε: Μαύρο χρήμα.
Είναι αφελής γιατί ήρθε απ’ έξω.
Νομίζει ότι εδώ υπάρχουν Κανόνες.
Νομίζει ότι θα μπορέσει να καθαρίσει τα σκ@τά δεκαετιών.
Δεν έχει καταλάβει πού έχει μπλέξει.
Σε μια χώρα που κάποτε βουλευτές εξαγοράζονταν για να ρίξουν εκλεγμένες κυβερνήσεις και τώρα κυβερνήσεις εξαγοράζονται για να περάσουν συγκεκριμένα νομοσχέδια.
Δε θα τα καταφέρει, είμαι βέβαιος.
Κι ενώ εκείνος έχει χρήματα, θα φύγει και θα γυρίσει πίσω στην Αμερική και στις επιχειρήσεις του, εγώ θα έχω βγει για μία ακόμη φορά χαμένος.
Και γεμάτος πληγές από τους γύπες.
Όμως λυπάμαι.
Νιώθω αυτό που ένιωθα με τον Τσίπρα το 2015, τον Τσίπρα της αθωότητας, όταν είχε πέσει πάνω του όλο το σύστημα να τον φάει:
«Δεν μπορώ να τον αφήσω μόνο του».
Λυπάμαι πραγματικά.
Προσπάθησα να αποστασιοποιηθώ, να πω «ζήσε τη ζωή σου και να πάνε να πνιγούνε όλοι τους», όμως είναι πάνω από μένα.
Όταν βλέπω να ξεσκίζουν έναν άνθρωπο επειδή τόλμησε να δείξει ότι το σάπιο είναι σάπιο, είμαι σχεδόν γενετικά προγραμματισμένος να είμαι μαζί του.
Δεν είναι προτέρημα, μη νομίζετε.
Κατάρα είναι.
Να μην μπορείς την αδικία σε έναν άδικο κόσμο.
Υ.Γ. Το kentri.blog συμφωνεί με κάθε λέξη με το παραπάνω κείμενο
❝ ετικέτες ❞ #ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗΣ
