Η ρητορική του Τραμπ για την «εξάλειψη κάθε αντίστασης» στη Γάζα επισφραγίζει τη στρατιωτικοποίηση της πολιτικής και την κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου
Σε έναν κόσμο όπου τα deals παίρνουν τη θέση της διπλωματίας και οι διαπραγματεύσεις αντικαθίστανται από τελεσίγραφα, οι απειλές και η βία παύουν να αποτελούν παράγωγα της πολιτικής. Γίνονται η ίδια η πολιτική. Και αυτό θα μπορούσε να είναι το βασικό συμπέρασμα της συνάντησης του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα.
Αντί για ανακοινώσεις, συμφωνίες ή έστω υποσχέσεις, η δημόσια εικόνα της συνάντησης κυριαρχήθηκε από περιγραφές μαζικής καταστροφής, προτροπές για νέους πολέμους και κυνικές δηλώσεις που αντιμετωπίζουν λαούς ολόκληρους ως αναλώσιμα εμπόδια σε μεγαλεπήβολα σχέδια.
Η ρητορική του Τραμπ για την «εξάλειψη κάθε αντίστασης» στη Γάζα και οι προειδοποιήσεις ότι οι ΗΠΑ θα «ισοπεδώσουν» το Ιράν, αν επιχειρήσει να επανεξοπλιστεί, δεν ήταν απλώς μια ακόμα επίδειξη ισχύος τις παραμονές μιας προεκλογικής χρονιάς για τις ΗΠΑ. Επισφραγίζει τη στρατιωτικοποίηση της πολιτικής, την κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου και την επιστροφή στον νόμο του ισχυρότερου.
Και σε μια τέτοια εποχή, ο φόβος και οι απειλές για νέες στρατιωτικές επεμβάσεις δεν μπορεί παρά να είναι στην ημερήσια διάταξη. Έτσι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Washington Post, το θέμα που βρέθηκε στο επίκεντρο των συνομιλιών ήταν εκείνο του Ιράν, με τον Νετανιάχου να ζητά και να εξασφαλίζει την έγκριση της Ουάσιγκτον για νέες επιδρομές μέσα στη νέα χρονιά με στόχο -αυτή τη φορά- το πυραυλικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Νέες απειλές κατά Ιράν, συνέχιση της εθνοκάθαρσης στη Γάζα
Η ανανέωση των απειλών έρχεται μόλις επτά μήνες μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς τριών ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων με τα ισχυρότερα συμβατικά όπλα που έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ. Είχαν προηγηθεί ισραηλινοί βομβαρδισμοί που άφησαν πίσω τους πάνω από 400 νεκρούς και περισσότερους από 3.000 τραυματίες.
Από αυτή την άποψη, η συνάντηση αποτέλεσε κυρίως επίδειξη ενός ενιαίου μετώπου. Γιατί παρά τις επιμέρους διαφωνίες σε ζητήματα που αφορούν τη Συρία, την Τουρκία ή τη Δυτική Όχθη, η σχέση των δύο ηγετών έδειξε πιο ισχυρή από ποτέ. Με τον Νετανιάχου να αποκαλεί τον Τραμπ «σωτήρα» του Ισραήλ και τον Αμερικανό Πρόεδρο να ανταποδίδει χαρακτηρίζοντάς τον σύμμαχό του, έναν πραγματικά «ξεχωριστό άνθρωπο».
Ο Τραμπ δεν είχε, επομένως, κανένα πρόβλημα να ανάψει το «πράσινο φως» και για τη συνέχιση της εθνοκάθαρσης στη Γάζα. Αν οι Παλαιστίνιοι κάτοικοί της «είχαν την ευκαιρία να ζήσουν σε καλύτερο κλίμα, θα έφευγαν» εκτίμησε. «Βρίσκονται εκεί επειδή κάπου πρέπει να βρίσκονται» είπε. Τόσο απλά.
Γιατί αυτοί οι περιπλανώμενοι δυστυχισμένοι να μην αναζητήσουν, επομένως, νέους προορισμούς; Σε μια κίνηση με ξεκάθαρες γεωπολιτικές προεκτάσεις, το Ισραήλ έγινε, τις παραμονές της επίσκεψης του Νετανιάχου στις ΗΠΑ, η πρώτη χώρα στον κόσμο που αναγνωρίζει ως κράτος τη λεγόμενη Δημοκρατία της Σομαλιλάνδης.
Οι δρόμοι του δουλεμπορίου
Η Σομαλιλάνδη, μια περιφέρεια της Σομαλίας που αποσχίστηκε μονομερώς από τη χώρα το 1991, λειτουργεί εδώ και τρεις δεκαετίες ως de facto ανεξάρτητη οντότητα, χωρίς ωστόσο να έχει λάβει διεθνή αναγνώριση. Σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα, η Σομαλιλάνδη συγκαταλέγεται στις πλευρές που έχουν προσεγγιστεί από το Ισραήλ στο πλαίσιο διερευνητικών επαφών για την «εθελοντική μετανάστευση» Παλαιστίνιων προσφύγων από την ισοπεδωμένη περιοχή.
Ο μαζικός εκτοπισμός εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από τις ακτές της Μεσογείου στα βάθη της Αφρικής μοιάζει βέβαια κάτι τερατώδες, μια αντίστροφη πορεία των διαδρομών του δουλεμπορίου μερικούς αιώνες νωρίτερα. Επίσης, δύσκολα αποφεύγει κανείς τις συγκρίσεις με το ναζιστικό «σχέδιο της Μαδαγασκάρης» που οραματιζόταν τη μαζική μετεγκατάσταση των Εβραίων της Γερμανίας στο αφρικανικό νησί. Μήπως όμως και το σημερινό υπόβαθρο είναι λιγότερο τερατώδες;
www.avgi.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΤΡΑΜΠ
