Το διαρκές συνέδριο ας ασχοληθεί με τα σημαντικά για το κόμμα και την κοινωνία
Στη συζήτηση που κάνουμε για την ιδεολογική μας ταυτότητα χρησιμοποιούμε όρους όπως Αριστερά, αριστερός, σοσιαλισμός, Κέντρο, μεσαία τάξη κ.λπ. χωρίς να έχουμε κοινή παραδοχή για τους όρους αυτούς. Έτσι, μένουμε χωρίς ακριβή προσδιορισμό της συμφωνίας ή της διαφωνίας τόσο μεταξύ μας όσο και ιδιαίτερα στους απλούς πολίτες που ψηφίζουν ή στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ για απλούστερους λόγους, όπως ικανότητα και ελπίδα για την κάλυψη των αναγκών τους.
Μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αλλά δεν το κάναμε. Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να δούμε με ενδιαφέρον την προσπάθεια του αείμνηστου Νίκου Αδάμ, και όχι μόνο, στο Espace Marx στη Θεσσαλονίκη. Θα μπορούσε για πιο ολοκληρωμένη και άρτια οργανωμένη δράση να ζητηθεί από τα Ιδρύματα «Πουλαντζάς» και «Λούξεμπουργκ» να ανταποκριθούν πιο αποτελεσματικά στο έργο της ανάπτυξης της διαλεκτικής σκέψης. Για την απάντηση τέτοιων αλλά και άλλων ερωτημάτων, όπως, για παράδειγμα, αν η πορεία της σοσιαλδημοκρατίας είναι ευθύγραμμα και μονόδρομα νεοφιλελεύθερη.
Αν όμως δεν το κάνουμε και τώρα, η αναζήτηση της ιδεολογικής μας ταυτότητας θα συντελείται σε μια αντιπαράθεση (ούτως ή άλλως απαραίτητη) στηριγμένη απλώς σε αξιώματα, θεωρήματα και θέσφατα, που θα ανασύρουμε, παπαγαλίζοντας τσιτάτα ή ενίοτε και ολόκληρα έργα, από τα γραπτά κλασικών και άλλων διανοητών που επιχειρούσαν να απαντήσουν στα προβλήματα του καιρού τους και όχι να συγγράψουν την «Αγία Γραφή» ή τις «Διαθήκες» του διαλεκτικού υλισμού.
Ας αφήσουμε λοιπόν αυτή την πολύ σοβαρή δουλειά στο «Πουλαντζάς», στο «Ρόζα Λούξεμπουργκ» και στο ΕΝΑ, υπό τον συντονισμό συντρόφων/συντροφισσών που με το έργο τους έδειξαν ότι «το έχουν». Κατόπιν ας επανέλθουμε στη συλλογική συζήτηση «πατώντας» στα συμπεράσματα και στα πορίσματα αυτών των διεργασιών, ίσως και διαφωνώντας με αυτά, αλλά έχοντας μια πλατιά βάση, για να «συνεννοηθούμε» μεταξύ μας.
Το διαρκές συνέδριο ας ασχοληθεί με τα σημαντικά για το κόμμα και την κοινωνία:
1. Να εκτιμήσουμε αντικειμενικά το αποτέλεσμα των εκλογών. Συγκριτικά με τα άλλα αποτελέσματα, στατικά (γιατί μας ψήφισαν και τι περιμένουν), δυναμικά για την προοπτική μας και όλα τόσο θετικά όσο και αρνητικά.
2. Να αναλύσουμε τι κάναμε και κυρίως τι δεν κάναμε μετά τις εκλογές του 2019, όπως:
* Γιατί δεν έφτασαν τόσο η αντιπολιτευτική μας γραμμή όσο και οι προτάσεις και λύσεις που έδινε το πρόγραμμά μας πλατιά στην κοινωνία;
* Γιατί ο iSYRIZA δεν λειτούργησε ως «χώρος» συλλογικής διαβούλευσης και οριζόντιας επικοινωνίας, φτάνοντας ακόμη και σε πολίτες που απλά ενδιαφέρονται να συμβάλουν με βάση το γνωστικό ή το κοινωνικό τους πεδίο;
* Γιατί «ξοδέψαμε» τόσο ασυλλόγιστα το κεφάλαιο «Τσίπρας», αφήνοντάς τον εκτεθειμένο, άλλοτε με συγκεντρωτικές επιλογές και άλλοτε φορτωμένο, σχεδόν μόνο, με την προβολή στην κοινωνία των θέσεών μας;
* Γιατί υπήρξε τόσο μονόπλευρα προσανατολισμένη η δράση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο Κοινοβούλιο;
* Γιατί οι Νομαρχιακές Οργανώσεις έγιναν «προσαρτήματα» κεντρικών στελεχών και εφαλτήριο για την ανάδειξη νέων διεκδικητών των βουλευτικών εδρών;
* Γιατί τα 120.000 νέα μέλη αφέθηκαν στην τύχη τους από τον Μάιο της εγγραφής τους μέχρι και τον Νοέμβριο της επιστροφής των καταλόγων στις Νομαρχιακές;
3. Να προσδιορίσουμε «τούτων δοθέντων» το «διά ταύτα» για το κόμμα, κυρίως για την απεύθυνσή του στην κοινωνία, που θα δεσμεύει τη νέα ηγεσία, τουλάχιστον μέχρι την πραγματοποίηση του τακτικού (ή έκτακτου) συνεδρίου, στον χρόνο που θα αποφασιστεί.
4. Να σχεδιάσουμε πώς θα ολοκληρώσουμε, επιτέλους, τη συζήτηση για την ανασυγκρότηση του κόμματός μας, του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, αξιοποιώντας τα συμπεράσματα των θεωρητικών Ιδρυμάτων μας και τη σύγχρονη θεωρητική σκέψη.
Για την υλοποίηση όλων αυτών διαθέτουμε στο «οπλοστάσιό» μας δύο σημαντικές επεξεργασίες. Τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου που ενέκρινε ομόφωνα η Κ.Ε. του κόμματος και το βιβλίο του σ. Αριστείδη Μπαλτά («Εντός Παρενθέσεως;»). Ίσως ήρθε η ώρα να τα προσεγγίσουμε με μεγαλύτερη σοβαρότητα από ό,τι μέχρι σήμερα.
Ο Νίκος Παυλίδης είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
❝ ετικέτες ❞ #ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
