Ασυγχώρητος

Στην περίπτωση του κυρίου Άδωνη Γεωργιάδη τα πράγματα είναι διαφορετικά και υπερβαίνουν λέξεις όπως «αναλγησία», «ωμότητα» και «απανθρωπιά»

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η πολιτική ενέχει το στοιχείο του κυνισμού. Συχνά οι εκάστοτε κυβερνώντες καλούνται να πάρουν δυσάρεστες αποφάσεις ή αντιλαϊκά μέτρα που τους φέρνουν αντιμέτωπους ακόμη και με τους ίδιους τους ψηφοφόρους τους. Το θέμα βεβαίως είναι αν το πράττουν από επιλογή ή αν το επιβάλλουν οι συνθήκες.

Στην περίπτωση του κυρίου Άδωνη Γεωργιάδη τα πράγματα είναι διαφορετικά και υπερβαίνουν λέξεις όπως «αναλγησία», «ωμότητα» και «απανθρωπιά». Και οπωσδήποτε δεν εντάσσονται στους κανόνες ακόμη και μιας σκληρής και αντικοινωνικής άσκησης πολιτικής.

Ο υπουργός Εργασίας, προσπαθώντας χθες να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε η σοκαριστική δήλωσή του ότι ουδείς (από τους πολίτες) ενδιαφέρεται για την τραγωδία στα Τέμπη και τη διερεύνησή της, επέλεξε να επιτεθεί στην αξιωματική αντιπολίτευση και στα μέσα ενημέρωσης που τον επέκριναν για τον κυνισμό με τον οποίο πολιτεύεται. Μίλησε για διαστρέβλωση των δηλώσεών του και επιδίωξε να αντιστρέψει την κατάσταση κατηγορώντας όσους αντέδρασαν στις ανατριχιαστικές διατυπώσεις του πως είναι εκείνοι που παίζουν με τον πόνο των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη. Προσπερνώντας με ευκολία τις οργισμένες αντιδράσεις των συγγενικών προσώπων αλλά και των νομικών εκπροσώπων τους, που προϊδεάζουν για αγωγές, ο κύριος υπουργός αναγνώρισε ως μοναδική του αστοχία όχι την απαξίωσή του προς τους νεκρούς των Τεμπών, αλλά το γεγονός ότι, ενώ είναι κορυφαίος στην επικοινωνία, άφησε χώρο στην αντιπολίτευση να τον επικρίνει.

Κρίμα! Φαίνεται πως δεν διδάχτηκε τίποτα από την έννοια της ύβρεως όπως την περιγράφουν οι αρχαίοι τραγικοί, που -σύμφωνα πάντα με τον ίδιο- τόσο πολύ έχει μελετήσει.