Η πολιτική του προβλέψιμου συμμάχου αποθρασύνει τις γειτονικές χώρες.
Μπορεί ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης σε κάθε τοποθέτησή του να αναφέρει ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας ασκείται με «αυτοπεποίθηση», όμως στην πραγματικότητα η Ελλάδα με τη λογική του προβλέψιμου συμμάχου και του «καλού μαθητή» έχει οδηγηθεί σε πολλά αδιέξοδα και αποδυναμώνεται γεωπολιτικά. Τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου, η οποία θέτει ερωτήματα ως προς την εφαρμογή της μέσης γραμμής για τον καθορισμό της ΑΟΖ. Ολα αυτά σε μία εποχή που η Τουρκία αναβαθμίζεται γεωπολιτικά και συγκροτεί σε βάθος συμμαχίες (Λιβύη) που απειλούν τα ελληνικά συμφέροντα.
Σε ό,τι αφορά τις κινήσεις της Αιγύπτου, η ρηματική διακοίνωση έχει αποσταλεί στις 8 Ιουλίου προς την ελληνική πρεσβεία στο Κάιρο και αποτελεί τη μεταχρονολογημένη απάντηση στις κινήσεις που κάνει η ελληνική πλευρά σε ό,τι αφορά τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. Μάλιστα, αλγεινή εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι ο Γ. Γεραπετρίτης στη συνάντηση με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Μπαντρ Αμπντελατί (6/8) επέλεξε για επικοινωνιακούς λόγους να αναδείξει το θέμα της Μονής Σινά, χωρίς μάλιστα να διευκρινιστεί και στο συγκεκριμένο ζήτημα τι θα γίνει με το ιδιοκτησιακό. Εκ των υστέρων, το ΥΠΕΞ επιβεβαίωσε ότι συζητήθηκε και το θέμα της ρηματικής διακοίνωσης.
Σε σχετικό έγγραφο που δημοσίευσε το enikos.gr η αιγυπτιακή πλευρά αναφέρει ότι «ορισμένες περιοχές που ορίζονται στον Ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό επικαλύπτονται με το πεδίο εφαρμογής της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου στη Μεσόγειο Θάλασσα». Σε άλλο σημείο το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου ξεκαθαρίζει ότι «το υπουργείο Εξωτερικών (σ.σ.: της Αιγύπτου) επιβεβαιώνει την αντίρρησή του για την προαναφερθείσα παρέμβαση και τονίζει ότι οι όποιες συνέπειες ή επιπτώσεις ενδέχεται να προκύψουν από την ελληνική απόφαση είναι μη αποδεκτές».
Η περίπτωση της Λιβύης
Υπενθυμίζεται ότι και η Λιβύη, με ρηματική διακοίνωση που υπέβαλε στον ΟΗΕ στις 20 Ιουνίου 2025, αμφισβητεί ευθέως τη μέση γραμμή που έχει ορίσει η Ελλάδα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ νότια και δυτικά της Κρήτης, όπου έχουν χαραχτεί οικόπεδα για έρευνες υδρογονανθράκων.
Ολα αυτά ενώ η Τουρκία βαθαίνει τη σχέση της με τη συγκεκριμένη χώρα, ακόμη και με τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, που έχει τεράστια επιρροή στην ανατολική Λιβύη.
Ο Χ. Χαφτάρ παρουσιαζόταν από τον Ελληνα πρωθυπουργό το 2020, λίγο καιρό μετά την ψήφιση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, ως στρατηγικός σύμμαχος της Ελλάδας.
Ουραγός των εξελίξεων
Η απομόνωση της χώρας φάνηκε και από την απουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη από την τριμερή διάσκεψη που έγινε πριν από λίγες μέρες στην Κωνσταντινούπολη, όπου συμμετείχαν οι Τουρκία, Ιταλία και Λιβύη. Είναι ενδεικτικό ότι και ο βουλευτής της «γαλάζιας» παράταξης, πρώην επίτροπος της ΕΕ και πρώην υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος σε άρθρο του στο kreport.gr έγραψε για τη συγκεκριμένη συνάντηση ότι η Ελλάδα απουσίαζε μία ακόμη φορά, επιβεβαιώνοντας τον κίνδυνο να «μείνει θεατής σε αποφάσεις που την αφορούν άμεσα».
Σταθμός για την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα είναι η πολύ σημαντική συνάντηση που θα έχει ο Κυρ. Μητσοτάκης με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τον Σεπτέμβριο στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Η συζήτηση θα γίνει σε μια συγκυρία που τα «ήρεμα νερά» ταράζονται και ενώ το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών πάει από αναβολή σε αναβολή.
Εάν στα παραπάνω βάλουμε στο κάδρο της ανάλυσης και τη στάση που κρατά η κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη σφαγή που γίνεται στη Γάζα, γίνεται αντιληπτό ότι η κυβέρνηση κινείται με «όρους καλού μαθητή». Ολα αυτά ενώ από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου παίρνουν αποστάσεις ολοένα περισσότερες χώρες, καθώς έχει ανοίξει η συζήτηση για την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους (Γαλλία κ.ά).
Τέλος, τα προβλήματα δικτύωσης με το σύστημα Τραμπ παραμένουν για την ελληνική κυβέρνηση, παρόλο που υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, ενώ παίρνει αναβολή και η έλευση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην Ελλάδα.
www.documentonews.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
