Ένα Κόμμα κλειστό και φοβικό δεν υπηρετεί την ιστορική ευθύνη που καλείται να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και απέχει απόλυτα από τις προσδοκίες της βάσης του Κόμματος.

 ……..«η Προοδευτική Συμμαχία η οποία δεν είναι μια ευκαιριακή αλλά μια στρατηγική επιλογή για τη δημιουργία μιας νέας Προοδευτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με στόχο την εκλογική νίκη και την προοδευτική διακυβέρνηση. Δεν αποτελεί απλά ένα άνοιγμα σε στελέχη του Προοδευτικού χώρου αλλά την αναγκαία διαδικασία συμπόρευσής μας με προοδευτικούς πολίτες, ρεύματα και συλλογικότητες προκειμένου να προχωρήσει μπροστά η χώρα.

Οφείλουμε λοιπόν το επόμενο διάστημα παράλληλα με την οργανωτική ανασυγκρότηση και διεύρυνση του Κόμματος να υλοποιήσουμε αυτήν τη στρατηγική επιλογή σε όλους τους κρίσιμους κοινωνικούς χώρους. Στο συνδικαλιστικό χώρο, στους χώρους δουλειάς, στη νεολαία και ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στο χώρο του πολιτισμού και της διανόησης. Παντού οφείλουμε να δουλέψουμε για να στήσουμε την Προοδευτική Συμμαχία. Να οργανώσουμε τη συμπόρευση προοδευτικών πολιτών και ρευμάτων ιδεών με στόχο μια συγκροτημένη απάντηση στο πισωγύρισμα μιας αυταρχικής δεξιάς διακυβέρνησης σε όλους τους τομείς.»

Είναι λοιπόν αδήριτη η ανάγκη για μια Πολιτική και Οργανωτική ανασύνταξη στο πλαίσιο των Αποφάσεων που δεν έχουν υλοποιηθεί. Άλλωστε δύο χρόνια και πλέον από το κάλεσμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, το σύνθημα «πάρε τον ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια σου» παραμένει ένα “πουκάμισο αδειανό”. Η επιχειρούμενη διεύρυνση τορπιλίστηκε από μια κλειστή ομάδα κεντρικών στελεχών οι οποίοι εμμένουν σε παρωχημένες – ιδεοληπτικές προσεγγίσεις και πολιτικοοργανωτικές πρακτικές και μεθοδεύσεις, θεωρώντας το Κόμμα ως συνέχεια του παλιού μικρού ΣΥΡΙΖΑ με ιδεολογικοπολιτική αναφορά αποκλειστικά στην κατ’ αυτούς Ριζοσπαστική Αριστερά (π.χ. Νεολαία, Συνδικαλισμός, Τοπική Αυτοδιοίκηση) με αποτέλεσμα να κρατούν το Kόμμα μικρό και άρα ελεγχόμενο για να μπορεί να αναπαράγεται ανεμπόδιστα η μικροκομματική τους εξουσία. Όσο και εάν οι απολογισμοί των νομαρχιακών επιτροπών και λοιπών οργάνων επιχειρούν να παρουσιάσουν μια διαφορετική εικόνα, η πραγματικότητα είναι ότι οι οργανώσεις βάσεων αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλες προκλήσεις όχι μόνο για να προσεγγίσουν νέα μέλη αλλά και να συσπειρώσουν ή, τουλάχιστον, να κινητοποιήσουν τα ήδη υπάρχοντα. Βεβαίως, η δεδομένη αυτή κατάσταση αντανακλά μια συνολική οργανωτική απορρύθμιση του Κόμματος η οποία δεν είναι πρόσφατη, αλλά, επιπλέον, ουδείς φαίνεται να θέλει να αναμοχλεύσει ουσιωδώς, προκειμένου να μην διαταραχτούν οι συσχετισμοί των τάσεων. Πλην όμως, η κοινωνία περιμένει πολύ περισσότερα από εμάς, οι τάσεις που κοιτούν αποκλειστικά προς τα μέσα δεν την αφορούν, και η απογοήτευση, ακόμα και η οργή, απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι επαρκές κίνητρο για να σπρώξει τους πολίτες στον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, είναι απλά και μόνο ένας λόγος αποχής.

Στελέχη που σιωπούν επί μήνες ακόμα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στελέχη που δεν εκτίθενται ποτέ στα μέσα ενημέρωσης, τεκμηρίωση και πολιτική τοποθέτηση που έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση και αφότου η κοινωνία έχει ήδη σηκώσει τα θέματα αιχμής, στελέχη που επιτίθενται σε άλλα στελέχη προκειμένου να κερδίσουν μια κάποια καλή δημοσιότητα σε ένα πολύ κλειστό, ομφαλοσκόπο ακροατήριο. Όλα αυτά δεν περνούν απαρατήρητα ούτε από τα μέλη του Κόμματος, ούτε πολύ περισσότερο από τους πολίτες και οδηγούν σε αποσυσπείρωση. Δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγύηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι η απάντηση των πολιτών στην αυξανόμενη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά ακόμα και εάν υπήρχε, κάθε μια ψήφος των Ελλήνων και των Ελληνίδων είναι πολύτιμη και πρέπει να κατακτάται κάθε φορά. Όποιο Κόμμα κάνει το λάθος να θεωρεί ότι είναι αναντικατάστατο, το πληρώνει, όπως αποδεικνύει και η πολύ πρόσφατη πολιτική ιστορία της Ελλάδας.

Ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία βρεθεί πάλι στο τιμόνι της χώρας, εφόσον δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει καμία συνέργεια στην κοινωνία των πολιτών, την τοπική αυτοδιοίκηση, τα επιμελητήρια, τα σωματεία, την νεολαία, τους επιστημονικούς συλλόγους, όπως αποδεικνύεται από αλλεπάλληλες εκλογικές και ουσιαστικές αποτυχίες, δεν θα καταφέρει να εφαρμόσει το όραμα της αριστεράς, παρά μόνο να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες μερικών επαγγελματιών της πολιτικής. Παλεύοντας ακόμα μια φορά με την οικονομία κατεστραμμένη και την κοινωνία σε αποσύνθεση, χωρίς κοινωνική και πολιτική παρέμβαση στους αρμούς της εξουσίας αλλά και χωρίς πραγματική διεύρυνση των δυνάμεων του, θα εγκλωβιστεί σε μια στρατηγική διαχείρισης και όχι προόδου, την οποία απαιτούν οι πολίτες. Οραματιζόμαστε και αγωνιζόμαστε ώστε να δημιουργηθεί ένα πλατύ κοινωνικό ρεύμα που θα εκφράζεται μέσα από ένα μαζικό Κόμμα της σύγχρονης προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης. Ένα Κόμμα κλειστό και φοβικό δεν υπηρετεί την ιστορική ευθύνη που καλείται να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και απέχει απόλυτα από τις προσδοκίες της βάσης του Κόμματος. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, όλα ανεξαιρέτως, έχουν την ηθική υποχρέωση απέναντι σε όλους όσοι τους τοποθέτησαν στις θέσεις τους να βγουν τώρα μπροστά και να απαντήσουν στις ανάγκες της κοινωνίας.

Πραγματική, ουσιαστική διεύρυνση

Το συνέδριο δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μια επανάληψη των έως τώρα διαδικασιών γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν θα προσφέρει τίποτε περισσότερο ούτε στο εσωτερικό του Κόμματος, στα μέλη που αγωνιούν για τα εργαλεία που θα διαθέτουν την επόμενη μέρα για να απαντήσουν στη λαίλαπα του κ. Μητσοτάκη, αλλά ούτε και εκτός του Κόμματος, αφού η κοινωνία δεν υπακούει, ούτε ανταποκρίνεται σε ποσοστώσεις ισορροπιών και αριστερόμετρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία από τη στιγμή που βρέθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάλεσε την κοινωνία να ενταχθεί στους κόλπους του, κάλεσε τους πολίτες να ενώσουν τη φωνή και τις δυνάμεις τους μαζί του. Πολλοί και πολλές ήταν αυτοί που θέλησαν να απαντήσουν στο κάλεσμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Αλέξη Τσίπρα και αντ’ αυτού αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία, με ένα ψηφιακό σύστημα iSyriza σε υπολειτουργία ή καμία δυνατότητα εγγραφής για μήνες, με αδιαφανείς διαδικασίες, με αλά καρτ προϋποθέσεις συμμετοχής. Στις πρόσφατες μάλιστα Νομαρχιακές εκλογές είδαμε μέχρι και πλήθος διαγραφών νέων (και σε ηλικία) μελών με χαρακτηριστικότερη περίπτωση τη Νομαρχιακή της Α’ Αθήνας προκειμένου να μην αλλάξουν οι υπάρχοντες συσχετισμοί. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία βγήκε λοιπόν φτωχότερος από τη διαδικασία της μη-διεύρυνσης όμως δεν είναι αργά να ανατραπούν οι όροι της εσωστρέφειας και το Κόμμα επιτέλους να δεχθεί τον πλούτο των ιδεών και των δυνάμεων των πολιτών, να εμπιστευτεί ακριβώς τους ίδιους πολίτες από τους οποίους ζητά εμπιστοσύνη. Οι πολίτες αυτοί επέλεξαν να αφήσουν τα αρνητικά στο παρελθόν και επιθυμούν να συμβάλουν με τις δυνάμεις τους στον κοινό στόχο: να χτίσουμε μαζί, αυτό που έχει ανάγκη η κοινωνία και η χώρα, μια μεγάλη αριστερή και προοδευτική παράταξη. Μόνο αν ο κομματικός μηχανισμός ταυτιστεί με τον κοινό στόχο, τότε και μόνο τότε, το συνέδριο θα είναι ένα συνέδριο νίκης, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στις εκλογές, αλλά ευρύτερα της αριστεράς και της προόδου στην Ελλάδα.

Επίθεση, όχι άμυνα