Περιβάλλον / Ντόμινο καταστροφής με καύσωνες, πυρκαγιές, πλημμύρες, κατολισθήσεις, ερημοποίηση

Ήδη το 2023 είναι η έκτη χειρότερη χρονιά σε καμένες εκτάσεις – Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την σοβαρότητα της κλιματικής κρίσης, προειδοποιούν οι ειδικοί

Οι πυρκαγιές φέτος έχουν κάψει τεράστιες εκτάσεις και το 2023 στο τέλος Αυγούστου είναι ήδη η έκτη χειρότερη χρονιά των τελευταίων δεκαετιών, είπε μιλώντας στο Mega ο ομότιμος καθηγητής Οικολογίας και Περιβαλλοντικής Πολιτικής, Κίμων Χατζημπίρος.

 Όπως θύμισε, μετά την περιβαλλοντική τραγωδία του 2007 (Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός, Πελοπόννησος, Εύβοια κ.ά.) και την επίσης τεράστια καταστροφή του 2021 (Πάρνηθα, Τατόι, Ιπποκράτειος Πολιτεία, Βαρυμπόμπη, Θρακομακεδόνες, Ποικίλο Όρος, Εύβοια και Στερεά Ελλάδα, κ.ά.), μεγαλύτερη καταστροφή σημειώθηκε μόνο το 1985, το 1988 και το 2000.

Ο ίδιος πάντως εμφανίστηκε προς το παρόν συγκρατημένα αισιόδοξος για τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας. Όπως είπε, με βάση τις δικές του πληροφορίες «δεν έχει πλησιάσει η φωτιά στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού, έχει καεί μικρό μέρος της περιφερειακής ζώνης, προς το παρόν και αν δεν χειροτερέψουν τα πράγματα η οικολογική ζημιά δεν είναι πολύ μεγάλη».

«Οπωσδήποτε» ήταν η απάντησή του στην ερώτηση για το αν απαιτείται μία διαφορετική κυβερνητική πολιτική προστασίας του περιβάλλοντος. «Ο μέσος πολίτης και το πολιτικό σύστημα δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα της κλιματικής κρίσης. Δεν είναι παιδική χαρά να την αντιμετωπίζουμε με ωραία λόγια και “χα, χα, χα!”. Θέλει πολύ συγκεκριμένες ενέργειες, αλλιώς θα μας φέρει τραγικές επιπτώσεις».

«Για τη χώρα μας οι χειρότερες επιπτώσεις είναι οι καύσωνες, οι πυρκαγιές που τους ακολουθούν, οι πλημμύρες που ακολουθούν τις πυρκαγιές μαζί με κατολισθήσεις. Τελικό αποτέλεσμα, η ερημοποίηση. Αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί τις επόμενες δεκαετίες, στο τέλος του αιώνα όλη η νότια Ελλάδα θα είναι ερημοποιημένη, δεν θα έχει δάση».

Ο κ. Χατζημπίρος τόνισε ότι «χρειάζεται πρόληψη και κανένας δεν λέει ότι το βασικό προληπτικό μέτρο είναι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Όλα τα υπόλοιπα, οι αντιπυρικές ζώνες, οι καθαρισμοί των δασών, είναι χρήσιμα αλλά δευτερεύοντα. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι το κύριο που πρέπει να κάνουμε. Δυστυχώς, δύο μήνες το χρόνο κλαίμε για τις πυρκαγιές και δέκα μήνες το χρόνο κατηγορούμε τις ανεμογεννήτριες, το μέσο που θα μας προστατεύσει μελλοντικά από τις πυρκαγιές».