Θα βάλουν άραγε οι πολίτες αυτής της χώρας ποτέ μυαλό?

Όταν πας ένα κόμμα από την εξαυλωση του 3% στο 36% κάνοντας το κυβέρνηση,

Όταν σου βγάζουν την ψυχή εντός οι ανθυπαρχηγίσκοι και εκτός αυτοί που χρεοκόπησαν την χώρα μαζί με τα εκ του εξωτερικού κονέ τους ευελπιστώντας να σε δουν ταπεινωμένο, χωρίς να τους κάνεις το χατίρι κι αφού εξασφαλίζεις το καλύτερο ανθρωπινως δυνατό κι αφού έχεις βεβαιωθεί ότι το κόμμα που κουβαλησες στις πλάτες σου με Ιωβεια υπομονή ήταν καταδικασμενο να διαλυθεί από τα ίδια τα στελέχη του, τα βροντάς και φεύγεις.

Γιατί κανείς δεν τόλμησε να βάλει τον εαυτό του στη θέση σου την εποχή εκείνη, ούτε βέβαια στο στόμα του λυκου.

Ο success story Σαμαράς τα παράτησε αποτυγχάνοντας, αδυνατώντας να υλοποιήσει το μνημόνιο που υπέγραψε και του εκοψαν τις δόσεις.

Κανείς δεν θέλησε να καταλάβει. Κανείς δεν ομολογεί που θα ήταν αυτός ο τόπος αν δεν πετυχαινες με αίμα την αναδιάρθρωση αυτού του υπέρογκου χρέους που άλλοι δημιούργησαν. Που δεν παρακάλεσες να σε λυπηθούν ούτε υποτάχτηκες στην επιμονή τους για τους σκληρότατους όρους του B μνημονίου καθώς δεν πρόβλεπαν αναδιάρθρωση.

Δεν είχαν ιδέα από τα τερατώδη ετήσια τοκοχρεολυσια. Με μόνο τους τόκους να φτάνουν ως τα 16 δις ετησίως.

Τα έβλεπα τότε κι έλεγα ότι θα ήταν δολοφόνος ενός λαού οποιος τα αποδεχονταν όπως οι προηγούμενοι. Δεν θα υπήρχε ούτε στάχτη από τη στάχτη μας τώρα

Μόνο εξ ύψους κριτική, να χαμε να λέμε και καρέκλα με αυτοκόλλητα.

Άργησες πολύ βέβαια, αλλά τους έδωσες την…. ικανοποίηση να δουν τους καρπούς των κόπων τους.

Κομματική ρευστοποίηση λέγεται αυτό που βιώνουν τώρα. Και τρέχουν πίσω σου έρποντας γλείφοντας και με τα κέρατα τους.

Γύρνα τους την πλάτη. Κι αν έχεις τα κοτσια δείξε τώρα τι αξίζεις -αν αξίζεις- ελεύθερος από κομματικά ψευτοαριστεριστικα φρένα, από πύργους της Βαβέλ και ευρωπαϊκούς γυψους.

Βρες νέο αίμα. Συνεργάτες που να αξίζουν. Κάνε συμμαχίες που σου ταιριάζουν με προοπτική πιθανής συγκυβέρνησης. Καθαρές. Να ξεφορτωθεί ο τόπος την βρώμα της διαφθοράς που έχει εγκατασταθεί σε κάθε πόρο του. Που χτίστηκε μεθοδικά με ένα αλισβερίσι πολιτικών, πολιτών και θεσμών που τον διέλυσε.

Αυτή η όμορφη χώρα θα μπορούσε να ήταν υπόδειγμα Δημοκρατίας αν της το επέτρεπαν τα τρωκτικά , οι επαγγελματίες πολιτικοί της και το πελατολόγιο τους.