Στη σημερινή συνέντευξη τύπου για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ. η τομεάρχης παιδείας ξεκαθάρισε ότι δεν θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια – παρότι το κόμμα διαφωνεί με αυτά – επικαλούμενη την ασφάλεια δικαίου.
Και κάπως έτσι, συμπύκνωσε σε μια πρόταση όλη την πολιτική και επικοινωνιακή προχειρότητα του νέου φορέα.
Γιατί; Γιατί η η θέση που υιοθέτησε μπορεί να είναι δύσκολη, είναι όμως αναγκαστική.
Αλλά η δικαιολόγησή της είναι… τραγική.
Η κατάργηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων από μια επόμενη κυβέρνηση είναι #εξαιρετικά#δύσκολη και #κοστοβόρα – #πιθανόν αδύνατη στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Από τη στιγμή που ιδρύθηκαν με νόμο, τον οποίο το ΣτΕ έκρινε συνταγματικό,
η αναδρομική κατάργησή τους θα συναντούσε μια σειρά εμπόδια.
Με ισχυρότερο το ευρωπαϊκό δίκαιο που υπερισχύει του εθνικού.
Συγκεκριμένα:
1. Το άρθρο 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
που εξασφαλίζει το δικαίωμα κάθε εταιρείας κράτους μέλους
να ανοίγει υποκατάστημα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.
Ισχύει #και για τα πανεπιστήμια.
2. Την 0δηγία για τις Υπηρεσίες (2006/123/ΕΚ),
με βάση την οποία η παροχή ανώτατης εκπαίδευσης έναντι διδάκτρων
θεωρείται οικονομική δραστηριότητα/υπηρεσία και προστατεύεται.
3. Τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ
(Άρθρο 14)
που κατοχυρώνει ρητά την ελευθερία ίδρυσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές.
Πάνω σε αυτά πάτησε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να καταδικάσει την Ουγγαρία του Όρμπαν το 2020,
όταν έκλεισε το πανεπιστήμιο του Σόρος.
Αυτά ήταν και τα επιχειρήματα του ΣτΕ όταν έβγαλε συνταγματικό τον νόμο Πιερρακάκη
Η απαγόρευση ή ξαφνική ανάκληση της άδειάς τους Θα συνιστούσε παραβίαση του ενωσιακού δικαίου.
Οπότε
τι θα συνέβαινε αν μια κυβέρνηση καταργούσε με έναν νόμο και ένα άρθρο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια;
1. Το ΣτΕ θα έβγαζε αμέσως αντισυνταγματικό τον νέο νόμο
και θα άνοιγε την πόρτα για προσφυγές εκατομμυρίων ευρώ από τους ενδιαφερόμενους
σε βάρος του Δημοσίου.
2. Τα ξένα πανεπιστήμια,
όπως αυτό της Λευκωσίας και οι εγχώριοι συνεργάτες τους
θα προσέφευγαν αμέσως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
διεκδικώντας τεράστιες αποζημιώσεις από το ελληνικό Δημόσιο για καταστροφή επενδύσεων και διαφυγόντα κέρδη.
3. Οι φοιτητές που έχουν εγγραφεί
(1640 σε τέσσερα διαφορετικά μέχρι στιγμής)
θα προσέφευγαν στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια ζητώντας αποζημιώσεις.
4. Η Κομισιόν θα παρέπεμπε την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
όπου και θα #καταδικαζόταν, όπως η Ουγγαρία.
Αυτά έπρεπε να πουν οι της ΕΛ.Α.Σ εξηγώντας στον κόσμο ότι #δυστυχώς η απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχει δημιουργήσει τετελεσμένα
που είναι αδύνατο να αλλάξουν
εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου που προτάσσει την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.
Όχι να επικαλείται γενικόλογα επιχειρήματα περί ασφάλειας δικαίου που δεν λένε τίποτα στον κόσμο.
Όφειλε επίσης να δώσει τρεις διαβεβαιώσεις:
1. Θα αυστηροποιήσει τις προϋποθέσεις αδειοδότησης και λειτουργίας, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα σαν αυτά που είδαμε με κολέγια της πλάκας να αναβαθμίζονται σε πανεπιστήμια.
– Το είπαν.
2. Η είσοδος στα ιδιωτικά θα γίνεται μέσα από τις ίδιες διαδικασίες εξετάσεων με τα δημόσια,
ώστε να διασφαλιστεί η ισότητα στην πρόσβαση.
– Δεν το είπαν.
3. Θα ενισχύσει ουσιαστικά τα δημόσια πανεπιστήμια σε πόρους, υποδομές και διδακτικό προσωπικό ώστε να αντιστραφεί η χρόνια υποβάθμισή τους υπέρ των ιδιωτικών.
– Δεν το είπαν.
Με δυο λόγια, η ΕΛ.Α.Σ. σήμερα κατάφερε να βάλει ένα μεγάλο πολιτικό και επικοινωνιακό αυτογκόλ.
Αντί να εξηγήσει με ειλικρίνεια
τις πρακτικές δυσκολίες της κατάργησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων
και να εστιάσει στο πώς θα στηρίξει τα δημόσια,
έδωσε στους αντιπάλους της μια ωραιότατη πάσα να την αποδομήσουν.
Οι μεν αριστεροί την κατηγορούν ότι προδίδει την παραδοσιακή θέση της αριστεράς κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Οι δε δεξιοί της καταλογίζουν μια ακόμη… κωλοτούμπα.
Και κερατάς και δαρμένος…
——————————————————————αξιολογα σχόλια:
Οποιοδήποτε κόμμα διεκδικεί να κυβερνήσει στις παρούσες συνθήκες το κάνει ντε φάκτο σε κεντροαριστερή βάση – στην καλύτερη.
Ασχέτως προθέσεων ή ιστορικής διαδρομής, αυτή είναι η πραγματικότητα, αρέσει ή δεν αρέσει. Ο Τσίπρας ειδικά, δεν έχει τέτοια διλήμματα, από πριν το 2015.
Οποιοδήποτε κόμμα
διεκδικούσε την κυβέρνηση στο σημερινό πλαίσιο και έλεγε ότι θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια γιατί έχει αυτή τη δυνατότητα νομοθετικά,
θα κορόιδευε τον κόσμο.
Και θα ήταν διπλά εκτεθειμένο αν γινόταν κυβέρνηση και δεν τα καταργούσε.
Τι μένει; Μια καλύτερη πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση της ήττας που υπέστημεν όλοι όσοι ήμασταν κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Που σημαίνει
αυστηροποίηση των όρων λειτουργίας των ιδιωτικών πανεπιστημίων ώστε προοδευτικά να γίνει ασύμφορη.
Ουσιαστική ενίσχυση των δημοσίων πανεπιστημίων.
Αυτή είναι μια σοσιαλδημοκρατική πολιτική, ριζοσπαστική δεν τη λες, αλλά δεν είδα και την κοινωνία να βγαίνει στους δρόμους όταν ψηφιζόταν ο νόμος για τα ιδιωτικά.
Τουναντίον, η πλειονότητα ήταν υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών, όπως έδειχναν οι μετρήσεις τότε.
Έτσι όπως το χειρίστηκε το θέμα η ΕΛ.Α.Σ. δεν ικανοποίησε κανέναν.
Αν ήθελε απλώς να στείλει μήνυμα στους από πάνω ότι δεν θα κάνει ριζοσπαστικές ταρζανιές, μπορούσε να το κάνει πιο έξυπνα και πιο κομψά.
……………………………………
Θα μπορούσαν να πουν:
Διαφωνούμε ριζικά με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια,
αλλά η κατάργησή τους θα κόστιζε στο Δημόσιο δισεκατομμύρια σε αποζημιώσεις και θα οδηγούσε σε καταδίκη από την ΕΕ.
Θα τα υπονομεύσουμε νομοθετικά
μέσω αυστηρής ρύθμισης, ώστε να μην μπορούν πρακτικά να λειτουργήσουν κερδοσκοπικά.
Θες πιο ηπια;
Θα μπορούσαν να πουν ανοιχτά ότι τα αποδέχονται και να εστιάσουν αποκλειστικά στην ενίσχυση των δημοσίων
ώστε να είναι ανταγωνιστικά.
Θα μπορούσαν τέλος να δεσμευτουν ρητά σε κοινές εξετάσεις εισαγωγής δημοσίων-ιδιωτικών,
τοποθετώντας το ζήτημα όχι στο “ιδιωτικό vs δημόσιο”
αλλά στο “ισότητα – κοινωνινη κοινωνικοτητα vs πλουτοκρατική πρόσβαση”.
Η κοινή συνισταμένη σε όλες αυτές τις εναλλακτικές είναι ότι απαιτούν σαφή δέσμευση με πολιτικό κόστος,
κάτι που προφανώς προσπάθησαν να αποφύγουν πληρώνοντας το τίμημα της κριτικής εκατέρωθεν.
❝ ετικέτες ❞ #ΕΛΑΣ
